‹ به تو گفتم : زیاد ، خیلی ، خیلی دوستت دارم ؛ جواب دادی : هرچه این حرف را تکرار کنی ، باز هم میخواهم بشنوم '! این گفت‌ و گوی کوتاه را ، مدام ، مثل برگردان یك شعر ، مثل تم یك قطعه‌ی موسیقی ، هر لحظه در ذهن خودم تکرار کردم . جواب تو را ، بارها با لهجه‌ی شیرین خودت در ذهنم مرور کردم ! 📖'✒️' ›

گاهی وقتا نمیدونم چمه، فقط میدونم که نمیدونم چمه.

چگونه یك انسان می تواند قلبی را ك دوست داشت فراموش کند !؟

‹ بهم گفت : دلتنگی رو به چی تشبیه میکنی !؟ گفتم : یه آدمِ تشنه :)! 🌱'🗞 ›

قلبم به سوی او شتابان گریخت ؛ چو پرنده‌ای به سمت لانه‌اش ، هنگام غروب !'

- اكنون بعد از اين همه سال ، در قفس باز شده بود و بايد پرواز می‌كردم . مانند تيرى ك از چله رها می‌شود بايد به آسمان می‌رفتم . ‹ اما كدام آسمان ؟! › 🤍🌱

مثل عکس رخ مهتاب که افتاد‌ ِ در آب در دلم هستی و بین من و تو فاصله هاست !

ما را کسی نخواست . . تو هم گر نخواستی ، در گوشمان بگو ! که بمیریم گوشه‌ای ..(':

گاه باید دور شـــد تا حرمت حضورت را درکــــ کنند زیادی در دسترس بودن، فرصت دلتنگی را از انها میگیرد!