چنان دل بسته‌ی خود کردی مرا.. که با چشم خودم دیدم.. خودم میرفتم اما ؛ سایه‌ام با من نمی‌آمد.. !.

به وقت دلتنگی لب هایم شعر می‌گوید افسوس که دلبر جداگانه میگردد🥺❤

گیرم که هزاران غزل از هجر نوشتیم جرأت که نداریم به دلدار بگوییم...

نخور گول ِ ظاهر را به باطن ؛ گاه لب میخندد و چشم میگرید.

‌عمرم ز دیر آمدنت ، رفته رفته، رفت..!

چه خوش صیدِ دلم کردی.. بنازم چشمِ مستت را!💙🌌

از ما سراغ منزل آسودگی مجو چون باد، عمر ما به تکاپو گذشته‌ است. :)

ولی به‌نظرم قشنگترین وصیت‌نامه‌ تعلق می‌گیره به وحشی بافقی که میگه: «روز مرگم هرکه شیون کند از دور و برم دور کنید، همه‌ را مست و خراب از می‌ِ انگور کنید»

🥺💔😭

« مطمئن باش که این روزها هر کسی از مشکلی غیر قابل درک رنج می‌برد، زندگی تشکیل شده از بلاهایی پی‌در‌پی که به قلب انسان مشت می‌کوبد اما وظیفه در همین‌جاست: باید ادامه دهیم. »

الان به اونجایی رسیدم که فروغ فرخزاد میگه: در برابر بی‌مهری آدم‌ها هیچ نمی‌گویم. سکوت و سکوت و سکوت. انگار که لال شده باشم؛ شاید هم کور و کر. دیگر نه انرژی توضیح دادن دارم و نه حتی حوصله‌اش را. :)

"<آنکه بر لوح دلم نقش ابد بست، تویی^-^🌱