من خیلی ادم "بیا اخر شب بریم با ماشین دور بزنیم و اهنگ گوش بدیم + چایی بخوریم ای هستم″.
معلومه که دیر سین بزنی دیر سین میزنم، سرد بشی سرد تر میشم، صدمو بزارم صدتو نزاری درتو میزارم.
بلافاصله بعد از این که گاردمو میارم پایین و به آدما اجازه میدم بهم نزدیک بشن میفهمم چرا اصلاً این گارد وجود داشته تا الان.
- منِاو .
-
تا تهش برو.
تا جایی که دیگه هیچ «ای کاش»ی باقی نمونه.
تا جایی که اگر هم با دست پر برنگشتی، حداقل با دلِ سبک برگردی.
چون بعضی وقتها ارزشمندترین چیزِ مسیر، رسیدن نیست؛ فهمیدنِ اینه که چقدر توانایی جنگیدن داشتی.
عاشق کوالیتی تایم های دو نفره ام. دو نفری بریم راه بریم، بستنی بخوریم، غذا بخوریم، قهوه بخوریم، دو نفر باشیم و برای چند ساعت باهم وقت بگذرونیم.