ـ

ـ ساکنیم زیرِ پرچمِ تو . .

ـ گر چه بر پیکرمان زخم زیاد است ولی ما چو نخلیم که تا سر نرود جان ندهیم . .

ـ

ـ روحت شاد باشه سید . .

اویی که در هنگامهٔ خشم و اوج فحاشی دانشجویان در سال ۱۴٠۱، دانشگاه به دانشگاه میگشت و فحش می‌شنید و گفتگو می‌کرد و هو میشد و لبخند می‌زد، سخنگوی دولت قبل بود. اویی که در زمانهٔ اعتصاب و اعتراض بازاریان، عبا بر دوش در بازارها قدم می‌زد و صدای کسبه را می‌شنید و امیدشان می‌داد، رئیس‌جمهور سابق بود. اویی که شهر به‌ شهر و استان‌ به‌ استان و کوه به کوه می‌گشت و چهره در چهره با جامعه سخن می‌گفت و صدای اعتراض‌شان را می‌شنید و از شرایط کشور و برنامه‌های دولت می‌گفت، آن مردِ رفته بود. این که بین مردم نیست و خود را به نشنیدن صدای دردآلود مردم می‌زند شمایید. این که قدم از حیاط پاستور بیرون نمی‌گذارد و لبخندهای مشمئزکننده می‌‌‌زند و خبرهای بد دارد، سخنگوی شماست. این که می‌گوید «سفر استانی لازم نیست؛ استاندارها آنجا هستند» و از هو و تف شدن توسط پیرمردهای روستایی می‌ترسد، شمایید. این که قدم به بازارها نمی‌گذارد و خوف از مواجهه با ملت دارد، حضرتتان هستید. قبل از آن‌که شیطان‌صفت‌ها در تجمعات آرام مردم بدمند و منحرفش کنند، شما پیش‌دستی کنید و به دل جماعت بزنید و بشنویدشان. این‌ها هنوز مردم‌اند. ما خیر شما و این انقلاب‌ را می‌خواهیم.

ـ اگه در توانتون هست نماز شب اول قبر به نیّت سید علی فرزند سید مرتضی🖤‌.

ـ

ـ میگه که زیرِ او نخلِ بلندو 🌚 . .

ـ پدر را باب الحوائج و پسر را باب المراد نامیدند تا هیچ آرزویی پشتِ در نماند . خوش آمدی ابن الرضا : )) 🤍