همونقدر ك ‹ دوسِت دارم › جملهیِ قشنگیه ،
‹ هنوز دوسِت دارم › غم انگیزترین جملهیِ دنیاست :)!
کاش پرنده ای بودم و فضای بین شاخ و برگ ها مال من بود و آبی آسمان در ته چشم هایم می رقصید و باد از سنگینی تن من می کاست. کاش پرنده ای بودم و شاخ و برگ درختان، مرا از زمین جدا می کرد...
بیژن جلالی
نوشته بود که؛
ما فقط یه بار حق زندگی داریم و باید تا میتونیم از این حقمون استفاده کنیم =)