«عیناک قدري؛ لا احد یهرب من قدره...» چشمانت سرنوشتِ من است هیچکس از سرنوشت خود نمی‌گریزد...

که هم اول،هم آخر جانِ مایی

چو سایه می‌‌دود جان در پی تو

كلماتى كه از دل برمى آيند هرگز بيان نمى شوند، در گلو گير مى كنند و تنها در چشم ها خوانده مى شوند! (قربون وجود تک تکتون سرورای ماه تاریک❤️) و شب بخیر.

بعضی‌ها هم هستن که به نظر فراموششان کرده‌ایم اما وقتی حرفشان به میان می‌آید، دیگر نمی‌توانیم لبخند بزنیم. :)

فراموش کردن کسی که دوستش داری، مثلِ به خاطر آوردن کسی است که هرگز او را ندیده ای...

توی یه دنیای دیگه، تو هم من رو دوست داری همونقدر که من تو رو. با هم زندگی می‌کنیم، با هم پیر میشیم با هم می‌میریم، مارو کنارِ هم دفن می‌کنن از خاکمون یه سروِ بلند قد میکشه تا آسمون همه پرنده‌های دنیا میان رو شاخه‌ها خونه می‌سازن تموم میشه آوارگی. سبز می‌مونیم من و تو، برای همیشه...

روباه گفت :انسان‌ها این حقیقت را فراموش کرده‌اند، اما تو نباید فراموشش کنی! تو تا زنده‌ای، نسبت به چیزی که اهلی کرده‌ای مسئولی!…

به هر دری که میزنم صدای نوش میرسد زمزمه تو ساقیا به چه خموش میرسد سحر زراه میرسد مطرب دل ترانه کن شعر من خراب و مست رفته زهوش میرسد:)

دوش شراب ریختی وز بر ما گریختی بار دگر گرفتمت بار دگر چنان مکن

درد دل هایت را به کسی نگو زیرا یاد می گیرند از کجا دلت را به درد آورند:)