شما هم این وضعیت معلق بودن رو حس میکنید؟:) الان تو خونه خودمون، حس یه مهمونی، خونه یه فامیل خیلی نزدیک رو دارم که هم حس راحتی میکنی هم انگار معذبی، منتظری که بری خونتون...اصلا نمی دونم چه جوری بگم-

یه نگرانی نهفته، یه حس تعلق نداشتن... هی انگار میخوام بگم بسه دیگه بیایید برگردیم خونمون

پ.ن خونمون= زندگی قبل جنگ ۴۰ روزه

نمی دونم متوجه اید یا نه انگار گمم همین، تو خونه خودمون غریبگی میکنم

الان که دارم راجبش حرف میزنم انگار بیشتر به عمق ماجرا پی می برم...🚶‍♀ چقدر حس بدیه-

همیشه معتقدم پی ام اس هیچ اثری روم نداره ولی اینسری داره با خاک یکسانم میکنه😩

چند تا زخم رو نادیده گرفتی فقط برای اینکه اونی که چاقو دستش بود رو دوست داشتی؟! :)

دیدی مشکل از درسه؟ الان اگه قرار بود زیست بخونم، داشتم برای بار سوم دوره میکردم ولی چون شیمی عه، نیم ساعته نشستم پشت میز ولی هنوز شروع نکردم🚶‍♀

لینک ناشناس پریده بود...اگه طی این یه هفته پیامی بود که ندیدم دوباره بفرستید

من آدم درون گرایی نیستم، اضطراب اجتماعی ام اونقدری نیست که نتونم ارتباط برقرار کنم ولی واقعا در حدی ام نیستم که بتونم با یه غریبه خیلی رندوم هم کلام بشم و حرف بزنم و دیشب یه خانومی دقیقا همین کارو کرد و من☺️

بعد که تموم شده بود حرفش با من، بازم داشت با خودش غر میزد و می‌گفت همینجور، منتها من دیگه برنگشتم سمتش که مجبور نشم جواب بدم:)

هی فکر کردم چجوری شروع کنم، از کجا شروع کنم به کجا برسم، ولی تهش دیدم شاید فقط باید ساده بگم، اینکه: به دختر بودنت افتخار کن! تو همونی هستی که با قلب ظریف ولی اراده محکم داری ادامه میدی، زندگی میکنی و از پسش برمیای پس سرتو بالا بگیر و به خودت افتخار کن مظهر زیبایی خدا روی زمین! روزتون مبارک:)♡