"چیزی نیست" عبارتی‌ست که آن را می‌گوییم ؛ وقتی که درونمان ، لبریز از همه چیز است 🧏🏿‍♀ (: -محمود درویش

-

درِ خونه‌ی عمو اینا کلی شیشه رنگی‌رنگی داشت. بچه که بودم دستامو قاب می‌کردم و صورتمو تو پنجره های کوچیکِ در فرو می‌کردم. می‌دونستم هیچی نمی‌شه، اما هر بار دلم می‌خواست یه دنیای جدید ببینم یا دست کم یه تفاوت با دنیای واقعی داشته باشه. که بعد این رازو پیش خودم نگه دارم که من یه در جادویی پیدا کردم! شیشه‌ی زرد از همشون قشنگ تر بود. سبز دنیای خلوتی داشت، همه‌ی حیاط رو از اون همه درخت میوه رو خالی نشون می‌داد. هیچ وقت از قرمز خوشم نیومد. فقط گلای قرمز شمعدونی رو کمرنگ می‌کرد و چکمه‌های قرمز من رو از کنار پله برمی‌داشت. با خودم می‌گفتم شاید لازم داشته! قدم به آبی نمی‌رسید. حتی وقتی بزرگ شدم هم نمی‌خواستم از پنجره آبی حیاط رو نگاه کنم. اگه در آبی رو لازم داشته باشه، چطور توضیح می‌دادم که نمیتونه درو برداره؟ - @LaoObali

[ زین‌ چمن ، سایه‌‌ی ‌آن‌ سروِ‌ روان ؛ ما را ‌بس .. ]

گر دلم در عشق ِ تو دیوانه شد ؛ عیبش مکن 🤍 .

- حال ؛

این حال برای دیروزه ؛ هشت صبح ، منتظر ماشین ، رو پله لوازم الکترونیکی .

سعی کردم چند جمله جالب درباره‌ اون روز بنویسم ، اما همش این شد که .. بارکد منو کافه اسکن نمی‌شد:/ چای ماسالا مزه شیر موز می‌داد روسری جدیدم رو دوست دارم تو مدیریت اوقات پِرت موفق بودم زیپ کیفم نباید در می‌رفت اوتوبوس آنتن نداشت!

حق مطلب ادا نمیشه اگه تهش نگم خلاصه که آره .

سلسلهء مـوی دوست ، حلقـه ی دامِ بلاست (: -

سعدی

دِرِس بونه ♥️ ؛

نهایت عاشقی‌ست این ؟ آن وعده دیدار در فرا سوی پیکرها ؟ | @LaoObali . -

شاملو