دلم میخواهد فریاد بزنم... دلم میخواهد دیوارها را بشکنم از این بیچارگی... چطور میشود خوابید، وقتی ناموسمان در تهران، شبها روی نیمکتهای مترو سر به بالین میگذارند؟! چطور میشود نفس کشید، وقتی در قزوین، مردم از ترس، آسمان را سقف خانه میکنند؟! و من... در ساری، با چشمانی باز و دستانی بیقدرت، فقط تماشاچی این مصیبتم. ای کاش جنگ رو در رو بود... ای کاش اینجا نشستنِ من، مثل خنجر تیز نبود که هر لحظه در استخوانم فرو میرود اما امروز، درد ما بی پناهتر از این حرفهاست. ولی بدانیم پایان این قصه، نابودی صهیونیستهای کودککش و همهٔ دشمنان اسلام است. و این وعده، نزدیک است... ان‌شاالله

قرار ما امشب هئیت بیت العباس+++

خوشحال باشید که تو این روزا شرافت دارید،خیلیا انگار ندارن!

آماده سازی حسینیه کودکان 🌱 هئیت زینبیون✨

دمپایی+++

ساعت پنج صبح درحال برگشت از هئیت، خیابون ها خلوت چه حس خوبی دارن 🥲

شب تولدم تنهایی رفتم کافه 🥲✨

‌ کسی که ریشه رنجش را نشناسد، محکوم به تکرار آن است.