ما در رابطه با حق، گاهى از قدرت و اقتدارش مى‌گوييم، كه خدايى هست و فلان است و... آن قدر اين اقتدار را بزرگ مى‌كنيم كه در دل آدم‌ها خوف و ترس از حق مى‌آيد، نه حبّ او. وحشت مى‌آيد، نه انس با او. اين نكتۀ اساسى است، كه ما در رابطه با خدا، بيشتر بر روى رابطۀ قدرت تأمّل و تأكيد كرده‌ايم، نه بر رابطۀ رحمت و محبّت و انس، نه بر رابطۀ عنايت حق. به خدا قسم! اگر كسى كه يك لحظه آن عنايت مستمر و آن انتظار مهربان حق را بچشد، تا آخر زندگى‌اش، تا روز قيامت، مست است! مستِ مست است! عین.صاد

حفظة‌الله🤍

باز توصیه‌ی این خادم به آحاد ملّت آن است که به هیچ‌وجه اجازه‌ی بروز هیچ اختلافی را در بین خود ندهند. رهبر انقلاب اسلامی ۸/شهریور/۱۴۰۵

مثل اینکه عروسی، عروسیه یکی از همین نظامی ها بوده. بشنوید از سطلی جماعت:

میدونی مظلومیت کشورت یعنی چی؟ یعنی بجای اینکه داغدار کودکان بی گناه مدرسه میناب، کودکان بی‌گناه ورزشگاه لامرد و کودکان و زنان بی گناه عروسی سیریک باشی، اول باید ثابت کنی که اینا جزو نظامی ها و پاسدار ها و بسیجی ها نبودن و زیرشون شهر موشکی نساخته بودی! حالا بماند که فلسفه‌ی جداسازی نظامی و پاسدار و بسیجی اصلا و ابدا تو کتم نمیره.

عظمت قرآن به همینه.

ما را به سخت جانی خود این گمان نبود...

دعای کمیل و سوره‌ی جمعه ؛

پناه همیشگی.

🤍.

آتش معرکه بالاست پِی ِدود برو هر کجا حضرت دادار که فرمود برو در پِی ِگنگ ترین حلقه‌ی مفقود برو تو که رفتی پِی ِتاب و تپش رود برو به قدم‌های اسیر ِلجنم فکر نکن