تلویزیون رو روشن می‌کنی، دلت کباب میشه. جمعیتو فقط.

حالم خوب نیست. می‌خوام از این خونه، از مردها، از این شهر فرار کنم.

من به بعضی چهره‌ها چون زود عادت می‌کنم پیششان سر برنمی‌آرم، رعایت می‌کنم

همچنان که برگ خشکیده نماند بر درخت مایه‌ی رنج تو باشم، رفع زحمت می‌کنم..

این دهان باز و چشم بی‌تحرک را ببخش آنقدر جذابیت داری که حیرت می‌کنم

کم اگر با دوستانم می‌نشینم، جرم توست هرکسی را دوست دارم در تو رؤیت می‌کنم

فکر کردی چیست موزون می‌کند شعر مرا؟ در قدم برداشتن‌ های تو دقت می‌کنم:)

یک سلامم را اگر پاسخ بگویی می‌روم لذتش را با تمام شهر قسمت می‌کنم

ترک افیونی شبیه تو اگر چه مشکل است روی دوش دیگران یک روز ترکت می‌کنم

توی دنیا هم نشد، برزخ که پیدا کردمت می‌نشینم تا قیامت با تو صحبت می‌کنم..

• کاظم بهمنی.

درست زمانی که فکر می‌کردم پس از مشقت بسیار راه بالاخره به قلّه رسیده‌ام، از همان قلّه سقوط کردم. کسی که سقوط می‌کند دیگر نمی‌تواند یک مسیر مستقیم را طی کند، چه برسد به کوه.. - ویان.