این همان شیادی است که با اسم جعلی موسوی و با نام واقعی صدیقی مشغول لجن پراکنی با لباس روحانیت است. این طرف که یدفعه و یهویی سید شد و الان دقیقاً معلوم نیست از کجا یک دفعه اینقدر سرمایه دار میشه که هر روز پاش تو شهرداریه برای ساخت باغ ها و ساختمان هاش و ماشین زیر پاش از پراید تبدیل میشه به یه ماشین شاسی بلند و روابطش با دخترها و غیره هم ازش چیزی نگیم، شخصی است به اسم "محمد صدیقی" که یهو تصمیم میگرن سید بشن و البته شدن(شدن که میگما😉)و با نام جعلی سید محمد موسوی همدانی در شهرستان شهریار _ فردوسیه مشغول کار و کاسبیه حلاله😄 البته بالاخره فحش به این نظام بِدی و به ارکان نظام توهین بکنی و فلان، منافعی هم داره که یکیش همینهاست. حالا کی ایشون رو به راه خلاف کشونده هم ماجرا داره ولی از ذغال خوب و جنس مرغوب که بگذریم باز می‌رسیم به رفیق نابابی به اسم علی عبدی. از نوجوانی هم همه چیز یادش داده برای این روزها... ✍رونوشت به دادگاه ویژه روحانیت جهت بررسی و مداقه و نشر در فضای مجازی برای افشای چهره شیادانی که با لباس مقدس روحانیت هم کاسبی می‌کنند و هم لگد به این نظام میزنند. @jahade_tabien1 #آخوند_بدلی #نفاق ╭─── │ 📳 @Mabaheeth ╰──────────

#نهج_البلاغه | #حکمت ۳۷۳ 🏷️ مراحل #امر_به_معروف و نهى از منکر ┄┅═✧ا﷽ا✧═┅┄ ❁• وَ رَوَى اِبْنُ جَرِيرٍ اَلطَّبَرِيُّ فِي تَارِيخِهِ عَنْ عَبْدِ اَلرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى اَلْفَقِيهِ وَ كَانَ مِمَّنْ خَرَجَ لِقِتَالِ اَلْحَجَّاجِ مَعَ اِبْنِ اَلْأَشْعَثِ و درود خدا بر او، فرمود: (ابن جرير طبرى در تاريخ خود از عبدالرحمن بن ابى ليلى فقيه نقل كرد، كه براى مبارزه با حجّاج به كمك ابن اشعث برخاست أَنَّهُ قَالَ فِيمَا كَانَ يَحُضُّ بِهِ اَلنَّاسَ عَلَى اَلْجِهَادِ إِنِّي سَمِعْتُ عَلِيّاً رَفَعَ اَللَّهُ دَرَجَتَهُ فِي اَلصَّالِحِينَ وَ أَثَابَهُ ثَوَابَ اَلشُّهَدَاءِ وَ اَلصِّدِّيقِينَ يَقُولُ يَوْمَ لَقِينَا أَهْلَ اَلشَّامِ براى تشويق مردم گفت من از على عليه السّلام «كه خداوند درجاتش را در ميان صالحان بالا برد و ثواب شهيدان و صدّيقان به او عطا فرمايد» در حالى كه با شاميان رو برو شديم شنيدم كه فرمود) ادامه دارد ...

#نهج_البلاغه_بخوانیم #کلام_امیر علیه السلام [... ادامه حکمت ] أَيُّهَا اَلْمُؤْمِنُونَ إِنَّهُ مَنْ رَأَى عُدْوَاناً يُعْمَلُ بِهِ وَ مُنْكَراً يُدْعَى إِلَيْهِ فَأَنْكَرَهُ بِقَلْبِهِ فَقَدْ سَلِمَ وَ بَرِئَ اى مؤمنان!» هر كه تجاوزى را بنگرد و شاهد دعوت به منكرى باشد و در دل آن را انكار كند خود را از آلودگى سالم داشته است وَ مَنْ أَنْكَرَهُ بِلِسَانِهِ فَقَدْ أُجِرَ وَ هُوَ أَفْضَلُ مِنْ صَاحِبِهِ و هر كه با زبان آن را انكار كند پاداش آن داده خواهد شد و از اوّلى برتر است وَ مَنْ أَنْكَرَهُ بِالسَّيْفِ لِتَكُونَ كَلِمَةُ اَللَّهِ هِيَ اَلْعُلْيَا وَ كَلِمَةُ اَلظَّالِمِينَ هِيَ اَلسُّفْلَى فَذَلِكَ اَلَّذِي أَصَابَ سَبِيلَ اَلْهُدَى وَ قَامَ عَلَى اَلطَّرِيقِ وَ نَوَّرَ فِي قَلْبِهِ اَلْيَقِينُ و آن كه كه با شمشير به انكار بر خيزد تا كلام خدا بلند و گفتار ستمگران پست گردد، او را رستگارى را يافته و نور يقين در دلش تابيده #امر_به_معروف ╭─── │ 🌙 @Mabaheeth ╰──────────

─┅•═༅𖣔✾✾𖣔༅═•┅─ ♻️ ترجمه فیض‌الاسلام: امام عليه‌السّلام بجابر ابن عبد اللّه انصارىّ‌ (از نيكان اصحاب رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله دربارۀ پايدارى دين و دنيا) فرموده است: (۱) اى جابر، قِوام و برپا بودن دين و دنيا به چهار كَس است: عالمى كه علم خود بكار بَرد (بآن رفتار نمايد و بمردم بياموزد) و جاهلى كه ننگ نداشته باشد از اينكه ياد گيرد، و توانگرى كه به نيكى و احسان خود (دربارۀ ديگرى) بخل نورزد، و فقيرى كه آخرت خويش را بدنيا نفروشد؛ پس هنگاميكه عالم علم خود را بكار نبرد جاهل از آموختن و ياد گرفتن ننگ خواهد داشت، و هنگاميكه غنىّ‌ و توانگر به نيكى و احسان خويش بخل ورزد، فقير آخرتش را به دنيايش مى‌فروشد (كارهاى ناشايسته بجا مى‌آورد) (۲) اى جابر، هر كه نعمتهاى خدا (دارائى و دانائى و بزرگى و مانند آنها) بر او بسيار شود، درخواستهاى مردم باو بسيار مى‌گردد؛ پس كسيكه براى خدا در آن نعمتها بآنچه كه واجب است قيام نمايد آنها را هميشگى و پايدار مى‌سازد، و آنكه براى خدا در آنها بآنچه كه واجب است قيام ننمايد آنها را به نابودى و نيستى مى‌كشد. ╭─── │ 🌙 @Mabaheeth ╰──────────

📖 امير مؤمنان على عليه السلام در اين كلام جامع و نورانى خطاب به جابر بن عبداللّٰه انصارى (آن يار وفادار و با شخصيت) دربارۀ قوام دين و دنيا سخن مى‌گويد و مى‌فرمايد: «اى جابر! استوارى دين و دنيا به چهار چيز است»؛ (لِجَابِرِ بْنِ‌ عَبْدِاللَّهِ‌ الْأَنْصَارِيِّ‌: يَا جَابِرُ، قِوَامُ‌ الدِّينِ‌ وَ الدُّنْيَا بِأَرْبَعَةٍ‌) اشاره به اين‌كه اگر اين چهار چيز هركدام در جاى خود قرار گيرد هم دين مردم سامان مى‌يابد و هم دنياى آنها. سپس در توضيح آن فرمود: «(نخست) دانشمندى كه علم خود را به‌كار گيرد (و دوم) نادانى كه از فراگيرى علم سر باز نزند»؛ (عَالِمٍ‌ مُسْتَعْمِلٍ‌ عِلْمَهُ‌، وَ جَاهِلٍ‌ لَا يَسْتَنْكِفُ‌ أَنْ‌ يَتَعَلَّمَ‌) بنابراين نخستين پايه‌ها، علم و دانش و تعليم و تعلّم است و تا اين دو پايه محكم نشود نه دين مردم سامان مى‌يابد نه دنياى آنها؛ در دينشان گرفتار انواع خِرافات و بدعت‌ها مى‌شوند و در دنيايشان گرفتار انواع پريشانى‌ها و اختلافات و رنج‌ها و ناكامى‌ها. آنگاه به ركن سوم و چهارم اشاره كرده، مى‌فرمايد: «(و سوم) سخاوتمندى كه در كمك‌هاى مالى به ديگران بخل نورزد و (چهارم) نيازمندى كه آخرت خود را به دنيا نفروشد»؛ (وَ جَوَادٍ لَا يَبْخَلُ‌ بِمَعْرُوفِهِ‌، وَ فَقِيرٍ لَا يَبِيعُ‌ آخِرَتَهُ‌ بِدُنْيَاهُ‌) 💡«معروف» در اين‌جا به معناى كمك مالى كردن به مردم است. اشاره به اين‌كه بعد از علم و دانش، دو ركن اصلى ديگر، مال و ثروت و تقسيم عادلانۀ آن و حلّ مشكلات نيازمندان است. جامعۀ فقير و همچنين جامعه‌اى كه ثروتمندان بخيلى داشته باشد از #آرامش و #امنيت محروم خواهد بود. [ ادامه دارد ...]

..

.

.

.