دیگر نه آرزویی دارم و نه کینه‌ای، آنچه که در من انسانی بود از دست دادم، گذاشتم گم بشود. در زندگانی، آدم باید یا فرشته بشود یا انسان و یا حیوان، من هیچکدام از آنها نشدم، زندگانیم برای همیشه گم شد. -آقای هدایت

هر چی بیشتر دیده باشی کمتر نمایش میدی.

مشکل اینجاست که فکر می‌کنی هنوز فرصت داری، تا وقتی که دیگه نداریش!

روی هر برگ که پا رفت ، خودم را دیدم حسّ پاییزیِ من را خودِ پایـیز نداشت ...

می‌دانی چرا عاشق شدیم؟ چون من در تو چیزی دیدم که دیگران از آن غافل بودند...

هرکه را دور کنی دُور و برت می‌آید از محبت چه بلا ها به سرت می‌‌آید.

حس سرد بین ما نبود مالِ سرما شدیم حجمی از آرزو که رسیدیم به تکرار

عشق را با کفر و ایمان کار نیست عشق را با جسم و با جان کار نیست عشق دُرد درد می جوید مدام عشق را با صاف درمان کار نیست

واقعهٔ عشق را نیست نشانی پدید واقعه‌ای مشکل است بسته دری بی کلید تا تو تویی، عاشقی، از تو نیاید دُرست خویش بِباید فروخت عشق بباید خرید

برابر نیست این جنگی که برپا کرده ای ای عشق که تو با من گلاویزی و من با خویش درگیرم...

بر لوحِ مزارم بنویسید پس از مرگ که ای وای ز مَحرومی دیدار و دگر هیچ...