نمیدونم محتوای خوابام چین که انقدر ناراحت کننده و خسته کننده شدن.

از خواب که بیدار میشم انگار کل دنیا رو سرم خراب شده.

حتی یادم نمیاد خوابم چی بود.

صبح با یه حال خسته کننده و مزخرف بخاطر خوابم یا هرچی بیدار میشم، نیم ساعت فکر میکنم یادم بیاد چی دیدم. حالا چه یادم بیاد چه نیاد، مزخرف تر از همیشه بلند میشم از اتاق میام بیرون، بابا میگه "به‌به ساعت خواب!". یا میگه "نکنه کوه کندی انقدر خسته‌ای؟". آره باباجون، من کوه کندم. از کوه کندن سخت تر، دل کندم. من دل کندم، به هر سختی ای که شده دل کندم ولی خوابام اجازه نمیده فراموش‌شون کنم. اجازه نمیده دل‌تنگ نشم، بیشتر دل‌تنگم میکنه. سخته بابا، کاش کوه می‌کندم ولی همچین خوابایی رو نمیدیدم. بابا، باور کن منم دوست ندارم صبح‌هام رو انقدر مزخرف و ضدحال شروع کنم، ولی نمیشه. همه زحمتی که برای کندن دل کردم با یه خواب از بین میره. #خلسه

عدم توافق و امید به جر دادن آمریکا و اسرائیل