به گزارش ایلنا، وبینار «نقد پیش‌نویس طرح تحول شورای عالی انقلاب فرهنگی» به همت اتاق ایده‌پردازی پژوهشکده باقرالعلوم (علیه السلام) سه شنبه ۲۱ دی ماه برگزار شد. در این نشست، حجت‌الاسلام علی محمدی و آرش وکیلیان به نقد و بیان نظرات خود در مورد سند پیش‌نویس طرح تحول شورای عالی انقلاب فرهنگی پرداختند. بخشی از مهمترین نکات مطرح شده در این نشست را در ادامه مرور می‌کنیم: پیش‌نویس طرح تحول شورای عالی انقلاب فرهنگی، فاقد هرگونه ایده تحولی است و به‌جای پرداختن به اصل مسائل، همان خلأهای پیشین خود را با یک نوع دستکاری، در طرح تحول ارائه می‌کند و ظاهرا شورا نمی‌خواهد با چالش‌های اصلی که باید به آن بپردازد، به صورت جدی مواجه شود. شورا در تعریف نسبتِ خود با سایر دستگاه‌ها، خود را به عنوان نهاد بالادستی می‌بیند که تمام نهادها موظف به پاسخ‌گویی به او هستند؛ یعنی در بخش اجرا، باید مصوبات او را اجرا کنند، در بخش سیاست‌گذاری از او تبعیت کنند، دستگاه‌های پایشی و دستگاه قضا هم بر اساس کارویژه‌های تعریف شده شورا عمل کنند. حتی شورا تمام مصوبات خود را از شمول دیوان عدالت اداری خارج کرده و فقط ستاد نیروهای مسلح را ذیل خود قرار نداده است. در بخش وظایف هم شورا هیچ ایده مرکزی برای تحقق وظایف تعریف شده ندارد و با همان رویکرد سندنویسی، سندی برای خود نوشته که گویی نیازمند آن است که عده دیگری باید آن را اجرا و نظارت کنند. این وظایف چگونه اجرا می‌شود؟ به‌عنوان مثال، رصد، پایش و آینده‌نگری، قرار است با چه شاخص‌هایی صورت بگیرد؟ چالش اصلی شورا در دوره‌های پیشین، عدم اجرای مصوبات خود است و ظاهرا متوجه این نکته نیست که برای اجرای آن، نیاز به نرم افزاری دارد که جبهه مورد نظر را هم همان نرم‌افزار شکل می‌دهد؛ لذا تمام ابهامات پیشین، در اینجا تکرار شده است. به‌عبارتی، ما دچار بحران مفهومی هستیم و توانمندی صادرات آن را هم پیدا کرده‌ایم؛ یعنی یک چیزی نوشته می‌شود که به‌جای حل مشکل، آن را به مرحله بعدی می‌سپارد تا به آخرین حلقه می‌رسد؛ امری که در بحث حجاب و عفاف رقم خورد و نهایتاً نیروی انتظامی مقصر شمرده شد که چرا به این مسأله ورود نمی‌کند. در بحث ایجاد نظام تحقیقات و تفاهم علمی هم به همین شکل، نرم‌افزار مشخصی برای تجزیه و توزیع و سپس تجمیع نظام تحقیقات وجود ندارد و با این وضعیت، چطور شورا انتظار دارد جامعه و نخبگان علمی از او تبعیت نمایند؟ ما یا آونگ نظام مسائل هستیم یا گرفتار تک‌مسأله‎ها. و شورا هیچ طرحی برای ضرورت جامع‌نگری و جزئی‌نگری مسائل ندارد. در تبیین چرایی این مسأله میتوان گفت تا شورا مفهوم قرارگاه فرهنگی را به درستی درک ننماید و تبدیل به این جایگاه نشود، این مسائل حل نخواهد شد. مقام معظم رهبری، شورا را قرارگاهی می‌داند که خط مقدم آن دولت، مجلس و حتی مجمع تشخیص بوده و عقبه فکری آن نیز حوزه و دانشگاه است. شورا باید مبدّلی باشد که با ارتباط با عقبه خود، قدرتی تولید کند که به وسیله آن بتواند قدرت سیاسی را کنترل کند. در حال حاضر، دستگاه‌های مختلف دولتی و نظام قدرت، نهاد علم را تحت سیطره خود قرار داده و به آن شکل می‌دهند. با چنین نهاد علمی نمی‌توان به نقش قرارگاهی عمل کرد و سیاست را قید زد. علم و فرهنگ باید قدرت را کنترل کنند؛ علم پایه نخبگانی جامعه و فرهنگ، بنیان مردمی است که باید نظام تصمیم و اراده را قید بزنند. با این بیان، یک تعارض فاحش میان صدر و ذیل پیش‌نویس وجود دارد؛ یعنی شورا برای تحقق فرهنگی که باید تحکّم و صدرات را کاهش داده و قدرت را قید بزند، می‌خواهد با صدارت طلبی و استیلای خود بر سایر نهادها این امر را تحقق بخشد؛ در این صورت، سؤال این است که چه کسی خود این شورا را می‌خواهد کنترل کند؟ شورای عالی باید به این فکر کند که چگونه میتوان نهاد سیاست را دانش بنیان کرد. مهم‌ترین ابزار این هدف، مکانیزم اقناع و اجماع و گرفتن حدود و ثغور اندیشه‌ای درباره مسائل مختلف است؛ یعنی شورا باید برای صدها مسأله مختلف جامعه، در یک فرایند اقناع و منطق علمی، سخنان مختلف را تجمیع کند و خود او هم نمی‌تواند از میان آن‌ها انتخاب کند؛ بلکه باید این دیدگاه‌ها را بالادست دولت، به آنان ارائه کند تا از دستگاه‌های دولتی در عمل، بین آن‌ها یکی را انتخاب کند و شورا نظارت کند که بیرون از این دسته‌ها راه دیگری انتخاب نشود. طرح پیش‌نویس، به‌جای به گردن گرفتن مسأله‌ها، فرافکنی مطلق است؛ این طرح، یک نوع زورگویی است. شورا باید نظام دانایی را آمایش کند و آن را شکل دهد. تا نرم‎افزار بهره‌برداری از عقلانیت علمی برای قید زدن به قدرت شکل نگیرد، شورا کاری از پیش نمی‌برد. ابزار دیگر شورا، فرهنگ، یعنی مردم است. شورا چگونه می‌خواهد تنوعات فرهنگی را به وحدت برساند؟ نرم‌افزار تبدیل اراده‌های متکثر به اراده واحد چیست؟ چگونه می‌توان فرایندی ایجاد کرد که مردم آزادانه، مؤثر واقع شوند و به نظام سیاس

ی هم فشار آورند؟ حضرت آقا دو قرارگاه، یعنی علم و فرهنگ را در شورای عالی تجمیع کرده است. شورا باید فناوری قید زدن قدرت به وسیله این دو قرارگاه را توضیح دهد نه اینکه دوباره همان اشرافیت نخبگانی را شکل دهد. ضرورت وجود یک جریان مکتبی به عنوان عاملیت اجتماعی با تعامل واقعی با جامعه و شورای عالی است که می‌تواند بحث مدیریت و راهبری فرهنگی کشور را سامان بدهد که یک طرح ایجابی است. اما دو تا راهبرد برای دبیرخانه شورای عالی با وضعیت موجود مطرح هست. ما اولا در تحلیل وضع موجود متوجه میشویم که در وضعیت ملوک الطوایفی فرهنگی هستیم، که ضوابط و چهارچوب مشخصی برای هدایت و مدیریت فرهنگی وجود ندارد. و همه‌ی جریانهای فرهنگی درگیر این ملوک الطوایفی هستند و شورای عالی هم با وضع موجود نمی‌تواند به این ملوک الطوایفی خاتمه دهد. بنابراین دو رویکرد می‌توان در این وضعیت فعلی داشت: رویکرد اول ایجاد فرماندهی واحد که هم معاون فرهنگی بیت و معاون فرهنگی رئیس جمهور باشد که بالای سر دستگاه‌ها بایستد و با شورا مشورت کند و دستور بدهد که عملا در این وضعیت موجود باز منتفی است. رویکرد دوم وقتی شما در شرایط ملوک الطوایفی قرار دارید که قدرت و مسئولیت در آن به صورت نامتوازن تقسیم شده است کسی که بتواند در مرکزیت قرار بگیرد و به سیاست‌ها چهارچوب بدهد و نقطه اتصال داد و ستد اطلاعات قرار بگیرد آنجا میتواند نقش قرارگاهی ایفا کند. که اگر شورا بتواند در بازسازی این کار را انجام بدهد میتواند نقش قرارگاهی را به میزان اندکی ایفا کند. در غیر این دو حالت شورای عالی چندان تاثیری در مناسبات فرهنگی کشور نخواهد داشت.

*«مدیریت فرهنگی» غیرتخصصی ترین امر مملکت!* متن: بخشی از سرمقاله روزنامه جمهوری اسلامی امروز (۲۵ دی ۱۴۰۰) ...از این‌ها خطرناک‌تر گسترش انتصابات افراد غیرمتخصص برای تصدی امور کاملاً تخصصی است. در روزهای اخیر، چند انتصاب مهم در مسئولیت‌های کاملاً نیازمند تخصص، سروصدای اعتراضی زیادی را موجب شده است. صادرکنندگانِ احکامِ این انتصابات نیز یاد گرفته‌اند بنویسند «نظر به تجربه و تعهد شما» به فلان مسئولیت منصوب می‌شوید ولی به هیچکس و هیچ دستگاهی پاسخ نمی‌دهند که این تجربه و تعهد را از کجا و چگونه کشف کرده‌اند. کسی که حتی یک ساعت در امور صنعتی سابقه کار ندارد، چگونه در مهم‌ترین مؤسسات صنعتی تجربه آموخته است؟ کسانی که در مسئولیت‌های قبلی نشان داده‌اند که نظر مردم و منافع و مصالح مردم برایشان مهم نیست و سفارشی عمل کردن را، که راه تجربه‌شده‌ای برای حفاظت از مقام و منصب و منفعت شخصی است، برگزیده‌اند چگونه می‌توانند «متعهد» باشند؟... حاشیه: یکی از مشکلات «مدیریت فرهنگ» همین است که «عرصه تخصصی» به‌شمار نمی‌آید! از سویی اگر یک مهندس عمران یا یک بزرگوار صرفاً نظامی یا ... به مسئولیت نهادها و دستگاه‌های فرهنگی منصوب شود، از هیچ‌کس و هیچ‌کجا صدا در نمی‌آید که این بزرگوار «تعهد و دانش و تجربه #فرهنگی» را در کجا کسب کرده است. از سوی دیگر اگر یک بازیگر یا یک پژوهشگر بزرگوار دانشگاهی یا حوزوی یا ... به مسئولیت نهادها و دستگاه‌های فرهنگی منصوب شود، باز هم از هیچ‌کس و هیچ‌کجا صدا در نمی‌آید که این بزرگوار «تعهد و دانش و تجربه #مدیریتی» را در کجا کسب کرده است. ▫️ *،* درنگ در فرهنگ @de_rang https://ble.ir/de_rang

همراه بزگوار، سلام علیکم بر اساس اسناد بالادستی،شورای فرهنگ عمومی تمرکز بر مباحث سبک زندگی ایرانی اسلامی و توجه به نقش بازارپردازی فرهنگی و معرفی و حمایت از چرخه صنایع فرهنگی در تحقق عینی و تحولات سبک زندگی کودک و نوجوان را یکی از مهمترین اولویت های خود در دوره جدید فعالیت این شورا تعریف کرده است. در این راستا برآن شدیم تا با همراهی فعالان حوزه تولیدات فرهنگی نمایشگاه تخصصی و توجیهی سبک زندگی و صنایع فرهنگی نسل آینده را برپا نماییم. از جنابعالی دعوت بعمل می آید به همراه مدیران، کارشناسان و فعالان فرهنگی حوزه مربوطه از این نمایشگاه بازدید بعمل آورید. بی شک حضور مسئولان و مدیران نظام مقدس جمهوری اسلامی نشانگر حمایت آنها از ضرورت اتکا به سرمایه های ملی و فرهنگی این مرز و بوم می باشد. زمان: ۲۸ دی لغایت ۱۱ بهمن ۱۴۰۰، از ساعت ۸ صبح تا ۸ شب مکان: میدان بهارستان خیابان شهید مصطفی خمینی کوچه شهید صیرفی پور مجتمع فرهنگی شهدای انقلاب اسلامی سید مجید امامی دبیر شورای فرهنگ عمومی کشور

🎯 شما یک شبکه‌اید — برداشت ما از «خود» به‌مثابۀ یک شبکه می‌تواند انتخاب‌ها و روابطمان را دگرگون کند 📍تعریف شما از خودتان چیست؟ کدام خصوصیت ظاهری، روحی یا اجتماعی‌تان معرف «خود» شماست؟ آیا برداشت غالب دیگران از شما این خود را می‌سازد، یا برداشت خودتان؟ آیا شما اساساً قابل تقلیل به یک بدن، یک ذهن، یا یک نقش اجتماعی هستید؟ کتلین والِس، در نظریۀ جدیدش، به این پیچیدگی می‌پردازد و ادعا می‌کند که «خود»ی که همیشه محاط در یک شبکۀ اجتماعی دانسته‌ایم، خودش، یک شبکۀ پیچیده است. پذیرش این سیالیت می‌تواند به فهم بهتر کیستی خودمان و دیگران منجر شود، و ارتباطمان با خودمان و دیگران را بهبود دهد. 🔖 ۴۱۰۰ کلمه ⏰ زمان مطالعه: ۲۴ دقيقه 📌 ادامۀ مطلب را در لینک زیر بخوانید: https://tarjomaan.com/neveshtar/10436/

🎯 خودشیفتگی جمعی چه بر سر جامعه می‌آورد؟ — در بستر زندگی روزمره، خودشیفتگی جمعی ما را از دیگران دور می‌کند و چه بسا آتش خصومت را شعله‌ور کند 📍آدم‌ها دلایل مختلفی برای برتردانستن گروه‌هایی دارند که خودشان عضو آن‌هایند. گاهی آن‌ها گمان می‌کنند که اخلاقی‌ترین مردم‌اند، پیچیده‌ترین فرهنگ را دارند،‌ بااستعدادترین‌اند، قدرتمندترین‌اند یا بیشترین حمایت را از ارزش‌های دمکراتیک می‌کنند. شاید فکر کنند که عظمتشان خواست خدا بوده یا آن را از طریق رنجی بی‌سابقه در گذشته به دست آورده‌اند. بخشی از این برتری‌طلبی طبیعی است، اما اگر به خودشیفتگی جمعی تبدیل شود، باعث انزجار از دیگر گروه‌ها و گسترش تبعیض می‌شود. اسکات بری کوفمن، با مرور چند تحقیق جدید آثار خودشیفتگی جمعی بر جامعه را نشان داده است. 🔖 ۲۰۰۰ کلمه ⏰ زمان مطالعه: ۱۲ دقيقه 📌 ادامۀ مطلب را در لینک زیر بخوانید: https://tarjomaan.com/neveshtar/10441/

#کتاب گزینش تکنولوژی از دریچه بینش توحیدی 228 صفحه استاد طاهرزاده 🔅این مبحث در تفسیر سوره یوسف ع که استاد ایراد فرمودند انجام شده . لینک تفسیر سوره یوسف #غرب_شناسی 👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻

✅خطرمادی شدن دین 🍀پی دی اف 🔹🍃 🍃🔹