به پرتگاه غم،رسیده گام های من.

می‌گذرد؟ کی؟ یک سال دیگر؟ دو سال دیگر؟ ده سال دیگر؟ باور کن من دلم زندگی کردن می‌خواست، نه انتظار کشیدن برای تمام شدن دردی که معلوم نبود کی، کجا و چطور دستش را از بیخ گلوی زندگی‌ام برمی‌دارد.

آرامش شب رو به شلوغی روز ترجیح میدم

در ازدحام دنیا اگر انسانی را یافتی که تو را می‌فهمد رهایش نکن چقدر آن‌ها که ما را نمی‌فهمند بی‌شمارند ..

ترسو ها هیچ وقت آغاز نمی کنند ضعیف ها هیچ وقت تمام نمی کنند و برنده ها هیچ وقت کوتاه نمی آیند عاشق ها هیج وقت دست بر دار نیستند

اسکار غم انگیزترین در عین حال زیباترین دیالوگ قرن هم می‌تونه برسه به ژاک دمی برای فیلم لولا: من هیچی از زندگی نمی‌خواستم، تا اینکه دوباره دیدمت...

هر آنچه که شما روی آن متمرکز هستید رشد خواهد کرد!

تراژدی را آدم‌های تسلیم‌شده‌ی توسَری‌خور نمی‌سازند. آدم‌هایی می‌سازند که برای زندگی تلاش می‌کنند اما زورشان نمی‌رسد. 👤ناصر تقوایی

اگر روزی دنیا را دوست نداشتی، جایت را عوض کن تا از زاویه‌ای دیگر به آن بنگری. دنیا از بعضی زوایا دوست‌داشتنی‌ست و در بعضی زوایا نه. در بعضی از زوایا بهتر و زیباست، در بعضی زوایا تاریک و خسته‌کننده. یادت باشد تو باید جایت را عوض کنی، چرا که دنیا هرگز از جایش تکان نخواهد خورد...

لطفا اگه نینی دارید، تنهایی قورتش ندید و من رو هم توی خوردنش مشارکت بدید :)

غم انگیزه که مهر به بی مهری گذشت.

دانشگاهی که به خاطرش اینقدر اذیت شدیم،این بود؟