این به معنای ندیدن اتفاقی که داره در ایران می‌افته نیست. به معنای ندیدن فاجعه‌های داخلی نیست. به معنای دیدن نیمه‌ی پر لیوانه. به معنای اینه که برعکس امر رهبر شهیدمون یه وقت خدایی نکرده تو دل مردم رو خالی نکنیم و ناامیدشون نکنیم. خودمون هم نباید ناامید باشیم.

حال ندارم همه رو تو ایتا کپی کنم، ایتایی‌های عزیز تصور کنید اینجا کلی اینایی که برای جنوب ادا اطوار درآوردن رو مسخره کردم.

چند روز دیگه هم یه مشت بلاگر می‌خوان پاشن برن جنوب لابد.

با مو حاضر شیدددد بریم جنوببب.

اون مو هم به جای من استفاده می‌شه که ادا رو به حد اعلا برسونه.

متأسفانه اعصاب هم ندارن، البته حق دارن، تو اون گرما منم بودم اعصاب نداشتم.

درواقع من تو همین گرما هم اعصاب ندارم.

فکرکن هم گرمه هم یه بلاگری داره به ما می‌گه مو.

تو خاک جنوب رو ندزد نمی‌خواد به ما بگی مو.

بچه‌ها اگه خواستید بگید خیلی بلدید می‌تونید از این استفاده کنید.

حالا یهو چرا همه اهل جنوب شدن؟ تو تا دیروز بچه ناف تهران بودی که.