✳ و شهید، قلب تاریخ است... كسانی كه مرگ سرخ را به دست خويش به عنوان نشان دادن عشق خويش به حقيقتی كه دارد می‌ميرد و به عنوان تنها سلاح برای جهاد در راه ارزش‌های بزرگی كه دارد #مسخ می‌شود انتخاب می‌كنند، شهيدند حی و حاضر و شاهد و ناظرند، نه تنها در پيشگاه خدا كه در پيشگاه خلق نيز و در هر عصری و قرنی و هر زمان و زمينی. و آنها كه تن به هر #ذلتی می‌دهند تا #زنده بمانند، مرده‌های خاموش و پليد تاريخند، و ببينيد كه آيا كسانی كه سخاوتمندانه با حسين «ع» به قتلگاه خويش آمده‌اند و مرگ خويش را انتخاب كرده‌اند، در حالی كه صدها گريزگاه آبرومندانه برای ماندنشان بود، و صدها توجيه شرعی و دينی برای زنده ماندنشان بود، توجيه و تأويل نكرده‌اند و مرده‌اند، اينها زنده هستند؟ آيا آنها كه برای ماندنشان تن به ذلت و پستی رها كردن حسين «ع» و تحمل كردن يزيد دادند؟ كدام هنوز زنده‌اند؟ هركس زنده بودن را فقط در يك #لش_متحرك نمی‌بيند، زنده بودن و شاهد بودن حسين «ع» را با همه وجودش می‌بيند، حس می‌كند و مرگ كسانی را كه به ذلت‌ها تن داده‌اند، تا زنده بمانند، می‌بيند. آنها نشان دادند، شهيد نشان می‌دهد و می‌آموزد و پيام می‌دهد كه در برابر ظلم و ستم، ای كسانی كه می‌پنداريد: «نتوانستن از جهاد معاف می‌كند»، و ای كسانی كه می‌گوييد: «پيروزی بر خصم هنگامی تحقق دارد كه بر خصم غلبه شود»، نه! شهيد، انسانی است كه در عصر نتوانستن و غلبه نيافتن، با مرگ خويش بر دشمن #پيروز می‌شود و اگر دشمنش را نمی‌كشد، #رسوا می‌كند. و شهيد، #قلب تاريخ است، همچنان‌كه قلب به رگ‌های خشك اندام، خون، حيات و زندگی می‌دهد. جامعه‌ای كه رو به #مردن می‌رود، جامعه‌ای كه فرزندانش ايمان خويش را به خويش از دست داده‌اند و جامعه‌ای كه به #مرگ_تدريجی گرفتار است، جامعه‌ای كه تسليم را تمكين كرده است، جامعه‌ای كه #احساس_مسئوليت را از ياد برده است، و جامعه‌ای كه اعتقاد به انسان بودن را در خود باخته است، و تاريخي كه از حيات و جنبش و حركت و زايش بازمانده است، شهيد همچون قلبی، به اندام‌های خشك مرده بی‌رمق اين جامعه، خون خويش را می‌رساند و بزرگ‌ترين معجزه شهادتش اين است كه به يك نسل،‌ #ايمان_جديد به خويشتن را می‌بخشد. شهيد حاضر است و هميشه جاويد. [اما] کی غايب است؟! #علی_شریعتی #حسین_وارث_آدم مجموعه آثار شماره ۱۹ #پس_از_شهادت صفحات ۲۰۳ و ۲۰۴. .... ....

✳️ ما با شهیدانمان وداع نمی‌کنیم! ۱. جوان گریه می‌کند؛ معلوم نیست تازه خبر شهادت سید به او رسیده یا روز‌ها و هفته‌ها از آن حادثه گذشته است، هرچه هست زار می‌زند و می‌گوید: به‌خدا که نمرده است، سید همچنان در بین ماست، سید نمی‌میرد، به ما قول داده بود که در قدس نماز می‌خواند، هر کس او را مرده پندارد خودش مرده است.... جوان گریه می‌کند، جوان‌ها گریه می‌کنند، زن‌ها و مردها، دختران و پسران گریه می‌کنند، اما همه‌شان می‌گویند: سید همچنان زنده است. همه آنها راست می‌گویند. اصلاً راستش همین است. سید واقعاً نمرده است. غیر از این جوان‌های شیعه و سنی و مسیحی لبنانی و پیش از همه آنها، خود خداوند گفته است که سیدحسن نمرده است: و لا تَقُولُوا لِمَن یُقتَلُ فِی سَبِیلِ‌اللَّهِ أمواتٌ بَل أَحیَاء و لکن لا تشعرون. ۲. آنها که سید بزرگ مقاومت را شهید کردند دو اشتباه اساسی داشتند: اول اینکه فکر کردند نصرالله را می‌کشند و تمام می‌کنند و خلاص! و دوم اینکه تصور می‌کردند او هم مثل خودشان که از مرگ می‌ترسند، از شهادت می‌هراسد. اما تصاویر این‌روز‌های بیروت و ضاحیه و جای‌جای لبنان و تصاویر هوایی جاده‌های منتهی به بیروت و بخصوص تشییع بی‌نظیر و تاریخی و چشم‌پرکن دیروز در لبنان بخوبی به قاتلان نشان داده است که مرتکب چه اشتباه بزرگی شده‌اند. سیدحسن نه‌تنها نمرده و از بین نرفته که تکثیر شده، همین الان تکثیر شده و خون تازه‌ای در رگ‌های جامعه لبنان و جهان اسلام و آزادگان جهان جاری کرده است. نصرالله نه‌تنها هیچ‌گاه از مرگ نهراسید که شهادت، بزرگ‌ترین و والاترین آرزوی او از سال‌های دور بود. او از دیروز در خاک آرام گرفته، اما میلیون‌ها نفر در دنیا دیگر آرام نمی‌گیرند. حالا سید بذری شده که به‌زودی جوانه‌های جدیدی می‌زند و غنچه‌ها و شکوفه‌های سرخ‌رنگش، درختان تناور روز‌های آینده و نسل‌های پاینده‌اند. شریعتی در همین حال‌وهوا در «حسین وارث آدم» گفته بود: شهید «قلب» تاریخ است؛ همچنان که قلب به رگ‌های خشکِ اندام، خون و حیات و زندگی می‌دهد، شهید همچون قلبی به اندام‌های خشک مرده بی‌رمق جامعه، خون خویش را می‌رساند و بزرگ‌ترین معجزه شهادتش این است که به یک نسل، «ایمان جدید به خویشتن» را می‌بخشد...‌ای کسانی که می‌گویید «پیروزی بر خصم هنگامی تحقق دارد که بر خصم غلبه شود»، نه! شهید انسانی است که در عصر نتوانستن و غلبه‌نیافتن، با مرگ خویش بر دشمن پیروز می‌شود و اگر دشمنش را نمی‌کشد، «رسوا» می‌کند. ۳. حالا محل دفن سید در ضاحیه، فقط یک مزار و مزار یک شخصیت بزرگ دینی و سیاسی نیست؛ یک نشانه است از کسی که دشمن برای از میان برداشتنش ۸۰ تن بمب ریخت. خوشا به حال سید که چنین دشمنی داشت؛ این روال تاریخ است که آدم‌های بزرگ دشمنان بزرگ دارند، و دوستان بزرگ. برخلاف آدم‌های حقیر که یا دشمن ندارند یا دشمنان کوچکی دارند. سید دیروز با بدرقه حماسی میلیون‌ها نفری تشییع و دفن شد که همگی پرچم نورانی حزب‌الله به‌دست، با صدای رسا فریاد می‌زدند: اِنّا علی العهد یا نصر‌الله، اِنّا علی العهد یا نصر‌الله.‌ ۴. ای سید بزرگ مقاومت! درست است که میلیون‌ها دوستدار دیگرت در ایران و جهان اسلام و آزادگان دنیا دیروز نبودند تا در مراسم تو شرکت کنند، اما جای تو در قلب‌های همه ما سبز است. ما از همین راه دور به تو سلام می‌کنیم و شهادت می‌دهیم که در راه خدا به بهترین و مؤثرترین وجه جهاد کردی و می‌گوییم: منزل نو مبارک سید عزیز!‌ ای آن که تو را بحق این‌طور می‌نامیدند: ایران‌دوست‌ترین غیر ایرانی. به قول خودت: «ما به شهیدانمان نمی‌گوییم: خداحافظ؛ می‌گوییم: به امید دیدار!» دژاکام .... ....

⛔️ جریان شناسی نفاق. 💠 سخنان تکان دهنده و عجیب آقای بوربور معاون وزیر دولت خاتمی، درباره یک جریان سیاسی در کشور. بسیار مهم و بصیرتی. .... ....

🍎 انگشتر شهید سید حسن نصرالله رو بردن بازار انگشتر فروشا تا روش قیمت بگذارن! ببینید چی میگن........ ....