من خیلی دوستتون دارم.
تابستونی که کنار همدیگه گذروندیم بهترین بود:)
از تک تک بچه های ناشناس، بانوی های همسایه و اون چند درصدی که همینطوری باهم آشنا شدیم ممنونم. همهتون با استعداد، شیرین و با درک هستین و میخوام اینو هیچ وقت فراموش نکنید.
،،،، اما به هر حال وقت خداحافظی میرسه چون این یه فضای مجازی— خیالی و غیر واقعیه. گویا دلیل من برای رفتن آزرده خاطری نیست، بلکه میخوام تمرکزم رو بیشتر روی زندگی اصلی بزارم چون این دوران تکرار نشدنیه، من تابستون بعد هم میتونم بیام کنارتون ولی هیچ وقت نمیتونم پاییز 404 رو برگردونم. پس احساس نکنید از کسی ناراحتم، یا دیگه از شما خوشم نمیاد:(
چون این تصمیم خیلی یهویی عه ممکنه همدیگه رو توی زمستون، یا تابستون ملاقات کنیم. یا حتی هیچوقت.
همچنین اگر من باعث ناراحتیتون شدم، عذر میخوام و اگر باعث خرسندی شما شدم که خیلی هم خوب:)
مراقب خودتون باشید بچه ها، من اینجارو نگه میدارم به عنوان یه دفترخاطرات و شما رو میسپرم به خدایی که همیشه حواسش به شماست.