من زخمی‌‌ام عمیق‌تر از زخم روزگار بستی مرا به مرهمی از من بزرگ‌تر

نامش غرور بود؟ چه بود آنچه خرد شد؟ در من شکست آدمی از من بزرگ‌تر

وا کرده است حسرت و دلتنگی و فراق چشم مرا به عالمی از من بزرگ‌تر..

گفتی خدا شبیه که بود ای شکسته‌دل! گفتم شبیه من... کمی از من بزرگ‌تر

این بار داغ نیست که بر دل نشسته است بر من نشسته شبنمی از من بزرگ‌تر

فردا هم این منم که تو را ترک می‌کند فردا تو هستی و غمی از من بزرگ‌تر...

• حسین زحمتکش.

مامان دیشب اومد خونه، تو هال خوابیده. نمی‌تونم برم کنار پنجره با آسمون حرف بزنم. احساس خفگی می‌کنم.

من زورم نرسید دیگه. رفتم نصف موهامو کوتاه کردم‌.

می‌ذارم زندگی با خودش ببرتم. هرجایی که دوست داره. بسه هرچقد تلاش کردم مخالفش حرکت کنم. فقط دست و پا زدن الکی بود. هیچ وقت به چیزی که می‌خوای نمی‌رسی، فقط خودتو خسته می‌کنی. بذار هرچی می‌خواد بشه‌. تموم.