🔴پاسخی به اظهارات عجیب جعفریان درباره "متاورس" 💠پس از اظهار نظر فقهی آیت الله محسن اراکی عضو هیئت رئیسه جامعه مدرسین حوزه علمیه قم درباره موضوع جدید "متاورس"، حجت الاسلام رسول جعفریان طی اظهاراتی کنایه‌آمیز شیوه بررسی این مساله را با یکصدسال پیش مقایسه نمود و آن را مورد انتقاد قرار داد. 💠حجت‌الاسلام مادرشاهی دبیرگروه علمی فقه نظام اقتصادی پژهشگاه فقه نظام طی یادداشتی به اظهارات آقای جعفریان پاسخ داده است که برخی محورهای آن را مرور می‌کنیم؛ 🔹️به این مساله را اینکه فقیهی از قم مساله‌ای پیچیده و جدید مانند «متاورس» که به گوش اکثریت مردم نیز نرسیده را بصورت دقیق تحلیل نموده و حکم شرعی آن را بیان کند جای تقدیر دارد. 🔸️امثال آقای جعفریان به جای تقدیر از دستاوردهای یکصد ساله حوزه قم به تمسخر می‌پردازند. 🔹️تایید مسائل نوظهور با چشم بسته به همان اندازه مذموم است که رد کردن بدون دلیل مذموم است. 🔸️متاورس و امثال آن توان ایجاد مالیت حقیقی نداشته و صرف اعتبار است. وقتی در واقعیت فعالیت اقتصادی وجود نداشته باشد، مالیتی نیز وجود نخواهد داشت. 🔹️صرف اعتبار مالیت ایجاد نمی‌کند و به مفاد قاعده «اکل مال بالباطل» امثال متاورس جایز نیستند. 📌برای مطالعه متن کامل این یادداشت به لینک زیر مراجعه کنید؛ https://b2n.ir/n70156

🔰در جلسه شورای عالی انقلاب فرهنگی نمایندگان شورا در هفت ستاد و شورای تخصصی کشور تعیین شدند 🔺شورای عالی انقلاب فرهنگی عصر دیروز سه شنبه به ریاست حجت‌السلام و المسلمین رئیسی برگزار شد و در آن 🔻آقایان مرتضی میرباقری، عادل پیغامی و خانم خزعلی بعنوان نمایندگان شورا در ستاد نقشه مهندسی فرهنگی، 🔻آقای ابراهیم سوزنچی بعنوان عضو ستاد هماهنگی علم و فناوری حوزه دفاعی، 🔻آقایان مرتضی میرباقری، ابراهیم سوزنچی، حجت الاسلام و المسلمین محمد قمی و ایمان افتخاری بعنوان اعضای شورای اسلامی شدن دانشگاه ها، 🔻آقای حسین ساعی بعنوان عضو شورای فرهنگ عمومی، 🔻آقایان امیرحسین بانکی‌پور و یاوری بعنوان اعضای شورای فرهنگی و اجتماعی زنان، 🔻آقایان مخبر دزفولی، حمید پارسانیا، ایمان افتخاری و منصور کبکانیان بعنوان نمایندگان شورا در ستاد نقشه جامع علمی کشور 🔻و حجت الاسلام و المسلمین مصطفی رستمی بعنوان عضو شورای برنامه ریزی اهل سنت انتخاب شدند. 🔹در این جلسه جایگاه شورای عالی انقلاب فرهنگی بعنوان سیاستگذاری، برنامه ریزی، هماهنگی و راهبری کلان و نظارت بر اجرایی شدن مصوبات همراه با تامین ضمانت اجرایی شدن مصوبات در حوزه علم، فناوری و فرهنگ و لازم‌الاجرا بودن مصوبات برای قوای سه گانه و دستگاههای اجرایی به تصویب رسید. 🔸همچنین ترکیب اعضای حقوقی شورا بصورت مکتوب دریافت شد که نتیجه آن بعنوان مصوبه شورا تلقی خواهد شد. #حکمرانی_فرهنگی #شورای_عالی_انقلاب_فرهنگی

معرفی کتاب کتاب حاضر تحلیلی درباره حضرت فاطمه (س) و سیره و اندیشه های حضرت (س) می باشد. کتاب حاضر در چهار فصل با عنوان های "در عصر بعثت"، "قریش، محمد و فاطمه"، "مدینه النبی و مدینه العرب" و "فاطمه چه گفت؟ مدینه چه شد؟" منتشر شده است. نویسنده درفصل نخست درچهار بخش جداگانه به "جهان وجای پیامبران"،"نگاه ازشرق به جهان"،"کالبدشکافی جهان"،"خاورمیانه" و "عربستان" پرداخته است. در فصل دوم در پنج بخش به " قریش"، "محمد و خدیجه"، بعثت محمد"، "ولادت فاطمه" و "فاطمه و مکه" پرداخته شده است. در فصل سوم کتاب نیز "هجرت"، "پیدایش دو مدینه"، "فاطمه و علی"، "مدینه النبی" و "مدینه العرب" مورد بررسی قرار گرفته و چهارمین فصل کتاب به "رحلت پیامبر"، "مدینه چه شد؟"، "فاطمه چه گفت؟"،"فاطمه و مرگ" و "ازفاطمه تا مرگ" پرداخته است. این کتاب که یکی از آثار برتر جشنواره بین المللی کتاب سال ولایت در سال 82 بوده، در 17 نمودار مطالب کتاب را به شیوه ای نموداری ارائه کرده است.

‏عزیزان من! کسانی که این سخن را از این بنده حقیر میشنوید، ‎#غیرت_دینی را حفظ کنید! عامل نجات کشور در بزنگاه های مختلف غیرت دینی ملت ایران بوده است. غیرت دینی است که تهدیدها را به فرصت تبدیل میکند.

ارتقای حکمرانی و تدبیر عالمانه چالش های پیش روی کشور، جز با تسهیل و قوام بخشی به ارتباط دولت و شبکه نخبگانی کشور ممکن نیست. در دولت سیزدهم عميقا اعتقاد داریم که غفلت از این ظرفیت بزرگ، نه فقط یک تصمیم نابجای مدیریتی که یک خطای راهبردی سرمایه سوز است. در همین راستا از همان ابتدای مسئولیت در مرکز بررسی های استراتژیک ریاست جمهوری، این مهم را با تاکید ویژه رئیس جمهور محترم جزء رئوس برنامه ها و اقدامات مرکز قرار دادم و در همین مدت کوتاه، بسیار تلاش کردم، در این مسیر گام های موثری برداشته شود. تاکید امروز مقام معظم رهبری بر ایجاد سازوکار برای استفاده از دیدگاه ها و شیوه های پیشنهادی صاحب نظران، نخبگان و مردم، عزم بنده و همکارانم در مرکز بررسی های استراتژیک ریاست جمهوری را برای استمرار این رویکرد مستحکم تر کرد. و خدمت مردم شریف ایران، نخبگان دغدغه مند کشور و همه کسانی که سودای آبادانی این آب و خاک را در سر دارند، عرض می کنم که مرکز بررسی های استراتژیک ریاست جمهوری به زودی سامانه ای جامع و کارآمد برای تسهیل و تحکیم ارتباط دولت با آنان راه اندازی خواهد کرد. تعمیق این ارتباط البته فقط با اراده دولت شدنی نیست و لازم است این عزیزان هم منت گذاشته و ما را به دریافت نظرات و پیشنهاداتشان مفتخر کنند. این آمادگی در مرکز وجود دارد که در سطوح مختلف و در همه حوزه های عملکردی دولت، نظرات و پیشنهادات نخبگانی را دریافت نموده و آن را به بخش های مختلف دولت انتقال دهد. #مرکز_بررسی_های_استراتژیک #نخبگان #دولت_سیزدهم #محمدصادق_خیاطیان #حکمرانی_مشارکتی

#سرخط_دیدار | مروری بر بیانات امروز رهبر انقلاب در ارتباط تصویری با مردم قم. ۱۴۰۰/۱۰/۱۹ 📣درباره‌ی حادثه‌ی مهمّ و تاریخی نوزدهم دی‌ماه ۱۳۵۶ ♦️این حادثه و دنباله‌هایش نشانه‌ی عمق اعتقاد دینی مردم است. 🔶ربط این حادثه به یک مرجع دینی یعنی شخص امام راحل، این حادثه را به وجود آورد. ✅در اغلب قضایای مهمّی که در این ۱۵۰ سال اخیر در کشور ما واقع شده پای یک عالم دینی شجاع و مبارز و سیاست‌شناس در میان بوده است. ◀️در قضیه‌ی تنباکو میرزای شیرازی است. ◀️در مشروطه مراجع نجفند، علمای بزرگ تهران و تبریز و اصفهان و جاهای دیگرند. ◀️در حادثه‌ی مهمّ مسجد گوهرشاد، مرحوم حاج آقا حسین قمی و علمای مشهدند. ◀️در سی تیر مرحوم آیت‌اللّه کاشانی است. ◀️در پانزده خرداد سال ۴۲ امام بزرگوار و برخی از بزرگان و علمای دیگر هستند. ⁉️راز دشمنی قدرتهای مستکبر عالم با علمای سیاسی و با دین سیاسی این است که حضور اینها، حضور ضدّ استکباری و ضدّ استعماری است. ⁉️جمهوری اسلامی، مظهر اعتقاد دینی مردم و ناشی از نگاه انقلابیِ برخاسته‌ی از دین به مسائل جهان و کشور است؛ از این جهت آمریکا با جمهوری اسلامی مخالف است. ♻️غیرت دینی اساساً ناشی از بصیرت است. بصیرت یک شعبه از عقلانیّت است. ❇️شخصیّت‌هایی که بیشترین غیرت دینی را دارند، غالبا دارای عقلانیّت بالا هستند مثل شخص امام بزرگوار و فقیه و فیلسوف معاصرمان مرحوم آیت اللّه مصباح یزدی . 🤝قیام ۱۹ دی یک ترکیب درخشانی است از غیرت و عقلانیّت 💔هدف طاغوت از نوشتن آن مقاله در روزنامه اطلاعات شکستن قدسیت امام بود. اگر مشت محکم مردم قم در روز نوزدهم دی به سینه‌ی طاغوت نمیخورد، این کار ادامه پیدا میکرد. ❌در ژانویه سال ۵۶ کارتر در تهران گفت ایران جزیره‌ی ثبات است. آنها توطئه چیدند امّا این توطئه علیه خودشان تمام شد. 🌱میخواستند امام را بشکنند، امام مستحکم‌تر، پُرفروغ‌تر در صحنه ظاهر شد. ↘️محاسبه‌ی غلط آمریکا در دستگاه‌محاسباتی‌شان همین‌طور ادامه دارد. ❇️آنها فکر میکردند که با از بین بردن شهید سلیمانی نهضت و حرکت عظیمی که او نماینده‌اش بود، خاموش خواهد شد؛ میبینید که بیشتر شده. ❌دستگاه محاسباتی دشمن حقّاً و انصافاً غافل و خراب است؛ نمیتوانند حقایق مربوط به جمهوری اسلامی را آن چنان که هست دریابند. ❇️حقیقت ملّت ایران را جریان تشییع شهید سلیمانی نشان میدهد؛ نه نظرسنجیها. 💪ما بایستی وظیفه‌ی لحظه‌ی کنونی را بشناسیم، بایستی چشم‌انداز را روشن کنیم، به آن چشم‌انداز چشم بدوزیم و با همه‌ی قدرت، همه‌ی توان به سوی آن باید حرکت بکنیم. 📣 تذکراتی خطاب به مردم و مسئولان: 1️⃣تذکّر اوّل این است: غیرت دینی را حفظ کنید. 2️⃣تذکر دوّم: یکی از کارهایی که امروز بشدّت در برنامه‌ریزی‌های دشمنان مطرح است، عبارت است از حسّاسیّت‌زدایی نسبت به اصول و بیّنات و مبانی انقلاب. ✅اصول انقلاب مثل حاکمیّت دین خدا، عدم تسلیم در برابر دشمن مستکبر، حفظ استقلال کشور، مبارزه‌ی با فساد، مبارزه‌ی با بی‌عدالتی و امثال اینها. 3️⃣تذکّر سوم مسئله‌ی حفظ وحدت در کشور است. 4️⃣تذکر چهارم تقویت امید و چشم‌انداز به آینده است. 5️⃣تذکّر پنجم: نگذاریم موفّقیّت‌های جمهوری اسلامی مکتوم بماند. 🔈مشکلاتی در زمینه اقتصادی داریم ولی بعضی این مشکلات را آنچنان بیان میکنند که گویا هیچ موفّقیّتی در جمهوری اسلامی اتّفاق نیفتاده. 📢ده‌ها موفّقیّت در نظام جمهوری اسلامی وجود دارد، بایستی این موفّقیّت‌های بزرگ را بگوییم. 6️⃣تذکر ششم مسئله‌ی مردمی بودن است. 🌸بحمداللّه دولتی که امروز بر سر کار است، ارتباطاتش با مردم خوب است، این را باید تکمیل کرد. 🌿اوّلاً ادامه پیدا کند. ثانیاً به وعده‌هایی که به مردم داده میشود عمل بشود. آنجایی که عمل به این وعده امکان‌پذیر نیست برای مردم توضیح بدهند. 📌وظیفه دولت و مسئولان نظام: ✍️طراحی سازوکاری برای استفاده از نظرات صاحب نظران و متخصصین در تصمیم‌سازی‌های دستگاه‌های مسئول کشور ✍️طراحی سازوکاری برای استفاده از ظرفیّت‌های مردمی ✍️استفاده از ظرفیت مردمی برای نظارت عمومی 💻 @Khamenei_ir

💢چرت در پیچ تاریخی!💢 🔹با اینکه در اکثر کتابهای مدیریت سازمانی و نهادی می‌نویسند که «نهادها موجوداتی موقت و زمان‌مند» هستند، ولی تجربه چهل ساله جمهوری اسلامی _ البته تجربه سایر نقاط جهان را نمی‌دانم ـ نشان داده که تولد یک نهاد و برَ و بار گرفتن ساختاری آن، بسیار راحت‌تر از ادغام و انحلال و تغییر مأموریت آن؛ و در یک کلام، مُردن آن است. 🔹حال که تجربه ناموفق شورای عالی انقلاب فرهنگی در فهم، تبیین، تثبیت و انفاذ ماهیت فرهنگی انقلاب اسلامی به عنوان #قرارگاه_مرکزی_علم‌وفرهنگ و همچنین ناکارآمدی دستگاه‌ها و ساختار فرهنگی کشور، بالاترین مرجع فرهنگی، سیاسی و اجتماعی کشور را وادار به صدور دو دستور مهم کرده است: اول: «تحول در شورای عالی انقلاب فرهنگی» و دوم: «بازسازی معقول و انقلابی ساختارهای فرهنگی کشور»، متأسفانه صاحب‌نظران و اندیشمندان حوزه علمیه را خالی از هر جُوش‌وخُروشی و جُنب‌وجُوشی در این زمینه می‌بینم. 🔹از ارائه طرح «تحول شورای شورای عالی انقلاب فرهنگی»، دو هفته و از ارائه عمومی طرح « کلان معماری ساختار فرهنگ و رسانه کشور»، حدود 10 روز می‌گذارد و از بازتاب این دو طرح مهم در محافل حوزه علمیه، خبری نیست که نیست! 🔹متن طرح کلان معماری ساختار فرهنگ و رسانه کشور را نزدیک به 4 بار به دقت خوانده‌ام و تلاش کرده‌ام که نقاط مثبت و منفی آن را به درستی فهم کنم. درباره آن به زودی خواهم نوشت، ولی آنچه که به نظرم بیش از هر چیزی اصحاب علم و فرهنگ به خصوص حوزویان عزیز را تهدید می کند، «چُرت در پیچ تاریخی» است! https://eitaa.com/alimohammadi1389/551

وبینار "نقد پیش‏نویس طرح تحول شورای عالی انقلاب فرهنگی" برگزار شد https://www.ilna.news/fa/tiny/news-1182138

به گزارش ایلنا، وبینار «نقد پیش‌نویس طرح تحول شورای عالی انقلاب فرهنگی» به همت اتاق ایده‌پردازی پژوهشکده باقرالعلوم (علیه السلام) سه شنبه ۲۱ دی ماه برگزار شد. در این نشست، حجت‌الاسلام علی محمدی و آرش وکیلیان به نقد و بیان نظرات خود در مورد سند پیش‌نویس طرح تحول شورای عالی انقلاب فرهنگی پرداختند. بخشی از مهمترین نکات مطرح شده در این نشست را در ادامه مرور می‌کنیم: پیش‌نویس طرح تحول شورای عالی انقلاب فرهنگی، فاقد هرگونه ایده تحولی است و به‌جای پرداختن به اصل مسائل، همان خلأهای پیشین خود را با یک نوع دستکاری، در طرح تحول ارائه می‌کند و ظاهرا شورا نمی‌خواهد با چالش‌های اصلی که باید به آن بپردازد، به صورت جدی مواجه شود. شورا در تعریف نسبتِ خود با سایر دستگاه‌ها، خود را به عنوان نهاد بالادستی می‌بیند که تمام نهادها موظف به پاسخ‌گویی به او هستند؛ یعنی در بخش اجرا، باید مصوبات او را اجرا کنند، در بخش سیاست‌گذاری از او تبعیت کنند، دستگاه‌های پایشی و دستگاه قضا هم بر اساس کارویژه‌های تعریف شده شورا عمل کنند. حتی شورا تمام مصوبات خود را از شمول دیوان عدالت اداری خارج کرده و فقط ستاد نیروهای مسلح را ذیل خود قرار نداده است. در بخش وظایف هم شورا هیچ ایده مرکزی برای تحقق وظایف تعریف شده ندارد و با همان رویکرد سندنویسی، سندی برای خود نوشته که گویی نیازمند آن است که عده دیگری باید آن را اجرا و نظارت کنند. این وظایف چگونه اجرا می‌شود؟ به‌عنوان مثال، رصد، پایش و آینده‌نگری، قرار است با چه شاخص‌هایی صورت بگیرد؟ چالش اصلی شورا در دوره‌های پیشین، عدم اجرای مصوبات خود است و ظاهرا متوجه این نکته نیست که برای اجرای آن، نیاز به نرم افزاری دارد که جبهه مورد نظر را هم همان نرم‌افزار شکل می‌دهد؛ لذا تمام ابهامات پیشین، در اینجا تکرار شده است. به‌عبارتی، ما دچار بحران مفهومی هستیم و توانمندی صادرات آن را هم پیدا کرده‌ایم؛ یعنی یک چیزی نوشته می‌شود که به‌جای حل مشکل، آن را به مرحله بعدی می‌سپارد تا به آخرین حلقه می‌رسد؛ امری که در بحث حجاب و عفاف رقم خورد و نهایتاً نیروی انتظامی مقصر شمرده شد که چرا به این مسأله ورود نمی‌کند. در بحث ایجاد نظام تحقیقات و تفاهم علمی هم به همین شکل، نرم‌افزار مشخصی برای تجزیه و توزیع و سپس تجمیع نظام تحقیقات وجود ندارد و با این وضعیت، چطور شورا انتظار دارد جامعه و نخبگان علمی از او تبعیت نمایند؟ ما یا آونگ نظام مسائل هستیم یا گرفتار تک‌مسأله‎ها. و شورا هیچ طرحی برای ضرورت جامع‌نگری و جزئی‌نگری مسائل ندارد. در تبیین چرایی این مسأله میتوان گفت تا شورا مفهوم قرارگاه فرهنگی را به درستی درک ننماید و تبدیل به این جایگاه نشود، این مسائل حل نخواهد شد. مقام معظم رهبری، شورا را قرارگاهی می‌داند که خط مقدم آن دولت، مجلس و حتی مجمع تشخیص بوده و عقبه فکری آن نیز حوزه و دانشگاه است. شورا باید مبدّلی باشد که با ارتباط با عقبه خود، قدرتی تولید کند که به وسیله آن بتواند قدرت سیاسی را کنترل کند. در حال حاضر، دستگاه‌های مختلف دولتی و نظام قدرت، نهاد علم را تحت سیطره خود قرار داده و به آن شکل می‌دهند. با چنین نهاد علمی نمی‌توان به نقش قرارگاهی عمل کرد و سیاست را قید زد. علم و فرهنگ باید قدرت را کنترل کنند؛ علم پایه نخبگانی جامعه و فرهنگ، بنیان مردمی است که باید نظام تصمیم و اراده را قید بزنند. با این بیان، یک تعارض فاحش میان صدر و ذیل پیش‌نویس وجود دارد؛ یعنی شورا برای تحقق فرهنگی که باید تحکّم و صدرات را کاهش داده و قدرت را قید بزند، می‌خواهد با صدارت طلبی و استیلای خود بر سایر نهادها این امر را تحقق بخشد؛ در این صورت، سؤال این است که چه کسی خود این شورا را می‌خواهد کنترل کند؟ شورای عالی باید به این فکر کند که چگونه میتوان نهاد سیاست را دانش بنیان کرد. مهم‌ترین ابزار این هدف، مکانیزم اقناع و اجماع و گرفتن حدود و ثغور اندیشه‌ای درباره مسائل مختلف است؛ یعنی شورا باید برای صدها مسأله مختلف جامعه، در یک فرایند اقناع و منطق علمی، سخنان مختلف را تجمیع کند و خود او هم نمی‌تواند از میان آن‌ها انتخاب کند؛ بلکه باید این دیدگاه‌ها را بالادست دولت، به آنان ارائه کند تا از دستگاه‌های دولتی در عمل، بین آن‌ها یکی را انتخاب کند و شورا نظارت کند که بیرون از این دسته‌ها راه دیگری انتخاب نشود. طرح پیش‌نویس، به‌جای به گردن گرفتن مسأله‌ها، فرافکنی مطلق است؛ این طرح، یک نوع زورگویی است. شورا باید نظام دانایی را آمایش کند و آن را شکل دهد. تا نرم‎افزار بهره‌برداری از عقلانیت علمی برای قید زدن به قدرت شکل نگیرد، شورا کاری از پیش نمی‌برد. ابزار دیگر شورا، فرهنگ، یعنی مردم است. شورا چگونه می‌خواهد تنوعات فرهنگی را به وحدت برساند؟ نرم‌افزار تبدیل اراده‌های متکثر به اراده واحد چیست؟ چگونه می‌توان فرایندی ایجاد کرد که مردم آزادانه، مؤثر واقع شوند و به نظام سیاس

ی هم فشار آورند؟ حضرت آقا دو قرارگاه، یعنی علم و فرهنگ را در شورای عالی تجمیع کرده است. شورا باید فناوری قید زدن قدرت به وسیله این دو قرارگاه را توضیح دهد نه اینکه دوباره همان اشرافیت نخبگانی را شکل دهد. ضرورت وجود یک جریان مکتبی به عنوان عاملیت اجتماعی با تعامل واقعی با جامعه و شورای عالی است که می‌تواند بحث مدیریت و راهبری فرهنگی کشور را سامان بدهد که یک طرح ایجابی است. اما دو تا راهبرد برای دبیرخانه شورای عالی با وضعیت موجود مطرح هست. ما اولا در تحلیل وضع موجود متوجه میشویم که در وضعیت ملوک الطوایفی فرهنگی هستیم، که ضوابط و چهارچوب مشخصی برای هدایت و مدیریت فرهنگی وجود ندارد. و همه‌ی جریانهای فرهنگی درگیر این ملوک الطوایفی هستند و شورای عالی هم با وضع موجود نمی‌تواند به این ملوک الطوایفی خاتمه دهد. بنابراین دو رویکرد می‌توان در این وضعیت فعلی داشت: رویکرد اول ایجاد فرماندهی واحد که هم معاون فرهنگی بیت و معاون فرهنگی رئیس جمهور باشد که بالای سر دستگاه‌ها بایستد و با شورا مشورت کند و دستور بدهد که عملا در این وضعیت موجود باز منتفی است. رویکرد دوم وقتی شما در شرایط ملوک الطوایفی قرار دارید که قدرت و مسئولیت در آن به صورت نامتوازن تقسیم شده است کسی که بتواند در مرکزیت قرار بگیرد و به سیاست‌ها چهارچوب بدهد و نقطه اتصال داد و ستد اطلاعات قرار بگیرد آنجا میتواند نقش قرارگاهی ایفا کند. که اگر شورا بتواند در بازسازی این کار را انجام بدهد میتواند نقش قرارگاهی را به میزان اندکی ایفا کند. در غیر این دو حالت شورای عالی چندان تاثیری در مناسبات فرهنگی کشور نخواهد داشت.