گفت : زندگی مثه نخ کردنِ سوزنه ! یه وقتایی بلد نیستی چیزیو بدوزی ، ولی چشات انقدر خوب کار میکنه که همون بار اول سوزن رو نخ میکنی ، اما هر چی پخته تر میشی ، هر چی بیشتر یاد میگیری چجوری بدوزی ، چجوری پینه بزنی ، چجوری زندگی کنی ، تازه اون وقت چشات دیگه سو ندارن . گفتم : خب یعنی نمیشه یه وقتی برسه که هم بلد باشی بدوزی ، هم چشات اونقد سو داشته باشن که سوزن رو نخ کنی !؟ گفت : چرا ، میشه ، خوبم میشه اما زندگی همیشه یه چیزیش کمه . گفتم چطور مگه !؟ گفت : آخه مشکل اینجاست ، وقتی که هم بلدی بدوزی ، هم چشات سو داره ، تازه اون موقع میفهمی . . نه نخ داری ، نه سوزن ...! 💙'🗞

00:00

اونقدر راحت میتونم آدمارو از زندگیم حذف کنم که این موضوع گاهی خودمم میترسونه.

کاش میشد یکی برا ذهنم وثیقه میزاشت از بند اسارت فکر کردن مدام آزاد بشم .

تهِ تموم فکرام خلاصه میشه به تو !

عجیب بوی حرف میده سکوتم.