2.3M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🎞️ #شهید_ردانی_پور : «شما که میگویید امام زمان (عجّل اللّه تعالی فرجه) باید بیایند، زمینهاش را باید شما برای #امام_زمان (عجّل اللّه تعالی فرجه) آماده کنید. «بهترین اعمال در زمان #غیبت_کبری امام زمان (عجّل اللّه تعالی فرجه ) انتظار فرج است»...
@setareganederakhshan
╭───
│ 🌐 @Mabaheeth
╰──────────
12.5M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🎞️ پشت صحنه ویدیوی ضرب شتم یک زن در اطراف مدرسه ای در تهران
این زن که مشخص می شود فرزندی در مدرسه ای که ادعا شده در آن مسمومیت رخ داده ندارد با فحاشی و کتک زدن مأموران تلاش می کند دوربین مستند سازی پلیس را که با هدف ثبت سرنخی از عوامل مسمومیت در حال تصویر برداری بوده، بدزدد یا بشکند!
تلاش برای راهبندان، فریاد زدن دروغ هایی مانند کشته شدن دانش آموزان و ورود طالبان برای درس نخواندن دخترها و البته ضربه به سر مأمور پلیس از جمله مواردی است که در این ویدیو روشن شده است.
گفته می شود فحاشی بسیار رکیک او به اطرافیانش، عامل اصلی تحریک و عصبانیت حاضران و نهایتاً کتک خوردن خودش بوده است.
#برخورد_جدّی با کاشفان #حجاب و عوامل #هرزگی
╭───
│ 🌐 @Mabaheeth
╰──────────
4.4M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
♨️ پدر #مهسا_امینی ول کن نیست!
📍او مجددا در مصاحبهاش با VOA ادعای قتلِ دخترش‼️ را بدون هرگونه سندی مطرح کرد؛ در حالیکه هنگام زنده بودن دخترش، بالای سر او در بیمارستان، ادعای ضربه به سر را رد کرده بود!😳
🤔 آیا در این مملکت کسی نیست که این #پدر_فتنه را بخاطر مصاحبههایش با شبکههای معاند تروریستی و تشویش اذهان عمومی، محاکمه کند؟
🌀 این فتنه هرگز جمع نخواهد شد، مگر اینکه همان منفذی بسته شود که دشمن از آن رسوخ کرده؛ یعنی همزمان باید پدر مهسا محاکمه شود و برخورد قاطع هوشمند با #کشف_حجاب صورت پذیرد.
✍️ محمد جوانی
╭───
│ 🌐 @Mabaheeth
╰──────────
#نهج_البلاغه | #حکمت
🏷️
┄┅═✧ا﷽ا✧═┅┄
❁•
┅───────────────┅
☜
─┅•═༅𖣔✾✾𖣔༅═•┅─
♻️ ترجمه فیضالاسلام:
🇯 🇴 🇮 🇳
وَ قَالَ عليهالسلام مَنْ نَظَرَ فِي عَيْبِ نَفْسِهِ اِشْتَغَلَ عَنْ عَيْبِ غَيْرِهِ
و درود خدا بر او، فرمود: آن كس كه در عيب خود بنگرد از عيب جويى ديگران باز ماند
وَ مَنْ رَضِيَ بِرِزْقِ اَللَّهِ لَمْ يَحْزَنْ عَلَى مَا فَاتَهُ
و كسى كه به روزى خدا خشنود باشد بر آنچه از دست رود اندوهگين نباشد
وَ مَنْ سَلَّ سَيْفَ اَلْبَغْيِ قُتِلَ بِهِ
و كسى كه شمشير ستم بر كشد با آن كشته شود
وَ مَنْ كَابَدَ اَلْأُمُورَ عَطِبَ
و آن كس كه در كارها خود را به رنج اندازد خود را هلاك سازد
وَ مَنِ اِقْتَحَمَ اَللُّجَجَ غَرِقَ
و هر كس خود را در گردابهاى بلا افكند غرق گردد
وَ مَنْ دَخَلَ مَدَاخِلَ اَلسُّوءِ اُتُّهِمَ
و هر كس به جاهاى بد نام قدم گذاشت متّهم گرديد
وَ مَنْ كَثُرَ كَلاَمُهُ كَثُرَ خَطَؤُهُ وَ مَنْ كَثُرَ خَطَؤُهُ قَلَّ حَيَاؤُهُ وَ مَنْ قَلَّ حَيَاؤُهُ قَلَّ وَرَعُهُ وَ مَنْ قَلَّ وَرَعُهُ مَاتَ قَلْبُهُ وَ مَنْ مَاتَ قَلْبُهُ دَخَلَ اَلنَّارَ
و كسى كه زياد سخن مىگويد زياد هم اشتباه دارد، و هر كس كه بسيار اشتباه كرد، شرم و حياء او اندك است، و آن كه شرم او اندك، پرهيزكارى او نيز اندك خواهد بود، و كسى كه پرهيزكارى او اندك است دلش مرده، و آن كه دلش مرده باشد. در آتش جهنّم سقوط خواهد كرد
وَ مَنْ نَظَرَ فِي عُيُوبِ اَلنَّاسِ فَأَنْكَرَهَا ثُمَّ رَضِيَهَا لِنَفْسِهِ فَذَلِكَ اَلْأَحْمَقُ بِعَيْنِهِ
و آن كس كه زشتىهاى مردم را بنگرد، و آن را زشت بشمارد سپس همان زشتىها را مرتكب شود، پس او احمق واقعى است
وَ اَلْقَنَاعَةُ مَالٌ لاَ يَنْفَدُ
قناعت، مالى است كه پايان نيابد
وَ مَنْ أَكْثَرَ مِنْ ذِكْرِ اَلْمَوْتِ رَضِيَ مِنَ اَلدُّنْيَا بِالْيَسِيرِ
و آن كس كه فراوان به ياد مرگ باشد در دنيا به اندك چيزى خشنود است
وَ مَنْ عَلِمَ أَنَّ كَلاَمَهُ مِنْ عَمَلِهِ قَلَّ كَلاَمُهُ إِلاَّ فِيمَا يَعْنِيهِ
و هر كَس بداند كه گفتار او نيز از اعمال او به حساب مىآيد جز به ضرورت سخن نگويد
📖 امام عليه السلام در اين گفتار حكيمانه كه مجموعهاى است از اندرزهاى بسيار سودمند و سرنوشتساز، به يازده نكتۀ مهم اشاره مىكند؛
نخست مىفرمايد: «هركَس به عيب خود نگاه كند از عيبجويى ديگران بازمىماند»؛ (مَنْ نَظَرَ فِي عَيْبِ نَفْسِهِ اشْتَغَلَ عَنْ عَيْبِ غَيْرِهِ) . بىشك انسان بىعيب غير از معصومان عليهم السلام وجود ندارد.
بعضى عيوب كمترى دارند و بعضى بيشتر؛ بنابراين عقل و درايت ايجاب مىكند انسان به جاى اينكه به عيب ديگران بپردازد به اصلاح عيب خويش بپردازد.
اصولاً كسى كه به اصلاح عيب خويش مىپردازد، مجالى براى عيبجويى ديگران نمىبيند و اگر مجالى هم داشته باشد شرم مىكند و به خود مىگويد: من با داشتن اين عيوب چگونه به عيبجويى ديگران بپردازم. البته منظور حضرت ترك عيبجويى است و گرنه بيان كردن عيب ديگران به عنوان #امر_به_معروف و #نهى_از_منكر و براى اصلاح آن صفات و آن هم بهگونهاى كه به احترام و شخصيت آنان برنخورد نهتنها عيب نيست؛ بلكه كارى است بسيار پسنديده و در بسيارى از موارد، واجب.
در خطبۀ 176 نيز امام عليه السلام تعبير جالب ديگرى در اين زمينه دارد و مىفرمايد: «طُوبَى لِمَنْ شَغَلَهُ عَيبُهُ عَنْ عُيوبِ النَّاسِ؛ خوشا به حال كسى كه اشتغالش به عيوب خود، او را از اشتغال به عيوب مردم بازدارد».
اميرمؤمنان على عليه السلام در حديث ديگرى مىفرمايد: «أَعْقَلُ النّاسِ مَنْ كانَ بِعَيْبِهِ بَصيراً وَ عَنْ عَيْبِ غَيْرِهِ ضَريراً؛ عاقلترين مردم كسى است كه بيناى عيب خود باشد و كور از عيب ديگران».
#امام_صادق عليه السلام مىفرمايد: «ثَلاثَةٌ فِى ظِلِّ عَرْشِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ يوْمَ لا ظِلَّ إِلَّا ظِلُّهُ رَجُلٌ أَنْصَفَ النَّاسَ مِنْ نَفْسِهِ وَ رَجُلٌ لَمْ يقَدِّمْ رِجْلاً وَ لَمْ يؤَخِّرْ رِجْلاً أُخْرَى حَتَّى يعْلَمَ أَنَّ ذَلِكَ لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ رِضًى أَوْ سَخَطٌ وَ رَجُلٌ لَمْ يعِبْ أَخَاهُ بِعَيبٍ حَتَّى ينْفِى ذَلِكَ الْعَيبَ مِنْ نَفْسِهِ فَإِنَّهُ لا ينْفِى مِنْهَا عَيباً إِلَّا بَدَا لَهُ عَيبٌ آخَرُ وَ كَفَى بِالْمَرْءِ شُغُلاً بِنَفْسِهِ عَنِ النَّاسِ؛ گروهى در سايۀ عرش خدا در روز قيامت هستند در آن روزى كه سايهاى جز سايۀ او نيست:
كسانى كه عدالت را در مورد حقوق خود با ديگران رعايت مىكنند.
و كسانى كه گامى جلو و گامى به عقب نمىگذارند مگر اينكه بدانند رضاى خدا در آن است يا خشم او.
و كسانى كه هيچ عيب را بر برادر خود نگيرند مگر اينكه نخست آن عيب را از خود دور سازند (اگر اين كارها را كند هرگز به عيوب ديگران نمىپردازد) زيرا انسان هيچ عيبى را برطرف نمىسازد مگر اينكه عيب ديگرى از خودش براى او ظاهر مىشود و اين كار، او را از پرداختن به عيوب ديگران بازمىدارد)»
در دومين جمله مىفرمايد: «كسى كه به آنچه خدا به او روزى داده راضى و قانع شود، بر آنچه از دست داده اندوهناك نخواهد شد»؛ (وَ مَنْ رَضِيَ بِرِزْقِ اللّٰهِ لَمْ يَحْزَنْ عَلَى مَا فَاتَهُ) . بسيارند كسانى كه پيوسته به دليل از دست دادن اموال يا مقامات خود، گرفتار غم و اندوهند و با اينكه زندگى نسبتاً مطلوبى دارند، غم و اندوه، همچون طوفانى زندگى آنها را مشوّش مىسازد، در حالى كه اگر #قناعت پيشه مىكردند و به آنچه خدا به آنها داده بود راضى مىشدند، غم و اندوه از صفحۀ دل آنها برچيده مىشد و زندگى خوب و آرامى داشتند.
اضافه بر اين، انسان بايد بداند بسيارى از امورى كه از دست مىرود هيچگاه مقدّر نبوده است كه نصيب وى شود؛ پس چرا براى آنچه براى انسان مقدّر نيست غمگين گردد.