🔺️میرحسین در ترکیه؟! 🔹در انتخاباتهای جمهوری اسلامی، ترکیه هیچ کجای برنامه های نامزدها جایی ندارد، اما در انتخابات ترکیه ارتباط با ایران یکی از مواضع تبلیغی کاندیداها است! اینکه ترکیه با آن همه ادعا، از بُعد اهمیت و قدرتِ منطقه ای قابل قیاس با ایران نیست یک واقعیت است. 🔹رجب طیب اردوغان در این انتخابات نزدیکی به ایران، روسیه و چین را با رویکردی ضد آمریکایی در پیش گرفته، و کمال قلیچدار اوغلو ایران را از نظرگاه اقتصادی خصوصا در باب احیای جاده ابریشم و استفاده از ظرفیت همسایه ای بزرگ و قدرتمند مهم ارزیابی میکند. 🔹البته سیاست های هر دو نامزد از جنبه هایی نیز میتواند تضادهایی جدی با جمهوری اسلامی داشته باشند. مثلا قلیچدار اغلوی غیرمذهبی و غربگرا اگرچه در یکی از برنامه های تبلیغی اش حرف از احیای جاده ابریشم از طریق ایران و حذف جمهوری باکو از این طرح زده است، لیکن به شدت پیگیر ارتباط با آمریکا است. 🔹نداشتن تعصب و دغدغه های اسلامی، میتواند در گرفتن ارتباط با رژیم صهیونیستی و گسترش نفوذ اسرائیلی ها در همسایگی ایران خود را نشان دهد. قطعا روی کار آمدن چنین دولتی در آن سوی مرزهای ایران، حداقل بر روی کاغذ برای ایران نگرانی محسوب میشود. یا اردوغانی که علیرغم نجات دولتش توسط جمهوری اسلامی در کودتای نافرجام سال ۲۰۱۶، در مسئله قفقاز و حتی سوریه تضاد جدی با ایران دارد، نمیتواند همسایه مطمئنی برای ما محسوب شود. 🔹به هر حال چه اردوغان ابقا شود و چه قلیچدار زمام امور را به دست گیرد، تهران پخته تر و قوی تر از آن است که خود را معطل آنکارا کند! با این حال تا انتخابات این کشور برگزار نشده نمیشود چیزی را درست پیش بینی کرد، هرچند شواهد و قرائن از تبلیغات انتخاباتی طرفین که یکی حرف از کودتا علیه دولت میزند و دیگری میگوید به سیستم انتخاباتی اعتمادی ندارد، گمانه ها درباره ظهور یک میرحسین موسوی در ترکیه را افزایش داده است! #عبدالرحیم_انصاری 📳 #عبدالرحیم_انصاری

🔵 قانونِ حجاب در آمریکا راحت‌تر قابل اجراست! اگه همین الآن آمریکا بخواد قانون حجاب ایران رو تو کشورش اجرا کنه احتمالاً موفق‌تره تا خود ایران. با وجود اینکه مردمش شاید پذیرش کمتری داشته باشن، اما چرا راحت‌تره؟ 🔻 ۱. پلیس مقتدر تو آمریکا پلیس اقتداری داره که هر کاری بکنه، حتی اشتباه، مردم اونو می‌پذیرن. چون حاکمیتش برای مردمش این رو جا انداخته، همه توجیهن. مثل ایران نیست که پلیس حتی کار درستش رو هم اگه انجام بده برخی انقدر پررو شدن جلوش وایمیستن و فیلم میگیرن. پلیس آمریکا سالانه کلی آدم میکشه به ناحق، به نامردی، هیشکی صداش درنمیاد! تو ایران پلیس به طرف میگه بالای چشمت ابروس، کل فضای مجازی شروع میکنن به تخریب پلیس. خب معلومه با این وضعیت نمی‌شه خیلی کار خاصی کرد، تا اینکه حاکمیت اقتدار از دست رفته پلیس رو برگردونه. قطعا عملکرد پلیس آمریکا قابل توجیه و تایید نیست، حرف درباره اقتدار پلیس و مواجهه مردم با پلیسه. متأسفانه اینجا جو طوری شده از ترس جوسازی رسانه‌ای، پلیس دست به عصا حرکت می‌کنه. 🔻 ۲. سلبریتی‌ها در آمریکا و اکثر کشورهای غربی و حتی شرقی، سلبریتی‌ها نمی‌تونن نطق بکشن، چنان قوانین سختگیرانه‌ای براشون لحاظ شده که دست و پاشون رو کلا بسته. بخاطر همین شما سلبریتی‌هایی رو میبینی که تو اینستاگرام چندصد میلیون فالوور دارن ولی اصلاً در مسائل سیاسی و اجتماعی دخالت نمیکنن. یکی از دلایلش همینه، چون درباره هر چیزی نمی‌تونن حرف بزنن. یه حرف نامربوط بزنه سریع پیجش رو میبندن و خودشم احضار میشه. ترامپ دیوانه که رئیس‌جمهور وقت آمریکا بود هم نتونست اونجا نفس بکشه، یه ذره سر و صدا کرد، سریع اکانت توئیترش رو بستن. اونجا بگن حجاب لازم‌الاجراس، کیم کارداشیان و جنیفر لوپز از ترس‌شون اگه چادر نپوشن حداقل با روسری عکس میگیرن! چون اگه عکس بی‌حجاب بذارن، تبلیغ قانون‌شکنی به‌حساب میاد. اونوقت اینجا سلبریتی‌های ما نه تنها قانون حجاب و کارایی که قراره انجام بشه رو مسخره میکنن بلکه شروع میکنن عکس‌های بی‌حجابشون رو منتشر کردن تا علنی دهن‌کجی کنن، تو آمریکا اگه این کارا رو بکنن، زندگی طرف رو کامل مختل می‌کنن! بالاتر از این، اینجا سلبریتی‌ها به راحتی پلیس رو مسخره و تضعیف میکنن. خودمون هم که توی دادگاه می‌خوایم حکم بدیم، یک و نیم میلیون جریمه‌شون می‌کنیم!😐 جریمه کشف حجاب ١.۵ میلیون، قیمت چادر ۲میلیون🤦‍♂ تا وقتی فضای مجازی ضابطه‌مند نشه و خصوصاً برای سلبریتی‌ها برنامه نداشته باشه، مردم عادی زبون‌شون دراز میمونه. هر چی میگیم انگار اثر عکس داشته باشه، طرف میگه به من گیر میدی چون زورت بهم میرسه ولی زورت به فلان سلبریتی قانون‌شکن، چون معروفه و پیج بزرگ داره نمی‌رسه! 🔻در مساله حجاب اول باید سلبریتی‌ها رو مهار کرد، بعد برای تشخیص بی‌حجاب دوربین تو خیابونا فعال کرد. چون اگه سلبریتی رها و آزاد باشه، همین طرح دوربین‌ها رو به گند میکشه! 🔻 ۳. فضای مجازی ضابطه‌مند کاری ندارم ضوابط توی غرب با اون چیزی که ما درست و اخلاقی می‌دونیم خیلی فاصله داره اما واقعاً ضابطه‌مندتر از ما هستن. اونجا هم کمپانی‌هایی مثل اینستاگرام، توییتر، فیس‌بوک، یوتیوب و ... صراحتاً قوانین‌شون رو اعلام کردن و یه ذره پات رو از گلیمت اون‌وَرتر بزاری صفحه‌ات رو می‌بندن. چقدر پیج و کانال بزرگ سراغ دارم که توی یوتیوب با انتشار یه موسیقی که حق کپی‌رایتش رعایت نشده بود، بسته شدن؟ چقدر تو اینستاگرام با عکس حاج قاسم پیج‌های انقلابی‌ها بسته شد؟ عوضش اینجا ما کاملاً بی‌ضابطه‌ایم. طرف توی ایران زندگی می‌کنه، کار و کاسبی داره و هر چی دلش میخواد میگه و منتشر می‌کنه. هر حرف بی‌ربط سیاسی و اعتقادی عشقش بکشه میزنه و اگه فشار افکار عمومی هم روش باشه، تهش میاد میگه صفحه‌ام هک شده بود و تمام!! 🔻ما با کسانی که مطالب مختلف علیه حجاب و عفاف منتشر میکنن و چند میلیون آدم می‌بینن و بدترین تأثیر رو میگذارن، کاری نداریم. از فضای مجازی گرفته، تا روزنامه‌ها رسانه‌ها مثل نمایش خانگی و... ، بعد می‌خوایم کارمون توی خیابون روی چند تا آدم معمولی اثر داشته باشه؟! هر دو باید باشه، ولی نمیشه اونی‌که مهمتره رو رها کنیم بریم سراغ مراحل بعدی. مثل اینه که سلطان سکه رو رها کنیم، بریم سراغ یه نفر که تو گرونی سکه، رفته دوتا سکه خریده گذاشته تو خونه‌ش بگیم این اخلال‌گر بازار سکه‌س. از بالا باید شروع کرد. تا این مقدمات رو درست نکنیم، نمیتونیم در اجرای طرح‌ها و برنامه‌هامون برای حجاب و عفاف موفق باشیم ✍حسین‌دارابی

✳️گردنه های پیش روی اجرای قانون پوشش 🔹مسئله پوشش به تبع مسئله زن از مسائل دامن دراز تاریخ آفرینش انسان است. این مسئله از گذشته های دور فراز و فرودهای زیادی از پوشش حداکثری تا برهنگی را در طول تاریخ تجربه کرده است. 🔺پس از بالا گرفتن تب مدرنیته و افزایش مطالبات به حق یا نیازسازی های صورت گرفته زنان، به کم پوششی بیشتر دامن زده شده است. در این فضا تلاش برای پوشش و تلاش برای تصویب و اجرای قانون پوشش کاری بس سخت و سنگین است."فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ؛ و او در آن گذرگاه سخت قدم ننهاد" "وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْعَقَبَةُ؛ ﻭ ﺗﻮ ﭼﻪ میدﺍﻧﻲ ﺁﻥ ﮔﺮﺩﻧﻪ ﺳﺨﺖ ﭼﻴﺴﺖ ؟" 🔺غرض از نگارش مطلب، یادآوری سختی کار و احمز بودن( تندی، تیزی، سختی و سوزندگی) آن است تا اولا افضل بودن اقدامات هرچند کوچک بر اساس روایت «افضل الاعمال احمزها» مشخص شود، ثانیا در تصویب و اجرای این قانون نگاه همه جانبه ای به همه مسائل صورت گیرد. برخی سختی های پیش روی اعمال قانون پوشش عبارت است از: 1. اقناع سازی نخبگان مخالف قانون پوشش نخبگان مخالف اعتقادی و نظری و سیاسی حجاب و پوشش، در گروه های علمی و سیاسی و اجتماعی و .. هستند. اقناع این طیف برای تصویب و اجرای پوشش سخت است. در گذشته با نبود فضای مجازی مباحث علمی و نظری محصور در کتاب ها، حوزه های علمیه، دانشگاهها و برخی جلسات بود. با گسترش فضای مجازی هر فرد نخبه یا به ظاهر نخبه می تواند فرضیه خودش را در هر مسئله ای از جمله عدم لزوم حجاب در فضای مجازی بدون رصد نقدها و پاسخ ها بارگزاری کند. این فرضیه ها مستمسک گروهی برای رد کردن برخی قوانین شرعی از جمله پوشش و حجاب می شود. 2. احساس اقلیت تصویب و اجرای قانون پوشش کامل در جهان در حال حاضر منحصر به برخی کشورهای محدود است. حرکت بر خلاف این روند و جریان و نیرنگ بسیار بسیار بزرگ: "وَمَكَرُوا مَكْرًا كُبَّارًا ﻭ [ ﺍﻳﻦ ﭘﻴﺸﻮﺍﻳﺎﻥ ﮔﻤﺮﺍﻫﻲ ، ﺑﺮﺍﻱ ﮔﻤﺮﺍﻩ ﻧﮕﺎﻩ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺩم ] ﻧﻴﺮﻧﮕﻲ ﺑﺰﺭﮒ ﺑﻪ ﻛﺎﺭ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ" با توجه به ارتباطات گسترده میان کشورها امری دشوار است. 3. تحول در گروه های مرجع گسترش فضای مجازی و در دسترس بودن برخی هنرها، ذائقه نسل کنونی را تغییر داده است. در گذشته ای نه چندان دور، بزرگان، علما، مراجع، پدر و مادر و سنت ها آیینی و ملی هر کشوری مرجع مردم و جوانان بودند. این مرجعیت در حال حاضر تغییر و آدم های بیگانه با اعتقاد و علم، محبوب قلب نسل نو و ویترین رسانه ها شده اند. پدر معنوی نسل کنونی این چهرها هستند. برخی یا بیشتر این چهره ها اعتقاد یا التزامی به پوشش ندارند، بنابراین تغییر ذائقه نسل طرفدار این چهره ها و ویترین ها بسیار دشوار است 4. ویترین مادی مطلوب برخی کشورها نگاهی به برخی کشورهای مسلمان منطقه و جهان، به ظاهر تجربه موفقی در نگاه مخاطبان به نمایش می گذارد. از سویی شل پوششی و ضعف پوشش یا حتی نیمه عریانی و از سوی دیگر ادعای مسلمانی و و بزرگی و زیبایی مراکز و مساجد دینی و شلوغی این مراکز این ذهنیت را در ذهن برخی مخاطبان القا می کند که می شود میان هر دو یعنی بی حجابی و ادعای مسلمانی جمع کرد. 5. مدیران بی انگیزه عدم اعتقاد و باور مندی از سوی برخی مدیران و تفاوت رفتار و گفتار برخی مدیران با پوشش و رفتار خانواده نیز مزید بر سختی کار شده است. این عده از مدیران، انگیزه لازم برای تصویب یا اجرای چنین قوانینی ندارند. #حجاب #قانون_پوشش ✍ #موسی_سلیمانی

⭕️ نباید همه وقت وزیر صمت روی تنظیم بازار باشد/ تفکیک وزارت صنعت و معدن از بازرگانی، رضایت مردم را در پی خواهد داشت 👤 سید محمد حسینی، معاون پارلمانی رئیس جمهور: 🔹دولت سیزدهم بر تکمیل دولت الکترونیک و نظارت از طریق سامانه ها تاکید دارد ولی واقعیت این است که اگر وزیر صمت بیشتر وقتش را روی تنظیم و رصد بازار بگذارد، دیگر زمانی برای رسیدگی به صنعت نخواهد داشت. 🔹در قانون برنامه پنجم توسعه آمده که تعداد وزارتخانه ها باید 17 مورد باشد، بنابراین چنین اقدامی صورت گرفته ولی ادغام واقعی انجام نشده و چابکی لازم به دست نیامده است. 🔹بیشترین بحث در استیضاح وزیر صمت، همین مسئله بازرگانی و تنظیم بازار بوده است. 🔹چه اصراری هست که همه مسئولیت ها روی دوش یک وزیر باشد و این همه گلایه از سوی صاحبان صنایع و مردم؟ 🔹تفکیک وزارت صنعت و معدن از وزارت بازرگانی، موجب می شود هر وزارتخانه روی کار خودش متمرکز شود و به این ترتیب مردم هم رضایت بیشتری خواهند داشت. 🔹معادن ظرفیت بزرگی در ایران هستند ولی در این شرایط واقعا وزیر صمت اصلا وقت اینکه روی معادن متمرکز شود را ندارد./ عیار

👆۶۰۰ هزار نفر علیه این آقا شکایت کردن 🔹کلی ترک فعل کرده انواع توهین ها رو به رهبری و نظام کرده انواع جاسوس ها تو تیمش بودن و .... 🔻بعد طلبکار شده و شاکی استاد رحیم‌پور ازغدی شده!! ..... .....

*کفش هایت برای من!* 🖊️دکتر مجتبی لشکربلوکی *نشر:* گاهنامه مدیر ■پیتر سینگر (فیلسوف معاصر و استاد دانشگاه پرینستون) ما را در یک موقعیت جالب اما متفاوت قرار می دهد: فرض کنید که دارید در پارک قدم می زنید می بینید کودکی در حال غرق شدن در دریاچه ای کم عمق است، اگر سریع تصمیم بگیرید و بپرید در آب او نجات پیدا می کند فقط کفش گران قیمتی که پوشیدید خراب می شود. آیا ما آن کودک را نجات می دهیم؟ □قاعدتا می گوییم که قید کفش مان را می زنیم و به آب می زنیم و او را نجات می دهیم. تا اینجا سخت نبود، گیر قضیه سوال دوم است: سوال بعدی او این است که چه تفاوتی وجود دارد بین آن کودکی که جلوی چشم ما افتاد توی آب و شما به راحتی می توانید نجاتش بدید با کودکان دیگری که ما می دانیم با هزینه بسیار کمتر از کفش لوکسمان میتوانستیم جانشان را نجات بدیم؟ ●اگر الان از طریق موسسات نیکوکاری به کسانی که گیر ۱ میلیون تومان پول هستند، کمک نکنیم در واقع انتخاب کردیم که کفشمون خراب نشه. یعنی بین کودکان نیازمند و کفش لوکس، دومی را انتخاب کرده ایم. ○ما هر بار که پولمان را صرف امور تجملاتی (و نه کارکردی) می کنیم مانند لپ آپ آخرین سیستم، موبایل آخرین مدل، ماشین گران قیمت، خانه لوکس، بلیط صف اول کنسرت، بوت و نیم بوت مارک دار، پالتوی اشرافی، لوستر آنچنانی و مبلمان تشریفاتی و هر نوع هزینه تجملاتی در واقع انتخاب کرده ایم که آن کودکان بمیرند! به همین راحتی!  چون با هزینه بسیار کمتر از آن ماشین لوکس می شد ده‌ها بلکه صدها کودک را نجات داد. *شش آموزه کلیدی* ■کتاب The Most Good You Can Do که در ایران نیز ترجمه شده نوشته همین پیتر سنگر است. شش آموزه جالب این کتاب را با هم مرور کنیم: ۱) اخلاقی زیستن صرف اجتناب از رفتارها و گفتارهای غیراخلاقی نیست (اخلاق منفی گریز) بلکه باید تا جای ممکن به دیگران خیر رساند (اخلاق مثبت گرا). ۲) دگردوستی سنجش‌گرانه و عقلایی بسی والاتر از دگردوستی هیجانی-احساسی است. اگر من به خاطر التیام خاطر یا همدردی به کسی کمک کنم خوب است اما پیتر سنگر می گوید که کرامت و سخاوت باید با عقلانیت همراه باشد. خیر و خرد باید با هم باشند. بدان معنا که من همواره از خودم به بپرسم که اکنون این زمان و توان و امکان محدودم را به چه کسی و چه چیزی و در کجا باید تخصیص دهم که بیشترین بازده مثبت جمعی را داشته باشد؟ کمک به تامین آب آشامیدنی در کشور الف یا زلزله زدگان کشور ب. به گروهی که به پایان کارتن خوابی می اندیشند یا به گروهی که بر درس خواندن کودکان محروم متمرکزند؟ پیتر سنگر در ویدئویی که برای ترجمه کتابش در ایران داشت گفت در اسلام توصیه شده بخشی از ثروت را به فقرا انفاق کنیم. خیلی از اهل انفاق فکر می کنند مهم نیست که کمکشان چقدر موثر باشد. این درست نیست. برخی کمک‌ها ۱۰ برابر، برخی ۱۰۰ برابر موثر است و برخی دیگر اینگونه نیستند. او تاکید دارد که انجام عمل خیر باید خردمندانه باشد. ۳) ما به مواردی که در مجاورت و در جلوی چشم ما رخ می دهد بیشتر واکنش نشان می دهیم. برای آنکه در دام دگردوستی هیجانی، احساسی، واکنشی و شخصی نیفتیم استفاده از نهادهای حرفه ای نیکوکاری روش مناسبی است. نباید  فقط به مواردی که جلوی چشم مان است تمرکز کنیم. ۴) خیر رساندن فقط کار خیریه و صرف پول نیست. زمان، اعتبار، آبرو و ارتباطاتمان را می توانیم صرف بهبود اوضاع انسان و جهان کنیم. برای اینکار باید هزینه های زندگی مان را محدود به ضروریات و رفاهیات معمولی کنیم و از رفاهیات لوکس و تجملات چشم پوشی کنیم. برای اینکار باید رشته تحصیلی و شغل‌مان را گونه ای انتخاب کنیم که بیشترین خیر عمومی را تولید می کند. اصلا باید تلاش کرد که چندین برابر درآمد داشته باشیم تا بیشتر صرف امور نیکوکارانه کنیم. ۵) بر خیری که شخصاً می‌توانیم برسانیم باید تمرکز کنیم، نه بر مسائلی که باقی می‌مانند یا حلشان دست ما نیست. کاهش دادن رنج و زشتی، چه در انسان و چه در جهان طبیعت، مطلوب است، حتی اگر از بین بردن برخی رنج‌ها فعلا ممکن نباشد. ۶)  با رساندن بیشترین خیر به دیگران، سبب تعالی خودم می شوم. من با کمک کردن هیچ منتی بر دیگری ندارم چرا که خودم تعالی یافته ام. به عبارت دیگر ما به نیازمندان محتاجیم نه برعکس. *تجویز راهبردی* □اگر به فکر توسعه ایران هستیم فرهنگ دگرگزینی عقلایی را ترویج کنیم. دگردوستی سنجش گرانه و عقلایی همان چیزی است که به آن محتاجیم. تا از خود محدود به «خود تعمیم یافته» برسیم. از «انتظار برای دستاوردهای بزرگ» به «اقدام برای نتایج کوچک» (نیلوفران آبی) مهاجرت کنیم و از کمک رسانی با سه ویژگی «هیجانی-مالی-شخصی» به خیررسانی «عقلایی-چندبعدی-نهادی» گذر کنیم. از کفش مان (کمیت زندگی) به خاطر کیفیت زندگی بگذریم.