این تیکه از اتاقم وایب وقتایی رو میده که نصفه شبا خیلی آروم میرفتم برای خودم خوراکی میاوردم موبایلم و تکیه میدادم به بالشت تخت و آروم روی تخت دراز میکشیدم و هندزفیری و میزاشتم تو گوشم و هری پاتر و پلی میکردم و ذوق میکردم چقدر من این فیلم و دوست‌ دارم:) وایب همون شبای خوب و بی دغدغه‌رو میده..

فک کنم شما حسش نکنین ولی ناشناس و فعلا ورداشتم

چرا واقعا آدم نمیشم؟

ولی امروز بهم ثابت شد یه غریبه بره با یه برج زهرمار حرف بزنه بهتر از حرف زدن با منه به قیافه‌ی ناامید طرف فکر میکنم دلم براش میسوزه

چقدر نیاز دارم به اینجا

یا شایدم اینجا که سردترین روزاشم قشنگه.

‏این اسم‌های طویل باعث نمیشه من سیر شم،نون بیار. Tweety″

این شبیه املت خودمونه که باکلاس شده🚶🏻‍♂

بازم فک کنم شما حس نکنین ولی ناشناس و گذاشتم:] از لحاظ توانایی صبر کردن🤏

من از اینا که میبینم یاد د لست میوفتم

- تو نباید از خودت بترسی! + این طبیعیه که آدم از کسی که می‌تونه بیشترین آسیب‌و بهش بزنه بترسه!

حال ندارم حرف بزنم پس.. آهنگ میفرستم