یه حرفی که خیلی میشنوم هر وقت راجب اشتباه بودن سیستم آموزشی حرف میزنم اینه که "فقط یکی دو ساله تحمل کن تموم میشه" اول اینکه، چه تصور خودخواهانه ای که چیزی در دنیا فقط وقتی اشتباهه که به ما سخت میگذره و ما درگیرشیم و درد دیگران به ما مربوط نمیشه دوما، چطوری تموم میشه وقتی میشناسم کسایی رو که بیشتر از ۵۰ سالشونه و هنوز کابوس جا موندن از امتحان و کنکور میبینن؟ توجه دارید این که مهم ترین سالهای تشکیل دهنده شخصیت انسان این سالهاست دیگه؟ بحث یکی دو سال نیست، بحث اینه که انقدر "تحصیل" رو تبدیل به شکنجه کردن که ملت بعد ۳۰‌ ۴‌۰ سال هنوز کابوسشو میبینن انگار جانباز جنگین آره ولی نه یکی دو سال تحمل کردن همه چیو حل میکنه تو راست میگی

وای چقدر حق گفتی همین چند شب پیش خواب دیدم امتحان نهایی ادبیات داشتم و هیچی نخونده بودم

بعید میدونم حالا حالا سلامت روانو تجربه کنم

واقعا نمیدونم دعا کنم نتایج سریعتر بیاد یا کلا نیاد

بهترین محتوایی که امروز دیدم

پول میخواهم

به دستبندای سید و قهوه های پری ‌و اتاق قمین در کنار هم احتیاج دارم

فقط مطمئنم به فیلمای مورد علاقه هستی نیاز ندارم 🦭💔

وقتی به لیست فیلمای مورد علاقش نگاه میکنم حس میکنم وقتشه برم خاله شادونه ببینم تا روحیم بهتر بشه

حسم وقتی بهم گفت خیلی مهربونی ولی اخلاقت سگه:

چه حس ژالبیه که نباید ریخت همکلاسیامو ببینم امسال