وقتی می‌گم هيچ‌كس، يعنی دقيقا هيچ‌كس! روزای زيادی بايد بگذره تا آدم قانع بشه فقط خودش هست و خودش. تا باورش بشه از بقيه به‌جز يه اسم و چندتا خاطره‌ی كوچيک چيزی براش نمی‌مونه. بيست سال! چهل سال! هفتاد سال زندگی، فقط برای تلمبار كردن اسم روی اسمه. برای جايگزين كردن خاطره جای خاطره. اما حاصل جمع همشون می‌شه صفر. يه روز می‌شينی عمرت رو ورق می‌زنی، سير تا پيازت رو واسه خودت تعريف مي كنی. اينجاس كه می‌فهمی، هیچکسی اونقدر که باید برات نگران نبود. هیچکسی اونجور که باید برات غصه نخورد. هیچکسی اونجور که باید برات دلتنگ نشد. هیچکسی اونجور که باید برا مشکلاتت دعا نکرد. هیچکسی با تمام وجودش برا تو نبود. یه روز به خودت ميای و به اطرافت نگاه می‌كنی.. میبینی هيچکسی نيست.

یه بار بهم گفت: «چشمات خیلی قشنگه؛ نزار غمگین باشن؛ برای هر اتفاقی اذیتشون نکن؛ نزار قرمز بشن...» و من از اون روز چشمام رو بیشتر دوست داشتم :)))

^"و آموختم تنها من برای خود باقی میمانم"^

مرا دردی‌ست اندر دل که گر گویم زبان سوزد و گر پنهان کنم، ترسم که مغز و استخوان سوزد. - سعدی

احساسات بیان نشده هیچ وقت فراموش نمیشن

نورِ امید!

بوی کثیفی و آلودگی بعضی آدما باعث میشه آدم خوبا به هیچ کسی اعتماد نکنن.

هرچی رویا دوخت ، حقیقت پاره کرد !️

«هیچ حالی را بقایی نیست، بی صبری مکن!»️

با حرف هایی که از بعضی ها میشنویم ..! به این موضوع بیشتر پی می‌بریم که طرز فکر ها چقدر می‌تونه متفاوت باشه :)+

مرداب هم روزی آب زلـال بود...! ️

_