دوش سیلاب خ‌ـیالتـــ مےگذشـت از خ‌ـاطرمـ     ‌     ‌  ‌      ‌  ‌خ‌ـانـہ‌ے دل بر سر ره بود،                    ‌ ‌ویـــران کرد و رفت ...

-یه وقتا میخکوب میشدم یجا و بهت نگاه میکردم که چقدر لاغر شدی و شکستی... دیدین ذره ذره جون دادن کسی که مال توعه مثل مردن خودت میمونه... #آریانفر

خبرت هست که از خویش خبر نیست مرا..؟

بیچاره اونی که بعد از تو از من انتظار عاشقی داره...

کاش آدمها هم به شرط چاقو بودند ، قبل از راه دادن به حریمِت ، یا از سرخیِ قلبشان مطمئن میشدی ، یا دستِ کم از چشمِ سفیدشان...

هر وقت از همه دنیا ناراحت بودی و فکر کردی این دیگه تهشه، یادت بیوفته : خدا بعضی وقتا میندازتت ته چاه که عزیز مصرت کنه جا نزن فقط بهش تکیه کن ... :)

یه جا خیلی قشنگ و کوتاه نوشته بود: "رنجش از دیگران، بسته به اندازه‌ی دلبستگی‌ست نه به اندازه ی خطا..!" دقیقا همین.

امیدوارم وقتی دلتون رفت، منطق و عقلتون‌ نره، بنظرم تنها راه ترکیبِ عشق و آرامش همینه!

جوکر یه دیالوگی داشت که میگفت: من لبخند میزنم که دردامو پنهان کنم و ارزومه یه روز،یکی بیاد نگام کنه و بفهمه همه چی دروغه،و چه روزایی که از درون ذره ذره نابود شدیم و لبخند زدیم ولی هیچکس نفهمید این لبخندا دروغه:)

دلم می‌خواهد جمعه را در گوشه‌ی دنج يك كافه ، باتوِ ساده گم شوم. زمين نچرخد و عمر نگذرد. همه چيز ثابت بماند و من تو را برای هميشه در قاب زندگی داشته باشم. گلايه‌های دل غمگينم را از ياد ببرم و با بودن هايت خوش باشم. من دوست دارم غمِ جمعه را فقط با توِ ساده از ياد ببرم !