اینکه انسان بتواند مایحتاج زندگانی خود را از طریق انجام کاری که دوست دارد کسب کند، یکی از بزرگترین موهبتهای زندگانی است.
یه توییتی چند روز پیش خوندم که میگفت : "ارتباط سالم و امن اونیه که بدونید اگه یه روز به هر دلیلی دیگه باهم دوست و در ارتباط نبودید ازتون هیچ آسیبی به هم نمیرسه ، و تمام حسها ، صحبتها و لحظههاتون پیش هم جاش امنه ."
دیدم واقعا درست میگه ؛ آدم امن یه نعمته نه اونی که هی باید نگران این باشی که ازت آتو نداشته باشه .
میدونی ؛ از یه جایی به بعد منتظر درست شدنِ چیزی نیستی ، فقط میخوای شرایط از اینی که هست بدتر نشه ؛ اوضاع وخیمتر نشه ...
چون میدونی اگه یه پله بدتر بشه دیگه تحمل و طاقتشو نداری ، میدونی اگه یهذره مشکلات سقفش بیاد بالاتر ، با پات میزنی زیرِ هرچی بوده و نبوده ...
میدونی اگه برسه اون روز دیگه نه چیزی برات مهمه ؛ نه جالبه و نه عجیبه . .
فقط میخوای نباشی ، نبینی ، نشنوی .
فقط میخوای تموم بشی که دیگه بارِ مشکلات ؛ به روح و جسمِ خستت اضافه نشه ..
گاهی وقتا از زمین و زمان گلایه داری اصلا نمیدونی چته فقط دلت میخواد گریه کنی غم هات و فریاد بزنی ..
امیدوارم رها بشید ،، از رنجهایی که در موردش با هیچکس صحبت نمیکنید:.
امیدوارم برنده بشید ، توی جنگ هایی که در سکوت باهاشون دست و پنجه نرم میکنید ؛.
امیدوارم برسید ، به همون هدفی که صبح تا شب بهش فکر میکنید .
امیدوارم اونجوری که دوست دارید حل بشه ، همون مشکلی که توی خلوت و شلوغی توی ذهنتونه و داره وجود شمارو داغون میکنه بدون اینکه بقیه بفهمن .
_سلطان دیاکو .