همیشه حس میکردم ۱۸ سالگی خیلی متفاوته بالاخره خودتو پیدا کردی و پا به یه دنیای دیگه میزاری
حداقل میدونی در ادامه قراره قدم های بعدیتو چطور برداری اما...
اما حالا چند ماه از اون تولد ۱۸ سالگی میگذره و من هنوزم تکلیفم با خودم مشخص نیست
البته که چیز دور از انتظاری هم نیست
اما انگار تعریف و تمجید اطرافیانم همیشه انتظار خودم رو از خودم بالاتر برده اونقدری که حس میکنم الان از اون پرتگاه بلند پرت شدم
و از همیشه گنگ تر و سردرگم ترم...