بعد‌‌ ویران‌‌ شدنم‌‌ ساخت‌‌ مرا‌‌ اما‌‌ رفت‌‌ ! فرض‌‌ کن‌‌ بار‌‌ دگر‌‌ زلزله‌‌ در‌‌ بَم‌‌ بزند‌‌...

-آنقدر در مغزم با خودم حرف زده ام که اگر آنها را می نوشتم... کتابی میشد به نامِ: «تمایل به خاموشی در پسِ ذهنی ناآرام.» محمد همایون

«دل جای توست گرچه دل از ما گرفته‌ای.»

_

-

بیا با هم گریه کنیم چه کسی گفته غمت مسئله‌ی شخصی‌ست؟ -بلال راجح

دستش را روی قلبش گذاشت و گفت: اینجا، اینجاست که درد می‌کند.

من همه در حکم توام تو همه در خون منی... مولانا

طاقت بار فراق تو ندارم لیکن؛ - خواجوی کرمانی

_

وقتی آدم تو یه شرایط لجن گیر کرده برای اینکه ازش دربیاد دو تا چیز لازمه ، اول بفهمه که توی لجنه و دوم بتونه تصور کنه که بیرون این لجن چی هست ، چی منتظرشه ، قراره چی بشه . یه امید ، یه تصور ، یه برنامه ، یه تلاش متفاوت ، یه چیزی که بهش بگه ببین یه چیز دیگه هم غیر لجن وجود داره ، دست و پا بزن و بیا بیرون . بیخودی داری تو اون لجن که برا خودت شهر پریان کردیش وقت تلف می‌کنی ، وقتشه بیای بیرون ببینی بابا این بیرونم خبراییه . بین خودمون باشه

آدم‌ها باید دست در دست هم پیر شوند نه از دست هم.