توی انتخابات بعد لطفا مراقب رای هاتون باشید
هزینه انتخاب اشتباه شما رو کل مردم ایران میدن….
هدایت شده از دلتنگ سیدعلی💔
5.3M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
😭تازه میفهمیم بخاطر این که علی الاصول به اسلام پایبند بودی چقدر این ۳۷سال شما رو اذیت کردند
✅دلتنگ سید علی🖤👇
@deltangiiham
یه چیزی که بعضیا باید یادشون باشه اینه که وقتی مسئول یه هیئت میشن، نباید فکر کنن اونجا مال خودشونه.
هیئت خونهی امام حسینه (ع) و همه با هر حال و هوایی میان اونجا
یکی با دل شکسته، یکی با غم، یکی برای آروم شدن.
خیلی ناراحتکنندهست وقتی یه نفر به عشق امام حسین (ع) میاد هیئت، اما به خاطر رفتار، حرف یا برخورد بعضی آدمها دلش میشکنه.
مسئولیت گرفتن توی هیئت یعنی خادم بودن، یعنی بیشتر از بقیه مراقب اخلاق و رفتارت باشی، نه اینکه فکر کنی از بقیه بالاتری.
حواسمون باشه نکنه جوری رفتار کنیم که کسی از هیئت دلگیر بشه یا احساس کنه جایی توی این خونه نداره.
هیئت برای همهست و صاحبش امام حسینه (ع) نه شخص خاصی…
لازم میدونم بگم این متن هیچ مخاطب خاصی نداره و منظورم شخص یا مجموعهی خاصی نیست.
فقط یه دغدغه و نظر شخصیه که دوست داشتم بیانش کنم.
اگر هم باعث سوءبرداشت یا رنجش کسی شد، پیشاپیش عذرخواهی میکنم.
یه چیزی مدتیه ذهنم رو درگیر کرده...
بچههیئتی بودن فقط به این نیست که توی هیئت باشیم، سینه بزنیم و اشک بریزیم.
اینها خیلی ارزشمندن، اما اگه قرار باشه بعدش همون آدم قبلی باشیم، یه جای کار میلنگه.
بچههیئتیِ واقعی وقتی عصبانی میشه فحش نمیده.
بچههیئتیِ واقعی سعی میکنه بداخلاق نباشه.
بچههیئتیِ واقعی وقتی اشتباه میکنه، دنبال توجیه نمیگرده؛ مردونه عذرخواهی
میکنه.
چون این چیزا رو از مولا علی علیهالسلام یاد گرفته.
اصلاً مگه میشه دم از نوکری این خانواده زد، اما اخلاق و رفتارمون هیچ شباهتی به صاحبخونه نداشته باشه؟
بعضی وقتا با خودم فکر میکنم ما چقدر تونستیم نوکر خوبی برای اهلبیت باشیم؟چقدر تونستیم وقتی مردم یه بچههیئتی رو میبینن، یاد ادب، احترام، معرفت و اخلاق خوب بیفتن؟
چقدر تونستیم با رفتارمون دل اهلبیت رو شاد کنیم؟
راستش رو بخواید، خودم که به خودم نگاه میکنم، میبینم هنوز خیلی عقبم.
هنوز خیلی جاها نتونستم اون نوکری باشم که ادعاش رو دارم.
اما شاید هنوز دیر نشده باشه...
بیاید از اینجا به بعد بیشتر حواسمون به خودمون باشه.
کمتر تندی کنیم.
کمتر دل بشکنیم.
کمتر قضاوت کنیم.
اگه اشتباه کردیم، عذرخواهی کنیم.
اگه حق با ما نبود، قبول کنیم.
و سعی کنیم هر روز یه قدم بیشتر شبیه
اهلبیت زندگی کنیم.
فقط برای یه چیز...
که هیچوقت کسی به خاطر رفتار من و تو نگه:
«شیعهی علی بود، ولی فلان کار اشتباه رو انجام داد.»
کاش جوری زندگی کنیم که وقتی اسم بچههیئتی میاد، قبل از هر چیزی یاد اخلاق خوب، معرفت و مردونگی بیفتن.
شاید این خودش یکی از قشنگترین مدلهای نوکری برای اهلبیت باشه:)