چه خوشست بادهخوردن به صبوح در گلستان
که خبر دهد ز جنت دم صبح و باد بستان
بسحر که جان فزاید لب یار و جام باده
بنشین و کام جان را ز لب پیاله بستان
نفس باد صبا هم خبر از کوی تو داشت
دل دیوانه ما هم هوس روی تو داشت
بس که زیبا و نجیب است دو چشمت ای عشق
کل عالم به گمانم نگهی سوی تو داشت...
3.6M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
چه حسرتیست بر دلم
که از تمام بودنت
نبودنت به من رسیده