بعضیا هستن، محور صحیح و غلطشون خودشونه؛ هرکاری که خودشون میکنن بی چون و چرا صحیحه و هر تذکری از جانب بقیه رو بدون حتی فکر کردن رد میکنن، چرا؟ چون این براشون جا افتاده که من، محور رفتار صحیح، حرف صحیح و هر اقدام صحیح هستم، پس چطور ممکنه تذکری که یکی به من میده درست باشه؟ وای از این جماعت، وای...

:)

از اینجا یادتونم :)

به حدی این منظره رو دوست دارم که دلم نمیخواد چشم ازش بردارم و جای دیگه‌ای برم...

الحمدلله :)

مهر زدن توی شناسنامه واسه رای دادن رو حذف کردن و ناراحتم.

می‌پرسید قضیه این چیه، این رسیدِ پرداختِ اولین خمس بنده است که از مشهد برگشتم و دیدم از دفتر حضرت آقا پست کردن و جلو در خونه‌مونه :

:)))

وقتی کل کلیپ تموم میشه ادیتش و فقط قلابش می‌مونه >>>>

بگو ماشاءالله

میخوام روی یه کار مهم تمرکز کنم، اما اون‌قدر مسئولیت روی دوشمه و کارای دیگه دارم که نمیتونم رو اون کار متمرکز باشم؛ از طرفی، نمیتونم کارای دیگه‌مو هم کامل بذارم کنار، یه بخشی‌ش رو گذاشتم کنار و فکر میکردم سرم خلوت تر میشه برای رسیدگی به کار مهم خودم، اما الان نمیدونم چرا حس میکنم سرم شلوغ تره؛ شاید به خاطر این باشه که نیمه شعبان و انتخابات نزدیکه؟ یعنی امید داشته باشم این سرشلوغی موقتیه و میتونم بعد از انتخابات روی کار مهم خودم تمرکز کنم؟ شما ها پیشنهادی برای کسی در وضعیت من دارید؟