⭕️ نباید همه وقت وزیر صمت روی تنظیم بازار باشد/ تفکیک وزارت صنعت و معدن از بازرگانی، رضایت مردم را در پی خواهد داشت 👤 سید محمد حسینی، معاون پارلمانی رئیس جمهور: 🔹دولت سیزدهم بر تکمیل دولت الکترونیک و نظارت از طریق سامانه ها تاکید دارد ولی واقعیت این است که اگر وزیر صمت بیشتر وقتش را روی تنظیم و رصد بازار بگذارد، دیگر زمانی برای رسیدگی به صنعت نخواهد داشت. 🔹در قانون برنامه پنجم توسعه آمده که تعداد وزارتخانه ها باید 17 مورد باشد، بنابراین چنین اقدامی صورت گرفته ولی ادغام واقعی انجام نشده و چابکی لازم به دست نیامده است. 🔹بیشترین بحث در استیضاح وزیر صمت، همین مسئله بازرگانی و تنظیم بازار بوده است. 🔹چه اصراری هست که همه مسئولیت ها روی دوش یک وزیر باشد و این همه گلایه از سوی صاحبان صنایع و مردم؟ 🔹تفکیک وزارت صنعت و معدن از وزارت بازرگانی، موجب می شود هر وزارتخانه روی کار خودش متمرکز شود و به این ترتیب مردم هم رضایت بیشتری خواهند داشت. 🔹معادن ظرفیت بزرگی در ایران هستند ولی در این شرایط واقعا وزیر صمت اصلا وقت اینکه روی معادن متمرکز شود را ندارد./ عیار

👆۶۰۰ هزار نفر علیه این آقا شکایت کردن 🔹کلی ترک فعل کرده انواع توهین ها رو به رهبری و نظام کرده انواع جاسوس ها تو تیمش بودن و .... 🔻بعد طلبکار شده و شاکی استاد رحیم‌پور ازغدی شده!! ..... .....

*کفش هایت برای من!* 🖊️دکتر مجتبی لشکربلوکی *نشر:* گاهنامه مدیر ■پیتر سینگر (فیلسوف معاصر و استاد دانشگاه پرینستون) ما را در یک موقعیت جالب اما متفاوت قرار می دهد: فرض کنید که دارید در پارک قدم می زنید می بینید کودکی در حال غرق شدن در دریاچه ای کم عمق است، اگر سریع تصمیم بگیرید و بپرید در آب او نجات پیدا می کند فقط کفش گران قیمتی که پوشیدید خراب می شود. آیا ما آن کودک را نجات می دهیم؟ □قاعدتا می گوییم که قید کفش مان را می زنیم و به آب می زنیم و او را نجات می دهیم. تا اینجا سخت نبود، گیر قضیه سوال دوم است: سوال بعدی او این است که چه تفاوتی وجود دارد بین آن کودکی که جلوی چشم ما افتاد توی آب و شما به راحتی می توانید نجاتش بدید با کودکان دیگری که ما می دانیم با هزینه بسیار کمتر از کفش لوکسمان میتوانستیم جانشان را نجات بدیم؟ ●اگر الان از طریق موسسات نیکوکاری به کسانی که گیر ۱ میلیون تومان پول هستند، کمک نکنیم در واقع انتخاب کردیم که کفشمون خراب نشه. یعنی بین کودکان نیازمند و کفش لوکس، دومی را انتخاب کرده ایم. ○ما هر بار که پولمان را صرف امور تجملاتی (و نه کارکردی) می کنیم مانند لپ آپ آخرین سیستم، موبایل آخرین مدل، ماشین گران قیمت، خانه لوکس، بلیط صف اول کنسرت، بوت و نیم بوت مارک دار، پالتوی اشرافی، لوستر آنچنانی و مبلمان تشریفاتی و هر نوع هزینه تجملاتی در واقع انتخاب کرده ایم که آن کودکان بمیرند! به همین راحتی!  چون با هزینه بسیار کمتر از آن ماشین لوکس می شد ده‌ها بلکه صدها کودک را نجات داد. *شش آموزه کلیدی* ■کتاب The Most Good You Can Do که در ایران نیز ترجمه شده نوشته همین پیتر سنگر است. شش آموزه جالب این کتاب را با هم مرور کنیم: ۱) اخلاقی زیستن صرف اجتناب از رفتارها و گفتارهای غیراخلاقی نیست (اخلاق منفی گریز) بلکه باید تا جای ممکن به دیگران خیر رساند (اخلاق مثبت گرا). ۲) دگردوستی سنجش‌گرانه و عقلایی بسی والاتر از دگردوستی هیجانی-احساسی است. اگر من به خاطر التیام خاطر یا همدردی به کسی کمک کنم خوب است اما پیتر سنگر می گوید که کرامت و سخاوت باید با عقلانیت همراه باشد. خیر و خرد باید با هم باشند. بدان معنا که من همواره از خودم به بپرسم که اکنون این زمان و توان و امکان محدودم را به چه کسی و چه چیزی و در کجا باید تخصیص دهم که بیشترین بازده مثبت جمعی را داشته باشد؟ کمک به تامین آب آشامیدنی در کشور الف یا زلزله زدگان کشور ب. به گروهی که به پایان کارتن خوابی می اندیشند یا به گروهی که بر درس خواندن کودکان محروم متمرکزند؟ پیتر سنگر در ویدئویی که برای ترجمه کتابش در ایران داشت گفت در اسلام توصیه شده بخشی از ثروت را به فقرا انفاق کنیم. خیلی از اهل انفاق فکر می کنند مهم نیست که کمکشان چقدر موثر باشد. این درست نیست. برخی کمک‌ها ۱۰ برابر، برخی ۱۰۰ برابر موثر است و برخی دیگر اینگونه نیستند. او تاکید دارد که انجام عمل خیر باید خردمندانه باشد. ۳) ما به مواردی که در مجاورت و در جلوی چشم ما رخ می دهد بیشتر واکنش نشان می دهیم. برای آنکه در دام دگردوستی هیجانی، احساسی، واکنشی و شخصی نیفتیم استفاده از نهادهای حرفه ای نیکوکاری روش مناسبی است. نباید  فقط به مواردی که جلوی چشم مان است تمرکز کنیم. ۴) خیر رساندن فقط کار خیریه و صرف پول نیست. زمان، اعتبار، آبرو و ارتباطاتمان را می توانیم صرف بهبود اوضاع انسان و جهان کنیم. برای اینکار باید هزینه های زندگی مان را محدود به ضروریات و رفاهیات معمولی کنیم و از رفاهیات لوکس و تجملات چشم پوشی کنیم. برای اینکار باید رشته تحصیلی و شغل‌مان را گونه ای انتخاب کنیم که بیشترین خیر عمومی را تولید می کند. اصلا باید تلاش کرد که چندین برابر درآمد داشته باشیم تا بیشتر صرف امور نیکوکارانه کنیم. ۵) بر خیری که شخصاً می‌توانیم برسانیم باید تمرکز کنیم، نه بر مسائلی که باقی می‌مانند یا حلشان دست ما نیست. کاهش دادن رنج و زشتی، چه در انسان و چه در جهان طبیعت، مطلوب است، حتی اگر از بین بردن برخی رنج‌ها فعلا ممکن نباشد. ۶)  با رساندن بیشترین خیر به دیگران، سبب تعالی خودم می شوم. من با کمک کردن هیچ منتی بر دیگری ندارم چرا که خودم تعالی یافته ام. به عبارت دیگر ما به نیازمندان محتاجیم نه برعکس. *تجویز راهبردی* □اگر به فکر توسعه ایران هستیم فرهنگ دگرگزینی عقلایی را ترویج کنیم. دگردوستی سنجش گرانه و عقلایی همان چیزی است که به آن محتاجیم. تا از خود محدود به «خود تعمیم یافته» برسیم. از «انتظار برای دستاوردهای بزرگ» به «اقدام برای نتایج کوچک» (نیلوفران آبی) مهاجرت کنیم و از کمک رسانی با سه ویژگی «هیجانی-مالی-شخصی» به خیررسانی «عقلایی-چندبعدی-نهادی» گذر کنیم. از کفش مان (کمیت زندگی) به خاطر کیفیت زندگی بگذریم.

🖇 دعوت به مناظره: ۱. آقای محمدحسین مطهری - نوه‌ی محترم استاد شهید مطهری- مصاحبه‌ای با سایت جماران داشته‌ است که در آن، مواضعی برخلاف نظریه‌ی استاد مطهری در زمینه‌ی «حجاب» بیان نموده‌ و متأسفانه ایشان بخش‌هایی از مواضع خویش را به استاد شهید نسبت داده‌ است. https://www.jamaran.news/fa/tiny/news-1593507 ۲. به عنوان پژوهشگر آثار استاد مطهری که متعهد به حفاظت از اصالت تفکر فرهنگی و اجتماعی ایشان و بازدارندگی در برابر تحریف و تفسیربه‌رأی این سرچشمه‌ی مقدس هستم، باید این حقیقت را بیان نمایم که موضع استاد شهید، در مواردی مانند «الزام به حجاب» و «تکثر اجتماعی»، آن گونه نیست که ایشان بیان کرده است. ۳. تنها همین یک «نامه‌» از استاد مطهری که در یادداشت بالا به آن اشاره شده است، برای ابطال تفسیر ایشان از استاد مطهری کفایت می‌کند. استاد مطهری نه‌فقط در مجلس ختم مسجد، بلکه در دانشگاه نیز حضور زنان مکشفه را برنمی‌تابید؛ آن هم در زمان استقرار حکومت طاغوت که ایشان قدرت نداشت. حال چگونه می‌توان پذیرفت که ایشان در زمان استقرار حکومت اسلامی، موافق قانونی‌بودن حجاب نباشد؟! ۴. بااین‌حال، چنانچه ایشان تمایل داشته باشد، حاضر به «مناظره زنده و عمومی» با ایشان بر اساس متن آثار استاد مطهری و اثبات مستند و دقیق موارد متعدد و مهم تضاد و تعارض هستم. معقول‌ترین راه برای حل مسأله‌های معرفتی و رشد اجتماعی، اهتمام به کرسی‌های آزاداندیشی در راستای تضارب آراء و عقول است؛ چنان‌که استاد مطهری، همواره پرچم‌دار و‌ حامی آن بود. ۵. باید در برابر موج «روایت‌پردازی‌های لیبرالیستی» از انقلاب و ارزش‌ها و متفکران آن ایستاد. اگر سرچشمه‌ها استحاله شوند، راه را گم خواهیم کرد. https://eitaa.com/sedgh_mahdijamshidi

#مغرور_جذاب ملک را چاره ای دیگر نیاز است؟ شما یک ایرانی فراری نبودید که حالا از خارج چنین متلکی حواله نظام کنید! به اندازه عمر انقلاب در این مملکت مسئولیت عالی داشتید؛ بسیاری فحش هایی که نظام میشنود حاصل عملکرد شما است؛ آن وقت ژست اپوزیسیون میگیرید مغرور جذاب؟! ..... ......