🎥 کسانی که میگفتند اگر حجاب اجباری نباشد، وضع بدتر نخواهد شد این فیلم را ببینند 🔹آقایان پزشکیان و قالیباف! راهکارتان برای کنترل این دلقک بازی‌ها در کف خیابان چیست؟ ◾️ @MASHOUF401

ثابتی: بعد از نطقم در مجلس درباره تخلفات بانک آینده، علی انصاری پیام داد که بیا در جلسه خصوصی صحبت کنیم. گفتم هر پاسخی دارید در رسانه ها منتشر کنید، مردم قضاوت میکنند که حرف من درست بود یا حرف شما. ◾️@Sabety_ir ◾️ @MASHOUF401

🔻چاپلوسی از پسر پزشکیان در روزنامه رئیس شورای اطلاع‌رسانی دولت/ روزنامه الیاس حضرتی: یوسف پزشکیان در نهاد بیل می‌زند و در حال تاریخ‌سازی است!/ پشت پرده یادداشت متملقانه درباره پسر پزشکیان چیست؟ 🔹️روزنامه اعتماد متعلق به الیاس حضرتی، رییس شورای اطلاع‌رسانی دولت، یادداشت صفحه یک امروز خود را با عنوان "یوسف ایران" به چاپلوسی از فرزند پزشکیان اختصاص داد. 🔹️این یادداشت چنان متملقانه است که نقش پسر پزشکیان در دولت پدرش را نقش تاریخی عنوان کرده و نوشته: "یوسف پزشکیان همان‌طور که در ساخت خانه بهداشت روستاها بیل به دست، پدر خود را همراهی می‌کرد، در نهاد ریاست‌جمهوری نیز بیل به دست است نه چیزی بیشتر از آن" و ادامه داده است: "یوسف پزشکیان با تمام پیچیدگی‌های فکری‌اش و با تمام بی‌مهری‌هایی که تحمل می‌کند، یک نقش بی‌بدیل و تاریخ‌ساز ایفا می‌کند." 🔹️این یادداشت متملقانه در حالی نوشته شده که یوسف پزشکیان به یکی از جریان‌های اصلی قدرت در نهاد ریاست‌جمهوری و در دولت پدرش تبدیل شده و همین موضوع باعث شده مقامات دولتی برای جلب نظر وی از هر ابزاری بهره ببرند. 🔹️نکته قابل‌تأمل آن است که کانال پارودی که به ظاهر با زبان طنز و غیررسمی اخبار پیرامون پزشکیان را منتشر می‌کند و تا به‌حال بارها از سیستم شورای اطلاع‌رسانی دولت که ریاست آن را الیاس حضرتی بر عهده دارد، انتقاد کرده است، اما این موضوع از این جهت قابل‌تأمل است که گفته شده این کانال زیر نظر پسر پزشکیان است. 🔹️به بیان دیگر، به نظر می‌رسد این یادداشت متملقانه درباره پسر پزشکیان برای جلب رضایت و خوشایند او و تغییر نگاهش نسبت به...

🔺رهبری باهوش و موفق! 🔻رهبر معظم انقلاب در نگاه اپوزیسیون و معاندان‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌❥‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌ ◾️ @MASHOUF401

بخش دوم یادداشت بازتعریف نبرد هند و پاکستان: تغییر میدان نزاع؛ از غزه به جنوب آسیا؟ درک تحولات اخیر در جنوب آسیا، به‌ ویژه درگیری بی‌ سابقه میان هند و پاکستان، بدون توجه به واقعیت‌های جدید منطقه غرب آسیا پس از ۷ اکتبر ممکن نیست. جنگی که از نوار غزه شعله کشید، تنها نزاعی میان گروه‌های مقاومت و رژیم صهیونیستی نبود، بلکه سرآغاز بازتعریف ائتلاف‌ها، برملا شدن تناقضات در نظم آمریکایی، و احیای ناگزیر محور مقاومت در یک قالب جهانی‌تر بود. در ظاهر، رژیم صهیونیستی موفق شد بخشی از مقاومت را به عقب براند، چهره‌هایی چون سید حسن نصرالله را هدف مستقیم تهدید قرار دهد، و سوریه را تا حدی از معادلات عملیاتی جدا سازد. اما در عمق راهبردی، آثار جنگ ۷ اکتبر کاملاً معکوس عمل کرد: رژیم‌های عربی که پیش‌تر با وسوسه سازش به آغوش تل‌آویو نزدیک شده بودند، اکنون با موجی از بی‌اعتمادی داخلی و فشار افکار عمومی روبرو هستند. ایران، به‌رغم محاصره و فشار، به نقطه ثقل عقلانیت مقاومت تبدیل شده است. و یمن، با تسلط بر تنگه‌های راهبردی، تنها با موشک و پهپاد، قلب اقتصاد غرب را به لرزه درآورده است. در این فضا، آمریکای دوران ترامپ – که اولویت اصلی‌اش احیای قدرت اقتصادی ایالات متحده است – به‌وضوح با دو چالش روبه‌روست: نخست، رقابت با چین که نه‌ تنها در شرق آسیا بلکه در خاورمیانه و آفریقا نیز حضور اقتصادی و دیپلماتیک گسترده دارد. دوم، جلوگیری از تحقق عملی نظمی چندقطبی که هژمونی لیبرال‌سرمایه داری را تهدید می کند. ایالات متحده، در دوره‌ی ترامپ و حتی پیش از آن، سیاست خود را به‌گونه‌ای تعریف کرده است که تا حد امکان از درگیری‌های مستقیم نظامی پرهیز کرده، ولی با ایجاد بحران‌های منطقه‌ای، رقبای نوظهور خود را درگیر و زمین‌گیر نموده و مانع از تحقق نظم نوین شود. در این میان، منطقه‌ی جنوب آسیا و اقیانوس هند، به‌ دلیل نزدیکی‌اش به چین، دسترسی به انرژی، و اهمیت راهبردی خطوط کشتیرانی، اکنون بیش از هر زمان دیگری به میدان نبرد ژئوپلیتیکی قدرت‌های جهانی بدل شده است. از این منظر، تنش اخیر میان هند و پاکستان نه صرفاً ادامه‌ای بر دعوای دیرینه‌ی کشمیر، بلکه بخشی از مهندسی بزرگ‌تر برای جابجایی تمرکز بحران از غرب آسیا به جنوب آسیا است. ایالات متحده و رژیم صهیونیستی، که آثار راهبردی نبرد ۷ اکتبر را بیش از پیش لمس می‌کنند، دریافته‌اند که ادامه‌ی وضعیت فعلی در غرب آسیا، به تثبیت نقش ایران، افزایش اعتبار جبهه مقاومت، و بی‌اعتبار شدن چهره‌های سازش‌طلب منجر خواهد شد. لذا تلاش می‌کنند با انتقال بحران به جغرافیایی تازه، ابتکار عمل را بازیابند. هند، با گرایش فزاینده‌اش به بلوک آمریکا ـ اسرائیل و پیوستنش به پیمان‌هایی چون کواد و آی۲‌یو۲ (متشکل از هند، اسرائیل، امارات و آمریکا)، اکنون به بازیگری مهم در سیاست مهار چین تبدیل شده است. در مقابل، پاکستان با همه‌ی پیچیدگی‌های ساختار سیاسی‌اش، در بلوک شرق جای گرفته است: همکاری گسترده با چین در کریدور اقتصادی، نزدیکی دیپلماتیک با روسیه، و تقویت روابط سنتی با ایران. از این منظر، اگر قرار باشد در آینده‌ی نزدیک نظمی نوین و چندقطبی تثبیت شود، یکی از راه‌های تأخیر در آن، تضعیف حلقه‌ی جنوبی آن در جنوب آسیاست. و دقیقاً از همین منظر است که درگیری اخیر، هرچند با روایت کشمیر آغاز شده، اما چشم‌انداز مقابله با محور چین ـ ایران ـ روسیه را هدف قرار داده است. اکنون زمان آن است که تحلیل‌گران مستقل و نخبگان راهبردی، فراتر از تحلیل‌های سنتی قومیتی و مرزی، این رخدادها را در بستر نظم جهانی در حال زایش تحلیل کرده و مخاطرات آن را بازشناسند. جهانی که در آن، هر درگیری محلی، انعکاسی از نزاع تمدنیِ پشت‌پرده‌ی آن است. هوشنگ نادری ◾️ @MASHOUF401

✅هندوانه ایرانی؛ بمب بی اعتبار سازی کشاورزی ایران در نتیجه سوءمدیریت وزارت جهاد کشاورزی!

دهباشی هم بعضی وقتا جوابای خوبی میده‌ها بنظرم پسر پزشکیان، داماد روحانی نباید اصلا کار مجازی و رسانه‌ای بکنن. بدلایل مختلف

مسئولان محترم کی می‌خوان قبول کنن مشکلی داریم به نام «سگ‌گردانی» و «سگ‌های ولگرد»؟ این مشکل روزبه روز بزرگتر خواهد شد ◾️ @MASHOUF401

🕊 | نماهنگ مثل کبوترم 💐- به مناسبت ولادت ثامن الحجج- - حضرت رضا علیه السلام و دهه کرامت-💐 و تقدیم به روح پاک و مطهر خادم الرضا شهید رئیسی❤️ گروه سرود صافات تربت حیدری ◾️ @MASHOUF401

🖇 تعلیقه: ۱. واقعیت اجتماعی، سنگ محک قضاوت درباره‌ی قابلیت‌ها و امکان‌ها است؛ هر آنچه که در عرصه‌ی نظر و طرح، ادعا می‌شود، در نسبت با عینیت است که کفایت خویش را نمایان می‌سازد. از طرف دیگر، باید جزئیات و برش‌های کوچک را کنار گذاشت و واقعیت‌های فراخ و گسترده را انتخاب کرد تا زمینه‌ی تعمیم و کلان‌نگری فراهم شود. در چهارچوب این قواعد، می‌توان اغتشاش سال ۱۴۰۱ را که درون‌مایه‌اش یک حکم دینی بود، معیار و مناطی برای سنجش لحاظ کرد و بر اساس کنش‌ها و واکنش‌ها نسبت به آن، ‌درباره‌ی توشه و توان نیروهای اجتماعی داوری کرد. ۲. انتظار این بود که نهاد حوزه، از دهه‌ها پیش برای وضع حجاب، تدبیری می‌اندیشید و عقل دینی را برای بازسازی نظم اجتماعی به کار می‌گرفت و روندهای فرهنگی افولی و نزولی را پیش‌بینی می‌کرد. اما چنین نشد و حوزه نتوانست سیر و مدار حرکت جامعه را درک کند. ۳. اما جریان لیبرال، از واگرایی‌های دهه‌ی هفتاد به این سو، بسیار فعال و پرشتاب، متجددسازی جامعه را در دستورکار خویش قرار داد و پاره‌ای از ذهنیت‌ها را تغییر داد. آنها می‌دانستند که چنانچه تجدد در ایران، به یک طبقه‌ی اجتماعی تبدیل شود، دیگر مهارشدنی نخواهد بود و حاکمیت، خود را در برابر اعتراض و آشوب این بدنه‌ی اجتماعی، منفعل خواهد دید و به‌ناچار، تسلیم خواهد شد. ذهنیت‌ها را ربودند و آن‌گاه در میدان سبک زندگی، نتایج عینی استحاله‌ی فکری را به دست آوردند. ۴. در هر لحظه از این سیر، حوزویان می‌توانستند واکنش جمعی نشان بدهند و روند را متوقف سازند، اما اغلب، خاموش نشستند و تکلیف خود را به حاکمیت ارجاع دادند. حاکمیت نیز همواره از نقش خواص و نخبگان سخن گفت و آنها را به میدان و معرکه‌ی عمل دعوت کرد. روحانیت به‌جای اینکه دردهای هویتی و زخم‌های معنایی جامعه را دریابد و روی لبه‌ی تیز مسأله‌ای عینی بایستد، به بیان کلیات بی‌هزینه و ابتدائیات بی‌حاصل، بسنده کرد و کنش نظری خویش را در نسبت با واقعیت‌های ساخت‌شکنانه تعریف نکرد. ۵. همه‌ی آنچه که در گذشته، انباشته شده بود و بخشی از جامعه را دچار زوال و فروپاشی هویتی کرده بوده، همانند یک دمل چرکین، ناگهان در خیابان‌ها ترکید و ماهیت آلوده‌ی خود را نمایان کرد.‌ روحانیت که در دو دهه‌ی گذشته، در اینجا و اکنون نزیسته بود و درگیر درس‌وبحث مدرسی یا گفتارهای دور از صحنه‌ی خویش بود، چشم باز کرد و دید در محاصره‌ی شرایطی قرار گرفته که دو دهه از تکوین آن می‌گذشت. دیگر کار از کار گذشته بود و روحانیت نمی‌توانست غیبت دو دهه‌ای خویش را در عرصه‌ی واقعیت و عینیت، جبران کند و در برابر کشف حجاب، مقاومت بورزد. شرایط ساخته‌شده، حتی روحانیت را به تمکین واداشت و کثرت‌گرایی اجتماعی با روایت لیبرال، رسمیت و اعتبار هنجارهای دینی را دود کرد و به باد سپرد. روحانیتی که در دهه‌ی پنجاه، نیروی پیشران بزرگ‌ترین انقلاب اجتماعی بود و جامعه‌‌ی ایران را به گونه‌ای حیرت‌انگیز، بسیج کرد، اینک در وضع تازه‌ای قرار گرفته که به اشاره از آن سخن رفت. ۶. حوزه و روحانیت، سرچشمه‌ی هویت ماست؛ هسته‌ی مرکزی تفکر دینی‌ است؛ ما منهای حوزه و روحانیت، منهای اسلام خواهیم شد؛ هیچ بدیلی برای حوزه و روحانیت وجود ندارد و هرگز وجود نخواهد داشت. بنابراین، اگر از حوزه و روحانیت متوقع نباشیم، باید به کدام گرانیگاه و تکیه‌گاه رجوع کنیم؟! انقلاب از حوزه آغاز شد و بقا و تداومش نیز وابسته به حوزه است. پس باید در پی اصلاح و بازسازی حوزه بود. این روحانیت اصیل اسلامی است که باید در دوره‌ی پساانقلاب نیز، همچنان پیشران و قافله‌سالار حرکت و جنبش انقلابی باشد. مهدی جمشیدی ◾️ @MASHOUF401

ارتش پاکستان با موشک‌های بالستیک به فرودگاه آمریت‌سر در خاک هند حمله کرده و منابع محلی از شنیده شدن صدای چندین انفجار شدید در این پایگاه خبر می‌دهند... @SyrianKhabar

۲۷۷ 👥 حق خویشاوندی💞 📚 ناخوانا بودن کرسی همزه 💎 معجون صفحه ۲۷۷ قرآن 💎 (انتشار این فایل صدقه است) اللّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد وَعَجِّل فَرَجَهُم .... ....