امروز رو با چیزای کوچیک ساختم. یه لبخند بیدلیل، یه آهنگ قدیمی و این حس که هنوز زندهام.
چقدر خوبه که گاهی وقتا میتونیم از همهچیز فاصله بگیریم و فقط با خودمون باشیم. امروز حوصله نداشتم ولی یه گوشه نشستم، نفس کشیدم و به خودم گفتم که هیچ چیزی دائمی نیست. این لحظات میگذرن، پس باید از همین لحظه استفاده کرد.
همیشه وقتی تکلیف هنر دارم خودمو با لذتش گول میزنم که بتونم تحمل انجام دادنشو داشته باشم.