#فاضل_نظری نسيم از گيسوانت رد شد و باران تو را بوسيد طبيعت سهم خود را از تماشاى تو می‌گيرد... ‌‌‌ 🆔@Labkhandghalam

اے ماه ترین دلخوشے روے زمینم بگذار ڪه چشمان تو  را  سیر ببینم بگذار ڪه بر روے  لبت شعر بڪارم بگذار ڪه در  سایه چشمت بنشینم ییلاقے چشمان تو یاغے ترمان ڪرد جیران من اے دلبر  قشلاق  نشینم از روز ازل بسته گیسوی تو بودم تا بوده چنین بوده و تا هست چنینم حاشا ڪه ز چاک سر پیراهنت امشب دزدانه دو تا  میـوه ممنوعه بچینم در شهر شدم شهره به لامذهبے وڪفر وقتے تو شدے مذهب و پیغنبر و دینم از برڪه شیراز به صحراے نگاهت من آمده ام چشم تو  را سیر ببینم... #حسین‌دلجو 🆔@Labkhandghalam

ساندیس توی ویکی پدیا😂 🆔@Labkhandghalam

نقل است که شیخ الرئیس ابوعلی سینا وقتی از سفرش به جایی رسید اسب را بر درختی بست و کاه پیش او ریخت و سفره پیش خود نهاد تا چیزی بخورد . مردی سوار بر خرش آنجا رسید. از خر فرود آمد و خرِ خود را کنار اسب ابوعلی سینا بست تا در خوردن کاه شریک او شود و خود رو به شیخ نهاد تا بر سفره نشیند. شیخ گفت : خر را پهلوی اسب من مبند که همین دم لگد زند و پایش بشکند . مرد آن سخن نشنید و با شیخ به نان خوردن مشغول گشت. ناگاه اسب لگدی زد. مرد گفت : اسب تو خر مرا لنگ کرد. شیخ ساکت شد و خود را لال ظاهر نمود. مرد او را کشان کشان نزد قاضی برد. قاضی از حال سوال کرد. شیخ هم چنان خاموش بود. قاضی به مرد شاکی گفت : این مرد لال است ………؟ مرد گفت : این لال نیست بلکه خود را لال ظاهر ساخته تا اینکه تاوان خر مرا ندهد پیش از این با من سخن گفته …… قاضی پرسید : با تو سخن گفت …….؟ او جواب داد که : گفت خر را پهلوی اسب من نبند که لگد بزند و پایش بشکند……. قاضی خندید و بر دانش شیخ آفرین گفت شیخ پاسخی گفت که زان پس درزبان پارسی مثل گشت： “جواب ابلهان خاموشی ست” 🆔@Labkhandghalam

کنون که گردش ایام را ثباتی نیست همان‌ خوش است که در عشق بگذرد ایام #ملک_الشعرای_بهار 🆔@Labkhandghalam

پختگی دیگ سخن را باز می‌دارد ز جوش تا خموشی ‌نیست بیدل مدعا خام‌‌ست‌و بس #بیدل_دهلوی 🆔@Labkhandghalam

انا لا أبكي كل ما في الأمر أن غبار الحنين قد دخلت في عيني... نمی‌گریم، این، غبارِ دلتنگی‌ست که در چشمم فرو رفته... #محمود‌درویش 🆔@Labkhandghalam

صبح سرد و برفی شروع شد تا انتظار بهار شیرین‌تر بشود.... 🆔@Labkhandghalam