Gods creation یکی از مورعلاقه هامه وقتی تو فکر میرم یه همچین حس و حالیه

سلام چطورید نتایج تیزهوشانم اومد و تبریک به اونایی که قبول شدن اما من اومدم یه چیزی رو بهتون بگم که ارزش خیلی چیزا رو می‌فهمید و این چیزای بی اهمیت دیگه براتون مهم نیست همین چند روز پیش عصر بود که با یکی از بهترین دوستای قدیمیم داشتیم صحبت میکردیم اتفاقا منتظر نتایج تیزهوشان بود منم بهش دلداری میدادم گفت شب بعد از مسجد میره استخر یه حال و هوایی عوض کنه و از منم خاست بیام ولی من گفتم کار دارم و نرفتم خلاصه بگم براتون گذشت و صبح شد و گفتن نتیج تیزهوشان اومده منم رفتم و بهش زنگ بزنم ببینم چیکار کرده و خلاصه یخورده باهاش حرف بزنم ولی گوشی رو جواب نداد بهش پیامک دادم و رفتم درس خوندم و دیدم جواب نداده هنوز گفتم شاید ناراحته گوشی رو برداشتم و اولین پیامی که تو کانال محلمون گذاشته بودن این بود : غرق شدن یک نوجوان در استخر که باعث شد جان خود را از دست بدهد اولش یخورده ترسیدم و بد به دلم راه ندادم ولی پیام بعدیش 🥲😭 نوجوان پرپر شده م.ا.ا بر اثر غرق شدگی در استخر جان خود را از دست داد 😭😭 این چند روز که گذش واقعا حالم خوب نبود و فهمیدم چقدر بعضی چیزا بی ارزشه نتیجه تیزهوشان که انقد فک میکردیم مهمه آیا واقعا اینجا مهم هست؟ یا کار من که اون شب برا آخرین بار با دوستم بیرون نرفتم کدوممون فکرشو میکردیم آخرین خداحافظیمون هست و آخرین دیدار شاید اگر من میرفتم میتونستم از این اتفاق جلوگیری کنم و یه کاری از دستم بر میومد ولی... 🥲 خیلی زیاد حرف زدم و نمیخوام بیشتر از این حالتون رو خراب کنم ولی به این نتیجه رسیدم باید قدر هر چی داریم هر چی هست رو بدونیم #ایشیزاکی

Her voice grew softer, slower, as if she were speaking more to herself than to him. "But also comforting. I find comfort in the unknown. I don't know what will happen if I die... The world will continue, of course. I'm not special, not the main character or something. But this world will end for me. What will happen after it? Was I good enough?" She let out a quiet, self-aware breath. "No... not really. But I have no idea what I was supposed to be. How should I be able to know where to move to when the destination is unknown to me and the way is foggy?" He listened without interrupting, his cigarette burning low, a faint trail of smoke curling into the night air between them. When she paused, he spoke, his voice rough but quieter than she'd ever heard it. "Maybe the point isn't to know where you're going. Maybe the point is to keep walking until the fog clears." She turned her head slightly, her eyes meeting his in the dim light. "And if it never clears?" He held her gaze, steady and unblinking. "Then you learn to see in the dark." Her voice was soft, almost childlike, as she whispered the words into the night. "But I want to reach the light." She looked at him, her eyes searching his face in the dim glow of the moon. "I don't want to just learn to see in the dark. I want to find the light. I want to feel like I'm moving toward something, not just surviving the dark." He was quiet for a long moment, his cigarette burning low between his fingers. When he spoke, his voice was low, rough at the edges. "Then keep moving. Even if the fog doesn't clear. Even if you don't know where you're going. The light isn't always a place—it's the direction you choose."

‌

🔴فرار ترامپ با کامیون حمل غذا در فرودگاه ترکیه! 🔹‌روزنامه آمریکایی واشنگتن‌پست فاش کرد که دونالد ترامپ ماه گذشته هنگام بازگشت از اجلاس ناتو در ترکیه، از ترس ترور شدن توسط ایران پس از سوار شدن نمایشی به هواپیمای ریاست‌جمهوری موسوم به ایرفورس وان، به همراه وزیر جنگ آمریکا مخفیانه با کامیون کوچکی که در آن فرودگاه برای حمل غذا استفاده می‌شد، به یک هواپیمای کوچک ترابری منتقل شد و با آن ترکیه را به مقصد انگلیس ترک کرد؛ در حالی که خبرنگاران و حتی تیم همراه او تصور می‌کردند رئیس‌جمهور آمریکا همچنان در ایرفورس وان حضور دارد. 🌐 پایگاه خبری مقاومت اسلامی #اخبار_مقاومت_اسلامی @akh_moq_is

واکنش کاربران خارجی به مخفی شدن ترامپ در کامیون حمل غذا @farsitweets

نترس نترس کارت دارم من ایران بی آزارم

Gods creation 🌍 #گیتار