نگو بار گران بودیم و رفتیم
نگو نامهربان بودیم و رفتیم
اخه اینها دلیل محکمی نیست
بگو با دیگران بودیم و رفتیم...
اونجا که گریه کردن یادت میره . . .
فقط اونجا که از درون داره یه چیزی مثل موریانه قسمتی از وجودت رو نابود میکنه و میاد جلو....
دقیقا همچین حسی
فقط اونجا که هنسفری میزنی و صدای موزیکو تا ته میبری بالا تا یه وقت فکر و خیال خفه ات نکنه