دیگه چون دم مراسماته غر زدن فایده‌ای نداره. ایشالا به بهترین شکل ممکن رقم بخوره همه چیز. شماهم دعا کنید. هرچی پیش بیاد طبیعیه.

وضعیت قبل از حرکت:

مجبورم کرد عروسکای کوله‌مو باز کنم.🚶🏻‍♂ فرزندانم به تشییع نمی‌رسن.

مسیر قم تهران بسیار خلوته.

خیاله دیگه، خیال کردن که اشکال نداره. کاش یکهو از پشت اون پرده آقا مجتبی میومد بیرون و مینشست روی صندلی پدر و شروع به صحبت میکرد.

حالا همه گفتن ولی منم برای تاکید بیشتر بگم که ورودی تهران اصلا بسته نیست و تمام حرف‌ها شایعه بود. تهران هم خلوته. الکی خودتون رو به استرس نندازید و اگه هنوز حرکت نکردید بسم‌الله بگید و حرکت کنید و تشریف بیارید.

اینم بار و بندیلمون، ببندیم و بریم برای شروع کار...

اینجا مواکب فراوانه، رسیدگی واقعا عالیه، فراوان آب و شربت و حتی غذا. خدام خوش اخلاق. مدیریت هم واقعا تا اینجا خوب بود و چیز عجیبی ندیدم.

یه نصیحتی در جایگاه برادر کوچک‌تر به رفقای رسانه‌ای کنم. اصلا نمی‌خوام بگم از جایگاه ویژ‌ه عکس نگیرید و این‌ها، نه بگیرید اونم لازمه، اونم لازمه ببینیم اما حواسمون باشه انقدر مشغول اصل نشیم که از حواشی جا بمونیم. گاهی در فرع و حاشیه چیزهایی هست که در مرکز توجه نیست. همه از تابوت و جایگاه عکس می‌گیرن اما چند نفر از آدم ساده‌ای مشغول کارهای ساده‌ست عکس می‌گیره؟ ما موظفیم به شکار روایت. هنر اینه که نور بگیریم رو روایت‌هایی بکر و دست‌نخورده‌. نه روایت‌های جلو چشم.

اون پادکست‌هایی که با صدای شما عزیزان ساختیم هم الان داره از شبکه‌ی افق پخش می‌شه.