آنان که به سرمستی ما طعنه زنانند بگذار بمانند به خماری که زما هیچ ندادنند . . .

هر سطر پر از ناله و هر بند پر از درد ما تلخ‌ترین صفحه‌ی تاریخ جهانیم . . !)

میزنم کبریت بر تنهایی ام تا بسوزد ریشه بیتابی ام میروم تا هر چه غم پارو کنم خانه ام را باز هم جارو کنم . . :)+

+(:

آی آدم ها که بر ساحل نشسته شاد و خندانید ، یک نفر در آب دارد می‌سپارد جان . .

غم بسیار دل بیمار منو این قصه تکرار...

عاقل آن است که این موقع شب خوابیده منِ دیوانه که خوابم به خیالت طی شد...

سلااام من ادمین جدید کانال هستم😉💛 امیدوارم فعالیت هام به دلتون بشینه☁️🌱:))

هرچه آیینه به توصیف تو جان کند نشد آه، تصویر تو هرگز به تو مانند نشد گفتم از قصه عشقت گرهى باز کنم به پریشانى گیسوى تو سوگند، نشد خاطرات تو و دنیای مرا سوزاندند تا فراموش شود یاد تو، هرچند نشد من دهان باز نکردم که نرنجی از من مثل زخمى که لبش باز به لبخند، نشد دوستان عاقبت از چاه نجاتم دادند بلکه چون برده مرا هم بفروشند، نشد —فاضل نظری

بہ‌قول‌فرۅغ‌فـࢪخزاد : - من‌سراپاخیـٰال‌اۅشدھ‌ام . . !

‹ حل شدن در دلِ معشوقه که ایرادی نیست!> مثل تهران که بغل کرده دماوندش را...

نور‌امید!🌱