ندیدم من در این دنیا به دستانم نگینی کز دلت ، خوش‌تر به چشمانم ؛

[به این دنیا چو گشتم من ، رهِ حق را ندیدم حق ، به جز مولا به چشمانم]

تو تنها مخزنِ الاسرارِ غم هایم تو آوردی خدارا هم به چشمانم ؛

چه گوید دین به جز حبش در این دنیا که حبش اصل دین باشد به چشمانم ؛

؛

من که گفتم حرفهایم را تو هم این را بدان بعد من هر کس تورا دارد روانی می‌شود...

نمیدونی چقدر دستام نسخه بغل کردنته

تو کیستی؟ به آینه گفتم. من؛ نیستم. هرآنچه که هست اوست:))

آنچنان جای گرفتی، تو به چشم و دلِ من که به خوبانِ دو عالم نظری نیست مرا. _مولانا

مغز یه قسمتی داره به نام انباری آهنگای خاک خورده و قدیمی که فراموش شده. کاربردش این شکلیه که داری زندگیتو میکنی یهو مغز میگه ببین چی پیدا کردمممم!!! و بعد شروع میکنه به پلی کردن یکیش تو ذهن و یاداوری هزارتا فکر و خاطره و سناریوی گره خورده به اون آهنگ...

اینا میخوان از چشمام تو رو بندازنت نمیدونن چشامی:)