بعضی از شما عزیزان که من رو از قبل می‌شناسید احتمالا تمام مواضع من رو زمان انتخابات خاطرتونه. چقدر فریاد زدم دوگانه‌ی جلیلی - قالیباف رو کنار بذارید و یک‌صدا شید تا دولت اصلاح‌طلب‌ رأی نیاره، شب و روز تو خیابون بودم و با مردم صحبت می‌کردم که این دولت سر کار نیاد و مخالف و منتقد جدی این دولت بودم. همین الان هم مجدد انتخابات بیاد وسط مواضعم همونه که بود، همین الانش هم به این دولت وقت منتقد جدی هستم و هروقت هم حس کنم زمانشه دریغ نمی‌کنم. همیشه هم مخالف مذاکره با آمریکا بودم و هستم و خواهم بود، به هر روشی که می‌خواد باشه مخالفم، توسط هرکسی باشه مخالفم. این موضع شخصی من. اما، از همه‌ی این‌ها که بگذریم برادرانه ازتون می‌پرسم بین خودتون و خداتون جواب بدید چند تاتون رفتید فیلم کامل صحبت آقای عراقچی رو در تلویزیون دیدید؟ کامل، تقطیع نشده، مکتوب نشده. اصلا حرف ایشون نه حرف بدی بود نه حرف غلطی بود نه هیچ توهینی تو حرفش بود. لطفا قبل از هر موضع‌گیری‌ای اول برید ببینید طرف چی گفته، بدون اون کینه‌ی شخصی ببینید، بعد طرف رو مساوی با شمر‌بن ذی‌الجوشن جلوه بدید. خیلی واضح و ساده گفته، آمریکا می‌خواست نامردانه از ما باج بگیره ما باج ندادیم پس حمله کرد. مگه غیر اینه؟ مگه جنگ هزینه‌ی مقاومت نبوده همیشه؟ در کدوم معادله مقاومت در برابر ظالم منجر به جنگ نشده؟ کجای این حرف خلاف واقع بود؟ آیا ایشون توهینی به مقاومت کرد؟ آیا کنایه‌ای زد؟ آیا گفت ما خواستیم سازش کنیم شما نذاشتید؟ خیر. خودمونیشو بگم، گفت اونا داشتن زور می‌گفتن در مذاکرات نپذیرفتیم، جنگ کردن که بپذیریم بازم نپذیرفتیم و فهمیدن ما از اون خونواده‌هاش نیستیم و دهنشونو هم سرویس کردیم.

یه موجی دیشب راه افتاده که خطاب به بعضی معترضین به توافق و مذاکرات که متأسفانه یه سری خطوط قرمز رو رد کردن می‌گن فرق شما با مغتشش چیه؟ این تهِ نامردی در قیاسه. فرقشون چیه؟ بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم، این جماعت معترضن، بعضی از این جماعت تند رفتن و شعارهای غلطی دادن که نباید، اما دقیقا چند ایستگاه اتوبوس و بلوک خراب شد؟ چند سطل آشغال آتش گرفت؟ چند مأمور کشته شد؟ چند پایگاه بسیج به دست این‌ها فتح شد؟ مردمی کشته شدند؟ چند بسیجی به دست این‌ها کشته شدند؟ هیچ. هیچِ هیچ. قیاس این مردم نجیب با اغتشاش‌گر جفا در حق این عزیزانه. کار اون‌ها غلطه و حرفی هم توش نیست، اما کار غلط اصلی با مسئولینی بود که مدام سکوت کردند، گذاشتن مغز این‌ها هدف مستقیم حملات توییت‌باران ترامپ قرار بگیره. چند وقته داریم داد می‌زنیم که مراقب باشید؟ افسار رسانه رو رها کردید، توییت‌های ترامپ رو کوبیدید تو سر مردم، خودتون هربار که باید صحبت می‌کردید لال شدید، گذاشتید مغز مردم بازی داده شود، هنوز هم که هنوزه ساکتید، درست با مردم صحبت نمی‌کنید. کنترل نکردید مردم رو. تک تک مسئولین باید جوابگو باشن، چه اون مسئولی که با سکوتش مردم رو به اینجا رسوند، چه اون مسئولی که با حرف زدن‌های بی‌جا و بی‌موردش مردم رو اینطوری عصبی کرد. لطفا قبل از مردم از کسی طلبکار باشید که قراره مورد سؤال قرار بگیره، اونی که باید جواب پس بده مسئوله نه مردم. یه لفظ حزب‌اللهی می‌زنید تنگش و انتظار دارید بصیرت عماری ازش بکشید بیرون. این‌ها مردم عادی و دلسوزن که یه بار چشمشون از برجام خونین همین مسئولین ترسیده، باهاشون حرف نزدید، باهاشون حرف زدن، این شد نتیجه. این نتیجه‌ی کم کاریِ شماست.

خلاصه که ما خیلی تلاش کردم خشممون رو نسبت به بعضی مسائل و بعضی‌ حرف‌ها کنترل کنیم. بلد بودیم خیلی چیزارو بگیم و نگفتیم و کظم غیض کردیم، چون حق‌الناسه با مغز مردم بازی کردن و هیجانی کردن مردم. راستش رو بخواید من از اول ناامید بودم و هستم، تو این کشور با تمام محاسنش هیچ‌وقت حرف ما و امثال ما شنیده نشده و هیچ‌وقت هم این قضیه استثناء نداشته، تا بوده همین بوده، صدای منتقد و معترض همیشه خفه شده و تهش هم هرکی هرکاری خواسته رو کرده. متأسفانه هرچی فکر می‌کنم حتی یک مورد خلاف هم تو ذهنم نیست که جریانی درست شده باشه و تونسته باشه جلوی تصمیم‌ها و قوانین غلط رو گرفته بشه، اونی که در غلطی هستش کاملا پافشاری داره روی کارش و کوتاه هم نمی‌آد. الان هم، امیدوارم همین‌طور که می‌گن همه چیز با آقا هماهنگ باشه و نظر آقا همین باشه که من سگ کی باشم بخوام حرفی بزنم، اگرم اینطور نیست و نبوده که بعید هم نیست با توجه به تجربه‌ی قبلی بنده با عقل فعلی معتقدم این توافق هم خسارت بود و خواهد بود. ما هیچ‌وقت از اعتماد به این‌ قماش سودی نکردیم هیچ‌وقت هم نخواهیم کرد. از داغ آقا و دیگر شهیدان عزیزمون که بگذریم و فاکتور بگیریم حقیقتا پیروز این نبرد ما بودیم و همه‌ی دنیا فهمید که جمهوری اسلامی بقیه‌ی جاها نیست و دودوتاش چهارتا نیست، اما چقدر حیف، چقدر بهای سنگینی دادیم برای این فهم. چقدر بهای سنگینی برای هدایت یه عده داده شد. چقدر بهای سنگینی برای این اتحاد و این خروش داده شد. کاش بهای همه‌ی این‌ها خون عزیزترینمون نبود... در پایان، امیدوارم که خون امام خامنه‌ای هدر نشده باشه و تمام این‌ها به صلاح ما بوده باشه. امروز پشت تلفن یاسر ازم پرسید امید داری به بعدش یا نه؟ گفتم آقا خیلی امید داشت همیشه، نمی‌تونم رو حرفش حرف بزنم. منم امید دارم چون آقا داشت، به قله نزدیکیم و این‌‌ها همه طبیعیه، اگه واقعا این مملکت همونیه که فکر می‌کنیم، اگه این پرچم همونیه که فکر می‌کنیم، پس هنوز به قله نزدیکیم و ناامیدی تو این مسیر حرومه و هرچیزی که داره پیش می‌آد از جانب خداست و در مسیر همین قله‌ست. ناامید نشیم، همین:)

محمدحسین میثاقی تو برنامه‌ کنایه‌ای به عادل فردوسی‌پور زد که تو برنامه ساختی تیم‌ملی کشور خودتو داری می‌کوبی. این که دمش گرم و وطن‌دوستی خودش رو این مدت خیلی ثابت کرد، پای کشورش خاکش وطنش پرچمش وایساد و اون مرتیکه که برای هر مسئله‌ای یه زری می‌زد برای این جنگ لالمونی گرفت و تهشم اومد برنامه‌شو ساخت ولی چیزی که زورم گرفت بلبل زبونی‌های ابوطالب و قیاسی بود، این زبون درازتون برای دشمن خاکتون کار نکرد برای پاچه‌خواری فردوسی‌پور کار کرد؟ چقدر شما پست و حقیرید، چقدر شما وقیحید، چقدر شما پاچه‌پاره‌اید، چقدر شما کثیف و نجسید.

هیئت سیاسی نیست؟ هیئت سیاسی‌ترین جای ممکنه. اصلا این اشک ما و عزای ما سیاسیه، روضه‌ی اباعبدالله یه حرکت سیاسیه، تمام این بساطی که می‌بینیم یه حرکت سیاسیه، اینکه تو مغزت کوچکه و کوته‌فکری لطفا نزن به این اسم که هیئت سیاسی نیست. تو از امام حسین فقط اون قسمتشو می‌خوای که نفست حال می‌کنه. مقایسه نکنیم؟ چرا مقایسه نکنیم؟ ما که غم اباعبدالله رو درک نکردیم، ما روضه‌هارو فقط شنیدیم حالا که مردم نزدیک‌ترین چیزهایی رو که می‌شد به غم سیدالشهدا تجربه کنن رو تجربه کردن مقایسه نکنیم؟ اتفاقا باید قیاس بشه که ببینید مردم این همه سال گفتیم امام حسین اینطور امام حسین اونطور شنیدید، حالا ببینید نزدیک‌ترین اتفاق‌هارو به این واقعه. قطعا مقام این بزرگواران با امام معصوم قابل قیاس نیست، کسی هم مقام رو قیاس نمی‌کنه و نکرده، اما شبیه‌تر از این مگر داریم برای درک اون موقعیت؟ روضه وقتی حقش بهتر ادا می‌شه که درکش کنی. حالا درک کردیم. بعضی‌ها شاید ته دلشون بعضی روضه‌هارو باور نمی‌کردن، می‌گفتن مگه می‌شه حالا انقدر شقی باشن دشمنا؟ حالا دیدیم که بله می‌شه، دیدیم که در عصر تکنولوژی و مدرنیته که صدای آروغ روشنفکری انسان سر به فلک کشیده و هیچ چیز از دوربین‌ها پنهان نیست هم می‌شه که یه نوزاد رو به شهادت برسونن. دیدیم که می‌شه ولی جامعه با خانواده‌ش به شهادت برسه به حماسی‌ترین و مظلومانه‌ترین شکل. پس نگید قیاس نکن، اتفاقا بگید، غم سیدعلی خامنه‌ای و امام حسین جدای از هم نیست، در راستای همه، قطعا اولی پایین‌تره اما در یک راستاست. فلذا از امشب هیئت که رفتیم، عکس رهبر به دست بریم، پرچم به دست بریم و اجازه ندیم مقاومت از هیئت جدا بشه. برای منِ حقیر هم دعا کنید.

براندازها این روزا: مرگ بر کلی فاسد ملا چپی مجاهد ترامپ تیم ملی محمدحسین میثاقی پردیس احمدیه روسیه چین قوانین بین‌الملل اسپانیا علی کریمی توماج صالحی و گلشیفته فراهانی و خلاصه کل کره‌ی زمین به جز اسرائیل.

من از این مسائل حول محور توافق سر در نمی‌آرم، نظری هم نمی‌دم در جزئیاتش، همه اهل‌فن‌ها نظرات لازم رو دادن و چیزی که از جمع‌بندی نظرات همه فهمیدم این بود که هنوز هیچی مشخص نیست و طبق معمول هم احتمال پایبندی آمریکا به این بند‌ها خیلی پایینه. نظر کلی نسبت به مذاکره و بستن با این جماعت هم که همیشه گفتم و همیشه معتقدم ما از مذاکره‌ی با آمریکا به نتیجه نخواهیم رسید. اینا چیزایی که تقریبا همه سرش متفق‌القول موافقیم. اما می‌خوام به چیزایی بپردازم که شاید بهش کمتر فکر کرده باشیم، جزئیاتی که برام مهم بود. ۱. من با این گزاره‌ی ما انقدر دیگه می‌جنگیدیم کار تموم بود موافق نیستم و معتقدم این گزاره شدیدا احمقانه‌ست بعلاوه ما از واقعیت وضعیت نظامی‌مون باخبر نیستیم، چه بسا این مذاکره و توافق وقت خریدنی باشه برای خودمون که دور از ذهن هم نیست، بیاید بپذیریم که واقعیتِ میدان با شعارها و رجزها احتمالا فرق کنه، نمی‌گم اینی که می‌گم صد در صد درسته، صرفا گمانه. اما مسلما این تفکرِ شخم بزن همه‌جارو درست نیست، منطقی نیست، شدنی هم نیست. ۲. احتمال ۸۰ درصد ما از مفاد این توافق سود چشم‌گیری نخواهیم برد و تهش برمی‌گردیم سر خونه‌ی اولمون و من حدسم اینه که اتفاقا سران نظام هم این رو می‌دونن و با آگاهی به این مسئله جلو رفتن. ۳. این گزاره که بیایم امام‌کشی رو هزینه‌بردار کنیم و ترامپ رو ترور کنیم و اینا، به نظرم رو کاغذ قشنگه فقط و منطقا شدنی نیست، قیاسی که با مختار می‌شه هم باز یه جوریه، الان اون زمان نیست متأسفانه و همه‌چیز حساب‌کتاب داره، متأسفانه هرکاری هم کنیم قدرت ما در مواضع مختلف(نه فقط نظامی) به اندازه‌ی آمریکا نیست و این بکش بکشی که تو ذهن ماست شدنی نیست. منم خیلی دلم می‌خواد که بشه و اما بعید می‌دانم. ۴. تیکه‌کنایه‌های بقیه رو نمی‌فهمم، ما وظیفه‌مون رو انجام دادیم و بیش از این هم کاری از دستمون بر نمی‌اومده، دیگه ازاینجا به بعد تنها سلاحمون سلاح همیشگیمون دعاست. از حرف‌های عبث و تکراری بپرهیزیم بهتره به نظرم. ۵. قطعا یه عده چه با پروژه چه بی‌پروژه از الان شروع می‌کنن بزرگ‌نمایی مفاد این توافق‌نامه که آی چه کردیم و فلان، من معتقدم حقیقت جایی این وسط مسطاست، نه اون‌قدر خفنی که این‌ها می‌گن نه اون‌قدر خسارت‌باری که دیگر عزیزان می‌گن، شما نه با اون سردیتون بشه نه با این گرمیتون، یه سیب تا برسه به زمین ۲۰ تا چرخ می‌خوره. اهمیتی ندید و از کنار این‌ها بگذرید. ۶. از الان باید خودمون رو برای جنگ‌های احتمالی بعدی آماده کنیم، توانمون رو در رسانه در گفتمان در تولید محتوا ببریم بالا که به نظرم این جنگ قریب‌الوقوعه. بخوام یه جمع‌بندی بکنم باید صبور باشیم و ببینیم دست تقدیر چه برایمان رقم زده. من معتقدم ما هر کاری که از دستمون بر می‌اومد انجام دادیم و بالا سرمون خدا هست. ناامید نشیم و نذاریم دوستامون هم ناامید شن.

خب پیام آقا هم اومد، مشخص‌ شد همه چیز. ۱. واقعا همه چیز با رهبری هماهنگ شده بود و اونایی که می‌گفتن بدون هماهنگی با آقاست و قایمکیه چرت می‌گفتن. ۲. نظر آقا این نبوده و اونایی که می‌گفتن نه این نظر آقاست و می‌خواستن بکنن تو پاچه‌ی رهبری هم چرت می‌گفتن. ۳. مسئولیت کامل این تعهد توسط رهبری روی دوش رئیس‌جمهور و تیم مذاکره‌‌کننده‌ گذاشته شد‌. ۴. همه باید صبر کنیم.

با توجه به تجارب قبلی هم، همین که نظر رهبری نبوده یعنی به فنا خواهیم رفت و اصلاح‌طلب باز هم نخواهد فهمید.

ولی بنازم به این صراحت کلام. تعارف نداره آقا با کسی.😁

ما گردن‌نگیری از مسئولین زیاد دیده بودیم، آقا رسما دست این گردن نگیری رو بریدن با این پیامشون.🙏🏻 دیگه بعدا من نبودم و نذاشتن و اینا نداریم.

بچه‌ها این که شما طرفدار توافق و مذاکرات باشی/نباشی اصلا ایرادی نداره و به کسی هم مربوط نیست. قرار نیست همه مثل هم فکرکنن. ما هرکدوممون ممکنه جور دیگری فکر کرده باشیم و فکر کنیم و بعدا به این برسیم که این طرز فکر اشتباهه. این‌ها هم همه برای ما تجربه و بزرگ شدن و رشد کردنه. الان نه اونی که مخالف مذاکره بود شد آدم خوب نه اونی که موافق بود شد آدم بد. اونی شد آدم بد که داشت سعی می‌کرد به رهبری دروغ ببنده، همین، حتی اونی که به دلیل اعتمادی که به اون شخص داشته هم خام حرفش شده آدم بدی نیست، رشد کردن همینه. حتی همین الان هم ممکنه نظر شما با نظر رهبرت در تضاد باشه و همزمان عاشق رهبرت باشی. بزرگ شدن و رشد کردن همینه که به مرور یاد بگیریم و بفهمیم چیزهایی رو که نمی‌فهمیم. مسیر رشد جامعه همینه، آزمون و خطا و به فنا رفتن تا رسیدن به قله.