بلاخره یه روزی
یه جایی
باید اون خود خوری رو تموم کنی
اون غمباد گرفتنا و نیمه شب از بغض ترکیدنا رو تموم کنی
حرفایی رو که چال کردی بیرون بکشی و اون خاکسترش رو نابود کنی و به جاش جنگل و دشت پر از گلی رو به جای اون قبرستون پر از حرف جایگزین کنی:)
گاهی اوقات نیازه که آدم به خاطر خودش و حال خودش و بقیه
یه سری چیزایی رو زیر پا بگذاره تا همه چیز بهتر بشه :)
نمیگم این کار رو برای من انجام بده؛ نه اصلا و ابدا
ولی گاهی وقتا این از خودگذشتگی بدجور نیازه
