وقتی‌بهم گفت بیا نگات کنم تا دخترم شبیه‌ت بشه :))

Day 2 .

هر چقدر بزرگ‌تر می‌شیم، بیشتر حرف زدن رو به قهر کردن ترجیح می‌دیم .

از لحاظ ِروی نیاز دارم بُرَیر بن خُضَیر ِهمدانی باشم .

عموما ًوقتی‌ذهنم درگیره ، تمرین می‌کنم . هی می‌نویسم و می‌نویسم .. یهو به خودم میام ، می‌بینم یه صفحه رو تموم کردم . بدون اینکه متوجه باشم . به‌معنایِ واقعی : مَغروق ِقلم ! #ویدئو .

و چیزی‌که بیشتر از همه برام جالب بود ، این‌بود که واقعاً مسیرِ قلم از قلب‌سررشته می‌گیره . شاید درك نکنید .. ولی هر چقدر خوشحال‌تر باشی ، قلمت شادتر می‌نویسه . با غم‌بنویسی ، خطت بویِ غم می‌گیره .. یه‌جورایی قلم ، انعکاسِ درونی‌ترین لایه‌هایِ توعه :)

Day 3 . شلیكِ ایستاده برا منی‌که لرزشِ دست دارم از بزرگترین‌چالشاست؛ و اینجا، دومین روزِ ایستاده * امروز اولین‌باری بود که تو خط قرار گرفتم و بعد از شنیدنِ صدایِ Start ِمربی، استرس گرفتم ‌. سیبلِ من از ۶ شروع شد و توی چهار ساچمه‌یِ بعد ، به ۹ رسید .. با یه تیر رو تیر ِ۸ ! و این سیبلی که دوتا ۱۰ رو تو خودش جا داده ، دقیقاً قبل از اعلام آمادگی‌برا خط بود . و من به معنایِ واقعی، استرس رو در نتیجه‌م شاهد بودم ‌.

تو پرایوت حرفِ کنایه‌دار زدن کارِ ترسوهاس ؛ مَردی برو پیویش ، با صحبت حلش کنید 💆🏼‍♀.

لامصب‌شعرخوانی ِشعرا در حضور ِرهبری >>

ولایت ِامیرالمؤمنین ! - آنانکه عبادات ِبسیار داشتند ، ولی ..

چرا خودم اینقدر ذوق‌کردم براش ؟