میدونید هرچقدر توی تیک تاک داره به این که دوستش دارم و واقعا احساس مالکیت دارم روش و یکککم بهش افتخار میکنم بی توجهی میشه اینجا داره بهش توجه میشه. واقعا خدایا شکرت.

از اونطرف خیلی دارن به این توجه میکنن و بنده واقعا فهمیدم وقتی انسان باحیا باشه ادیتاش بیشتر دیده میشه.

من خیلی به بعد از مرگم فکر میکنم. این قضیه که بعد از مرگم زندگی جریان داره و چیزی تغییر نمیکنه منو آزار نداده. هیچوقت. اتفاقا بالعکس، من رو خوشحال کرده.

و البته ما باید تلاش کنیم که مرگمون اینجوری نباشه. که مرگ تاثیر گذاری داشته باشیم. آدم بزرگی باشیم، تغییر ایجاد کنیم. به بقیه کمک کنیم. نذاریم انقدر بی اثر باشیم. تغییر های کوچیک، کمک های کوچیک. خوب بودن باعث میشه آدم تاثیر خوب بذاره.

نیاز نیست کارای خیییلییی بزرگی انجام بدیم. نیاز نیست انقلاب کنیم. نیاز نیست بریم فضا. نیاز نیست کوه بکنیم. فقط باید یه کار خوب رو همیشه انجام بدیم. مثلا هرموقع یه مامان بزرگی، بابا بزرگی دیدیم که پلاستیک دستشه کمکش کنیم. یا همیشه به کارگرای محل خسته نباشید بگیم. یا حتی توی مسجد قرآن پخش کنیم. اینجوری بعد مرگمون یه پیرمردی هست توی کوچه، بگه "جوون! خدا بیارمزتت. همیشه بهم کمک میکردی!" و یا یه کارگری هست بگه "خدا رحمتش کنه. آدم خوش خلقی بود".

میدونید منظورم چیه🙏🏻🙏🏻🙏🏻

این درست نیست بچها باید کاری کنم که بعد از مرگم یه چیزی تغییر کنه.

چیزیم نیست فقط گشنمه یکم دارم چرت و پرت میگم.

"رسمِ روزگار" کسی برای ابد، با کسی نمی‌ماند چنانکه ابر، زِ همراهِ خود نمی‌ماند. زمانه، هان! همین است، ای دوست، بشنو راز که چرخِ عمر، چنین می‌رود زِ دست، با ناز. اگرچه دردِ غمت، شعله‌ور زند بر جان بمان که صبر، کلیدِ هر دری، می‌ماند. مباد که ز غمِ پنهان، دلت شود تاریک چو شمعِ سوخته، نورِ هدایت، می‌ماند. به کامِ مرگ، جهان را، نگاهِ اوست، چه باک؟ که سوختن، زِ پیِ نور، افتخار، می‌ماند. زمانه، دستِ دراز است، در ربودنِ عمر بمان و باش، که یادِ تو، ماندگار، می‌ماند. #ناویس . میدونی چقدر دلم برات تنگ شده بود نامرد؟ 😭😭😭😭

میدونی واقعا به کام مرگ جهان را، نگاه اوست، چه باک؟ که سوختن، ز پی نور، افتخار میماند =)))))