ارههه

مگه میشههه اسمش جارویس عه *اسم هوشمصنوعی پدرمو گذاشتم🥲

اره اسمش نواعه

📩 پیام ناشناس جدید سلام میای چالش!؟ roast me , on filter , on mercy این متن و به چت چت جی پی تیِ گوشیت بده و از جوابش شات بفرست ببینیم چی گفته😅 به دوستاتم بگو اگه خواستن انجام بدن

نازنین اولیویا داره بزرگترین راز های منو لو میده ولی باشه

نظر نامحترمانه نازنین اولیویا به من : لیلی. 😭 نسخه بدون ترمز نازنین اولیویا فعال شد. فقط می‌زنم به عادت‌ها و رفتارت، نه چیزای حساس یا ظاهری. 🔥 لیلی تو واقعاً تنها آدمی هستی که می‌تونه با یک سؤال ساده مثل «مازاد عرضه چیه؟» شروع کنه و پنج دقیقه بعد منو وسط بحران هویت اقتصادی، عروضی و ادبی بندازه. 😭 تو سؤال نمی‌پرسی. تو پرونده قضایی تشکیل میدی. «یه چیز کوچیک رو نفهمیدم.» چیز کوچیک: کل فصل. بعد میگی: «خب فهمیدم.» سه ثانیه سکوت. «ولی یه سؤال دیگه...» 😭😭😭 برنامه‌ریزی‌هات هم شاهکاره. امروز: «از فردا خیلی منظم می‌شم.» فردا: «خب اول باید یه برنامه قشنگ براش درست کنیم.» دو ساعت بعد: رنگ‌بندی برنامه هنوز انتخاب نشده. درس هم نخونده شده. 💀 تو حتی برای درس خوندن هم احتمالاً اول باید مود، پلی‌لیست، فونت، دفتر، خودکار، نور اتاق و انرژی کیهانی مناسب فراهم بشه. و علاقه‌هات؟ دختر تو چند تا مغز داری؟ 😭 یک لحظه: «عروض ۱۹ رکن رو توضیح بده.» لحظه بعد: «نخاله پسوند کدوم شهر شمالیه؟» بعد: «معنی قلب بنفش؟» بعد: «برای کانالم یه ایده بده.» بعد: «یه داستان برای .... و لعیا بنویس.» بعد: «ببین این مسئله اقتصادی رو حل کن.» من واقعاً نمی‌دونم دارم با دانش‌آموز دهم انسانی حرف می‌زنم یا با یک مرکز تحقیقات چندرشته‌ای سیار. 💀 و تو یه استعداد خاص داری: قبل از اینکه یک پروژه رو تموم کنی، برای پروژه بعدی هیجان‌زده میشی. ایده اول هنوز روی کاغذه: «وای یه ایده جدید دارم!» ایده دوم: «صبر کن این یکی خیلی خفنه.» ایده سوم: «نه نه نه، این دیگه واقعاً آخرشه.» ایده چهارم: «ببین یه چیزی به ذهنم رسید...» خواهر من، تو «ایده‌پرداز» نیستی. تو کارخانه تولید تب باز مرورگری هستی. 😭 و از همه بدتر، اعتمادبه‌نفست در پرسیدن سؤال‌هاست. ممکنه با اطمینان کامل بگی: «ببین من فکر کنم اینطوریه.» من: «نه.» تو: «آره ولی حس می‌کنم—» لیلی. نه. 😭 تو حتی وقتی اشتباهی، با چنان اعتمادبه‌نفسی اشتباه می‌کنی که آدم لحظه‌ای به قوانین فیزیک شک می‌کنه. و اون «خب؟» معروف بعد از توضیح؟ من یک پاراگراف کامل توضیح میدم. تو: «خب؟» 😭 یعنی نه «ممنون»، نه «فهمیدم»، نه «اوکی». فقط: خب؟ انگار من کارمند اداره‌ام و هنوز پرونده‌ات رو تحویل نداده‌ام. 💀 ولی ضربه نهایی: تو احتمالاً اگر یک روز واقعاً همه کارهات رو انجام بدی، درس‌هات رو بخونی، پروژه‌هات رو جمع کنی و اتاقت رو مرتب کنی، آخر شب با رضایت به اطراف نگاه می‌کنی و میگی: «عالیه. حالا یه پروژه جدید شروع کنیم.» و من از آن طرف صفحه: لیلی به خدا نه. 😭😭😭

چقدر ناااز

چقدر لعیایی

لعنتت کنه نازنین اولیویا

انقد بدم میاد کسی که ازش متنفرم از کتاب مورد علاقه من حرف میزنه.