در آینده نزدیک جایگاه و اقتدار ملت ها را بنیه و دارایی‌های نرم و فرهنگی‌ آنها مشخص خواهد کرد. پیشرفت‌های شگرف علوم و فناوری‌های سخت در طول قرن بیستم، به شکوفایی اقتصادی جوامع پیشرفته انجامید و نیازهای ذاتی بشر را تا آنجا ارضا کرد که بتواند به نیازهای عالی‌تر (نیازهای روحی و روحانی) خود بپردازد. پاسخ‌ گویی به این نیازها مستلزم توسعه‌ی شاخه‌ی نوینی از علوم و فناوری‌ها موسوم به علوم و فناوری‌های نرم و فرهنگی است که هدف آن‌ها شناخت هرچه بیش‌تر جنبه‌های ذهنی و روحی انسان و یافتن راهی برای اعتلای ذهنی و روحی او ، همچنین تنظیم رابطه‌ی بهتر انسان با محیط پیرامون است؛ محیطی که به اقتضای پیشرفت علوم و فناوری‌ های سخت هر روز پیچیده‌ تر می‌شود. تعریف فناوری نرم و هویت ساز همان‌طور که علوم و فناوری‌های سخت به شکل‌ گیری و توسعه‌ی خانواده‌ی بزرگ صنایع سخت (صنایع غالباً کارخانه‌ای) منتهی می‌شوند، علوم و فناوری‌های نرم نیز صنایع نرم را شکل می دهند؛ صنایعی که محصولات و خدماتِ حاصل از آن ها به اعتلای انسان، افزایش کیفیت زندگی و تسهیل رابطه‌ی او با محیط پیرامون کمک می‌کند. صنایع نرم انواع مختلفی دارند که یکی از مهم‌ترین شاخه‌های آن صنایع «خلاق و فرهنگی» است. این صنایع به طور کلی «اقتصاد خلاق» را شکل می دهد. صنایع خلاق و فرهنگی، در طول چند سال اخیر به قدری توسعه پیدا کرده‌ است که برخی آینده‌پژوهان، موج چهارم در فراسوی عصر اطلاعات و دانایی را موج خلاقیت یا عصر صنایع خلاق و فرهنگی می‌دانند.

آینده ی پیش رو و چالشهای حکمرانی در افق 1424

ترجمه کتاب *معمای شکوفایی* (چگونه نوآوری، ملتها را از فقر بیرون می آورد) که توسط تیمی از *اساتید دانشگاه هاروارد* در سال *2019* منتشر شده و *تجربه 20 کشور* مهم دنیا (آمریکا، کره جنوبی، ژاپن، مکزیک، برزیل و ...) را در زمینه فقرزدایی، ثروت آفرینی، *توسعه و شکوفایی* منعکس نموده است.

🔸گزارشی از مبحث "دولت تأویل گر رؤیای اجتماعی"🔸 🔹برای بحث از رؤیای اجتماعی میتوان از سه گرایش مطالعاتی نام برد، یک منظر علوم اجتماعی است که میتوان رویای اجتماعی را مد نظر و مطالعه قرار داد، یک منظر دیگر با رویکرد آینده پژوهشی است که بحث رویا در این زمینه مطالعاتی الان شاید بیشتر شناخته می شود که نوعی آینده نگاری هم در پی دارد. و زمینه مطالعاتی سوم از منظر علوم سیاسی است که در سه ساحت: فلسفه سیاسی ، نظریه سیاسی و حکمرانی میتوان با رویای اجتماعی مواجهه داشت. آنچه مد نظر است بحث از منظر فلسفه و نظریه سیاسی که جایگاه دولت در تحقق رویای اجتماعی را مورد کنکاش علمی قرار دهیم. دانش سیاسی که صبغه دانش هنجاری دارد در باره ترسیم و تحقق یک زندگی خوب بحث میکند و نظریه های سیاسی به عنوان بازوی عملیاتی و معادلاتی برای فلسفه سیاسی عمل میکنند و آن باید و نباید را سوق میدهند به سمت پیاده سازی و تحقق عینی، لذا از رویای اجتماعی اینجا میشود بحث کرد. 🔹در منطق درونی اندیشه های سیاسی هم معمولا از سه مرحله: وضع موجود، وضع مطلوب و شرایط انتقال از وضع موجود به وضع مطلوب بحث میشود. در اینجا هم وضع مطلوبی که اندیشمند ترسیم میکند برخواسته از مطالعه و رجوع به عالم خیال و ساحت مثالی جامعه و پرداختن به این مساله که چگونه میتوان از نابسندگیهای زندگی در وضع موجود عبور کرد و برای این عبور نیاز به تصویری است که لاجرم برخواسته از ذخیره و انباشت فرهنگی جامعه خواهد بود. راوی این رویا متفکران و رهبران اجتماعی هستند که این رویا را تبدیل می¬کنند به بسیج سیاسی و به عالم تحقق و تعین نزدیک میکنند. در واقع رویای اجتماعی مولود قرار گرفتن یک جامعه در یک بن بست هاییست. در بن بستها هست که سراغ رویا میرویم و وضعیت نابسنده است که ما را دعوت به رویا میکند. رویای اجتماعی فرزند اعتراضهای بنیادین و فراگیری است که ساحت خیالی و مثال را آبستن یک رویا میکند. زاده حضور در شرایط آستانگی است. از یک طرف مایوس هستید و از سوی دیگر چشم انتظار و امیدوار یک روشنایی رو به فردا. تعبیری که حضرت آقا دارند در تحلیل آیه 110 سوره یوسف دارند که در زمان یأس رسل هست که نصرت الهی نازل میشود و نزول نصرت باعث جهش میشود. از یک سو یک یأس فراگیر وجود دارد و از یک سوهم رهبران از یک امید قابل تحقق حرف میزنند و ایمان دارند. اینجاست که میتوانیم از یک رویا صحبت کنیم. 🔹ادامه دارد.....