:))

کتابِ پری‌دخت، با صدایِ خودِ حامد‌عسکری>>>.

- ‌عاشقم میشدی اگر می‌دیدی دلتنگی‌ام را !

این ظلم‌های بی‌حدشان، افکار تیره و بدشان.. آژیرهایِ ممتدشان.. سوراخ‌هایِ گنبدشان.. این موش‌های شب‌زده را، ای گربه‌ها شکار کنید؛ ‌ عَلاج | محسن چاوشی.

و در آن حال، جهانِ اطراف‌ش را تماشا می‌کرد.

ء.

آیدا، نازنین ترین چیز من، از ماده و روح! چه قدر جای تو، این جا، در کنار من، توی نگاه من، خالی است… گو این که لحظه یی بی تو نیستم. خودت بهتر می دانی: من، برای آن که از خودم خبری بگیرم، باید از تو شروع کنم! -نفسی نمی کشم مگر این که با یاد تو باشد؛ قلبم نمی تپد مگر این که یادش باشد زندگی دوباره را از کجا شروع کرده است؛ مگر این که یادش باشد برای چه می تپد. آه که اگر فقط این دوری اجباری از تو نبود، اگر فقط تو را در کنار خود داشتم، می توانستم بگویم که آرام ترین، شادترین و امیدوارترین روزهای عمرم را می گذرانم. …. دیشب ناگهان یاد نقشه یی افتادم که برای خانه مان کشیدیم و تو فورا آن را بردی که بایگانی کنی. _ چه قدر تو بامزه ای. باری غرق رویای آن خانه شدم. تا به حدی که وقتی به خودم آمدم، انگاری سال ها در آن خانه، بر فراز تپه یی بر دامنه ی کوههای پوشیده از جنگل زندگی کرده ام! کتیبه یی بر سر در آن خانه آویخته بودیم که بر آن نوشته بود: «ای بیگانه که خلوت ما را می شکنی! همچنان که در خانه ی ما به روی تو باز است، تو نیز بزرگواری کن و ما را از شنیدن عقاید خویش معاف دار. ما از دوزخ بیگانگی ها گریخته ایم، تا از برخورد با هر آنچه خوشایندمان نیست در امان باشیم. اگر به خانه ی ما فرود می آیی ، خلوت ما را مقدس شمار!» …. آیدای من! تا هنگامی که هنوز کلماتی دارم تا عشق خود را به تو ابراز کنم، زنده ام. _ به این زندگی دل بسته ام و آن را روز به روز پُربارتر می خواهم. - احمد تو. اول دی ماه ١٣۴٢ | گرگان [آذر شهر] #مثل‌خون‌در‌رگ‌هایِ‌من.

پسر باید جغد باشه جغد تا کتک نخورده نخوابه

-🍓